Thursday, October 28, 2010
Monday, October 25, 2010
Saturday, October 23, 2010
ႏွင္းဆီေရာင္ေတာ္လွန္ေရး ရုပ္ပံုလႊာအပိုင္း(၁၂)
ႏွင္းဆီေရာင္ေတာ္လွန္ေရး ရုပ္ပံုလႊာအပိုင္း(၁၂)
%E1%80%92%E1%80%9E%E1%81%8A+%E1%80%B1%E1%80%80%E1%80%A1%E1%80%94%E1%80%B9%E1%80%9A%E1%80%B0%E1%81%8A%E1%80%90%E1%80%95%E1%80%B9%E1%80%99%E1%80%9F%E1%80%AC%28%E1%81%82%29%E1%81%8A+%E1%80%9E%E1%80%B6%E1%80%B1%E1%80%90%E1%80%AC%E1%80%84%E1%80%B9%E1%81%BF%E1%80%99%E1%80%AD%E1%80%B3+%E1%80%B7%E1%80%94%E1%80%9A%E1%80%B9%E1%81%8A+%E1%80%99%E1%80%B2%E1%80%81%E1%80%BA%E1%80%AD%E1%80%B3%E1%80%9B%E1%80%BC%E1%80%AC%E1%80%94%E1%80%AC%E1%80%B8%E1%80%90%E1%80%BC%E1%80%84%E1%80%B9+%E1%80%80%E1%80%BA%E1%80%86%E1%80%B6%E1%80%AF%E1%80%B8%E1%81%8B%E1%81%81%E1%81%89%E1%81%89%E1%81%88%E1%80%81%E1%80%AF%E1%82%8F%E1%80%BD%E1%80%85%E1%80%B9%E1%81%8B.jpg)
လေရာင္ခ်ိုခ်ိဳေလးကိုပထမဦးဆံုးေနရာဦးျပီးၾကိဳတင္ေမွ်ာ္လင့္ေနသူပါ။ဆည္းဆာေရာင္ေနမင္းၾကီးကေမွာင္ရီပ်ိဳးစည
တညအတြက္သူ့ခရီးသူဆက္ဘို့လြမ္းတသသေတြေပးခဲ့ျပန္တယ္။ဒီလိုနဲ့အပ်ိဳေဖာ္၀င္စညေလးတညကိုတစိမ့္စိမ့္ ထိုင္ရင္းေက်းလက္ခ်က္အရက္တခြက္ငွဲ့၊အျမီးအသားတစ္ေလးကိုတဖဲ့ခြာျပီးလေရာင္ရဲ့ပထမဦးဆံုးအျပံုးကိုျပင္းရွ ရွဒီတပက္နဲ့ကဲလိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ။လေရာင္ေလးရယ္ေအးခ်မ္းလွပျငိမ္းခ်မ္းေရးလတလကိုအသစ္ယူေဆာင္လာ ခဲ့သလို။
ျငိမ္သက္ေအးခ်မ္းလွတဲ့ညေလးတညပါ။တိတ္ဆိတ္တဲ့ညမွာပဲလေရာင္ေတြကနံနက္ခင္းေနျဖာထိုးသလိုဟိုတ ေျပာက္ဒီတေျပာက္ႏွင့္။တခ်ိဳ့ေတာင္တန္းျပာနဲ့ေက်ာပိုးအိပ္သီခ်င္းကိုခပ္ေရးေရးညိးတြားေနသံ။-ေရႊျပည္ေတာ္ ေရေမွ်ာ္ေလတိုင္းေ၀း-ေဆြးေဆြးျမည့္ျမည့္ရိႈက္သံတခုတရားရႈ့သလိုနားဆင္။
---------ရဲေဘာ္--မနက္ျဖန္ဒီဇင္ဘာ(၁၉)ရက္။အံ့အားသင့္စြာနဲ့ထိုရဲေဘာ္ကိုေငးၾကည့္ေနမိ။
---ေၾသာ္---ဟုတ္သားပဲ။မနက္ျဖန္ဆိုရဲေဘာ္ဒသာက်ဆံုးတဲ့နွစ္ပါတ္လည္ေန့ပါလား။
---ဘာလုပ္ၾကရင္ေကာင္းမလဲရဲေဘာ္။
ဒီလိုစဥ္းစားတယ္၊ဒို့တပ္ရင္းကက်ဆံုးသြားတဲ့ရဲေဘာ္ေတြအတြက္ဆြမ္းခ်က္ျပီးစုေပါင္းပို့မလားလို့။ဘယ္လိုသ ေဘာရလဲ?။
က်ေနာ့အိပ္ထဲတြင္-ရွိစုမဲ့စုေငြေၾကးပမာဏကိုႏိႈက္ျပီးၾကည့္ေနမိသည္။
ဘတ္ေလးဆယ္ေတာ့ရွိတယ္ရဲေဘာ္၊ ငါးတန္(၁)ကိလိုေလာက္၀ယ္၊က်န္တဲ့အသီးအရြက္ေလးေတြ၀ယ္ျပီးဆြမ္းပို့ ၾကတာေပါ့။
ရဲေဘာ္ဒသာအေၾကာင္းကိုစိတ္မခ်မ္းေျမ့စြာျမင္ေယာင္ရင္းသူ့အေၾကာင္းကိုေတြးေဆြးေနမိသည္။
---ထိုအခ်ိန္ကတပ္ရင္းတြင္ရဲေဘာ္ေဟာင္းေတြဆိုလို့ရျေဘာ္ဒသာတို့ပဲရွိၾကသည္။က်ေနာ္တို့စစ္သင္တန္းေတာင္မတက္ရေသး။ေတာ္လွန္ေရးကိုေရာက္စေနထိုင္မႈကျမိဳ့ျပမွာေနထိုင္မႈနဲ့တလြဲစီ ျဖစ္ေနခ်ိန္။ရဲေဘာ္ဘားတိုက္တြင္ဘယ္နွစ္နာရီအိပ္ခ်ိန္၊နံနက္ခင္းဘယ္နွစ္နာရီမွာသတန္းတူးထခ်ိန္အျဖစ္ေျပာ ေျပာတတ္တဲ့ရဲေဘာ္ဒသာၾကီး။က်ေနာ္တို့ထက္(၅)နွစ္မွ်ၾကီးသည္။သူကတပ္ရင္းမွာေန့စဥ္ဟင္းခ်က္စရာမ်ားရွာ သည့္အဖြဲ့တြင္။ထင္းခုတ္မည့္အဖြဲ့ကထင္းခုတ္၊ထၼင္းခ်က္မည့္အဖြဲ့ကထၼင္းခ်က္၊နံနက္ခင္းရိုးေကာစီခ်ိန္မွာတာ၀န္ ေတြေပးၾကတယ္။က်ေနာ့္ကရဲေဘာ္ဒသာရဲ့တပ္စိတ္(၂)မွာသူနဲ့အတူတာ၀န္က်တယ္။က်ေနာ္တို့အဖြဲထိုေန့က ထင္းျဖတ္တဲ့အလွည့္ျဖစ္တယ္။ပ်ဥ္းကတိုးတံုးၾကီးေတြကိုေနပူပူသဲေသာင္ျပင္မွာတက်ီက်ီနဲ့ဆြဲရ၍က်ေနာ္မဆြဲနိုင္ ပါ။သို့ေသာ္ရဲေဘာ္ေတြအၾကားလႊမဆြဲနိုင္ဘူးလို့ကလည္းမေျပာရဲ။ဒိလိုနဲ့မဆြဲနိုင္ေသာ္လည္းေအာင့္ကာဆြဲဆိုသ လိုမ်က္ေစ့မွိတ္ျပီးလႊကိုဆြဲေနမိသည္။မည္မွ်ၾကာသည္မသိက်ေနာ့္မ်က္လံုးမ်ားမီးပြင့္မတတ္ေမာဟိုက္ေနသည္။ သို့ေသာ္အရႈံးမေပး။သစ္တံုးကလည္းျပတ္ပဲမျပတ္နိုင္အားဟုစိတ္ထဲေဒါသထြက္မိတယ္။ၾကာလာေတာ့အံတင္း ထားျပီးၾကိတ္ဆြဲေသာ္လည္းကိုယ္လံုးသာလႈပ္ျပီးလက္ေမာင္းကမဆြဲနိုင္သျဖင့္က်ေနာ့မ်က္ႏွာရႈံ့မဲ့ေနသည္ကို က်ေနာ္သတိမထားမိခင္မွာပဲ။ကိုယ္ကိုကိုယ္မ်က္ႏွာျပန္တည္ခ်ိန္မွာပဲ-တဟားဟာနဲ့ရယ္ျပီးက်ေနာ့အျဖစ္ကို သေဘာက်ေနေသာရဲေဘာ္ဒသာကိုၾကည့္ရင္းေဒါသထြက္ေနမိ။ထိုအခ်ိန္က်ေနာ့ကိုသူက-ရဲေဘာ္ေပးလႊ-ကိုယ္ ဆြဲေပးမယ္။---လႊဆြဲတယ္ဆိုတာ-ေဆာင့္ေဆာင့္ျပီးဆြဲလို့မရဘူး။---ဒီမွာၾကည့္--ကိုယ္ဘက္ကလာတဲ့လႊသြားကို သူ့ဘက္ကိုလိုက္ေလွ်ာညီေထြစြာအလိုက္သင့္လႊတ္ေပးလိုက္၊ေဟာ့--ေျပာရင္းတစ္တ့ုးျပတ္သြားျပီ၊--ၾကည့္--ဒီမွာ ရဲေဘာ္ဆြဲတဲ့လႊေၾကာင္းကတန္းတန္းမတ္မတ္မသြားဘူး၊ေကြ့ေကာက္ေနတယ္။---ကဲ-ကဲေနာက္တစ္တံုးျဖတ္ ၾကည့္ပါဦး-ဟုက်ေနာ့ကိုခိုင္းျပန္သည္။အဲဒီေန့ကရျေဘာ္ဒသာကိုက်ေနာ့စိတ္ထဲမုန္းပစ္ျခင္ေလာက္ေအာင္စိတ္ ဆိုးခဲ့။
ေစာထတိုက္ပြဲမွာတုန္းကလည္းအတူတူ။သူကတပ္စိတ္မႈးဆိုေတာ့ထၼင္းခ်က္လွ်င္လည္းသူအလွ်င္ဟန္းေကာ ထုတ္ေဟ့---ထၼင္းခ်က္မယ္ဆိုျပီးကမန္းကတန္းမီးေမႊး။ရဲေဘာ္ေတြထံမွဟန္းေကာေတြယူျပီးဆန္းၾကိုးထဲမွဆန္ မ်ားကိုထၼင္းခ်က္ဘို့တ၀က္ေလွ်ာ့လိုက္သည္။ေရဆိုလည္းသူက၀ါးဘိုး၀ါးေတြကိုခက္ခက္ခဲခဲခုတ္ျပီးေရသြားခပ္ ဘို့ျပင္ဆင္ေပး။က်ေနာ္တို့ကအဲဒီအခ်ိန္သူ့အေပၚမွာ-မေကာင္းတဲ့အျမင္ေရာ၊ေကာင္းတဲ့အျမင္မ်ားပါအားနည္း ေနေသးခ်ိန္။ညဘက္ေရာက္လို့တပ္စိတ္နားခ်ိန္ေရာက္ရင္ကင္းဇယားထဲမွာကင္းဦးကိုသူကဦးေအာင္ေစာင့္ တယ္။ျပီးေတာ့အိပ္လို့ေကာင္းသည့္နံနက္(၃)နာရီအခ်ိန္မ်ိဳးဆုိသူကိုယ္တိုင္ဂရုတစိုက္နဲ့ကင္းေစာင္တာ၀န္ေက် ျပြန္သူ။က်ေနာ့္ကတခါတခါသူ့သီးေဆာင္မႈကိုစိတ္ထဲကခ်ီက်ဴးေနမိ။တခါတခါသူ့လိုလိုက္လုပ္ၾကည့္မိတယ္။ သူ့လိုျဖစ္မလာခဲ့။ဒါေပမယ့္သူ့ရဲ့လုပ္ဟန္ေတြကိုတခ်ပ္ျခင္းျမင္လာတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ---သူခရီးရွည္ၾကီးကိုထြက္သြား ျပီတဲ့။
အလုပ္အဖြဲ့ဖြဲ့ျပီးအေျခခံေဒသတည္ေဆာက္ေရးဆိုျပီးမႏၱေလးတိုင္းနဲ့ပဲခူးတိုင္းဆက္စပ္တည္ရွိေနသည့္ေတာင္ တန္းေတြေပၚမွာေတာ္လွန္ေရးအေျခခံေဒသကိုတည္ေဆာက္စအခ်ိန္။ထိုအခ်ိန္ရဲေဘာ္ဒသာႏွင့္က်ေနာ္မွာယခင္ လိုတပ္စိတ္တစိတ္တည္းမွာအတူရွိမေတာ့။က်ေနာ့္ကအျခားတာ၀န္။သူကအျခားအလုပ္ႏွင့္မဆံုျဖစ္။
၁၉၉၇ခုႏွစ္၊ဒီဇင္ဘာ(၁၇)ရက္ေန့မွာေကအန္ယူတပ္မဟာ(၂)၊သံေတာင္ျမိဳ့နယ္အေနာက္ေျမာက္ဘက္ရွိအထူး ေဒသမွနယ္ေျမခံအဖြဲ့တဖြဲဟာန၀တႏွင့္လက္နက္နဲ့ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုျပီးအညံ့ခံၾကသည္။အေျခခံေဒသရဲ့လူထုအ ျမင္မွာေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ့အစည္းနွင့္န၀တအၾကားရပ္တည္မႈဒိြဟေတြျဖစ္ေနခ်ိန္။လူထုကက်ေနာ္တို့ကိုသံသယ ႏွင့္က်ေနာ္တို့လည္းလူထုရဲ့သံသယကိုျပန္ၾကည့္။ဒီလိုနဲ့အဘက္ဘက္ကမဟာဗ်ဴဟာစီမံကိန္းခ်ျပီးအရွင္ဖမ္းဘို့ ၾကိုးစားေနတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာရဲေဘာ္ဒသာဟာက်ေနာ္တို့နဲ့အတူရွိေနခဲ့တယ္။မၾကာမၾကာသူ့ုပုခံုးေပၚမွာ RPG-5ကို ထမ္းတာေတြ့ရ။တခါတခါ-79မမလြယ္တာေတြ့ရ။တညတြင္-က်ေနာ့နားလာျပီးသူ့ေကာင္မေလးအေၾကာင္းကို ျမိန္ရည္၊လွ်က္ရည္ေျပာေနပံုကိုၾကည့္ျပီးနားျငီးတာနဲ့ေတာ္ပါေတာ့ဒသာရယ္-ဒီမိုကေရစီရလို့အိမ္ျပန္ရင္ငါ့ႏွမနဲ့ ရဲေဘာ္ကိုေပးစားမယ္။အိပ္ေတာ့ကြာ။
ေနာက္တေန့---သူတို့အဖြဲ့ေသာက္ေရခပ္အေရွ့ဘက္ကိုကူးေတာ့မယ္လို့သတင္းၾကားရတယ္။သြားခါနီးသူ့ယူနီေဖာင္းေျပာက္က်ားေခ်းအႏႈိင္းႏိႈင္းနွင့္ဖုတ္လိုက္ဖုတ္လိုက္၀ဲက်ေနတဲ့ဆံပင္ရွည္ျငင္းသိုးသိုးမ်ား။
---ညီေလးကိုယ္သြားမယ္။မင္းလည္းအစစသတိမေပါနဲ့။
ေအး---နင္လည္းဂရုစိုက္ဦး၊အရက္ေတြၾကည့္နင္းကန္မေသာက္နဲ့ဦး---ဒါဟာသူနဲ့က်ေနာ္ေနာက္ဆံုးေတြ့ဆံုခြဲခြာ တခ်ပ္သာျဖစ္၏။
အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေတြေၾကာင့္က်ေနာ္တို့အေျခခံေဒသမွာဆက္လက္ရပ္တည္လို့မျဖစ္ေတာ့သည့္အခ်ိန္။က်ေနာ္တို့ ေရာက္ေနသည့္အေျခခံေဒသသည္ဗ်ဴဟာအရၾကည့္မည္ဆိုလွ်င္စစ္မ်က္ႏွာအရပ္သည္စစ္က်ြန္နယ္ေျမျဖစ္ေန၏။ က်ေနာ္တို့၏ေနာက္ေက်ာတြင္-၁၉၉၄ခုႏွစ္က န၀တႏွင့္အပစ္ရပ္ထားေသာတိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အင္ အားစုျဖစ္သည့္ကယန္းျပည္သစ္ပါတီ။က်ေနာ္တို့ေနာက္ေက်ာဘယ္ဘက္တြင္လိြဳင္ေကာ္ႏွင့္ေတာင္ငူေဖာက္ လုပ္ထားေသာကားလမ္းအစပ္တြင္တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္တဖြဲ့ျဖစ္ေသာ-ကလလတ-အဖြဲ့အစည္းတို့ရွိ သည္။ရန္သူ့စစ္တပ္ဗ်ူဟာအရက်ေနာ္တို့ဆုတ္လမ္းကိုအစီအစဥ္က်နစြာေစာင္ဆိုင္း၍က်ေနာ္တို့တဖြဲ့လံုးကို အႏုနည္းျဖင့္လက္နက္ခ်ခိုင္းျပီး၄င္းတို့ႏွင့္လာေရာက္ပူးေပါင္းရန္ရာဇသ့ေပးေနသံ။က်ေနာ္တို့ကလည္းခြပ္ေဒါင္း ေသြး-ဘယ္ေတာ့မွလက္နက္မခ်ဘူးကြ-ဟုအျမဲတမ္းဆန့္က်င္ရင္းကိုယ္ဆုတ္လမ္းကိုဘယ္လိုေရြးခ်ယ္ရမွန္း မသိဘဲလိုက္မမွီႏိုင္ေလာက္ေအာင္စိတ္ဓါတ္ေရးရာထိခိုက္ေနခ်ိန္။ဒီလိုနဲ့မေကာင္းဆိုး၀ါးျခင္းအတူတူမ်က္ႏွာစိမ္း မ်က္ႏွာသစ္မေကာင္းဆိုး၀ါးထက္မ်က္ႏွာေဟာင္မေကာင္းဆို၀ါးကမွတန္ရာက်ဦးမယ္ဆိုသည့္အသိႏွင့္လူၾကီး ဆန္ဆန္ကေလးေတြကကေလးဆန္ဆန္လူၾကီးလူေကာင္းေတြကိုအႏိုင္ယူခြင့္ေပးေနရတဲ့အခ်ိန္မွာရဲေဘာ္ဒသာ တေယာက္ဘယ္မွာမ်ားေရာက္ေနသလဲ-အေ၀းကစိတ္ေတြကတခါတခါသူ့ဆီေရာက္ခဲ့။
က်ေနာ္တို့အားလံုးကိုယ္လက္ဗလာနဲ့ေနာက္တန္းသို့အျပန္ေသနတ္ေတြကိုအပစ္ရပ္ထားတဲ့ေဒသတခုမွာက်ေနာ္ တို့စစ္ေၾကာင္းတလွမ္းခ်င္း၊တလွမ္းခ်င္းႏြယ္နန္းဖေတာင္ၾကီးကိုထိတ္လန့္အားငယ္စြာနွင့္အျပန္လမ္းကိုဖုန္းဆိုး ေတာေတြၾကားထဲကခိုးထြက္ခဲ့ရတယ္ဆိုရင္ပဲ။
ခရီက ကရိန္နီနယ္စပ္နွင့္ေကအန္ယူတပ္မဟာ(၂)နယ္စပ္ကိုေရာက္ေနျပီ။နယ္စပ္(၂)ခုရဲ့ၾကားမွာလယ္က်င္း ေတြကိုယ္စီ။လယ္က်င္းေတြရဲ့ေတာင္ကမ္းပါးယံေဘးမွာအိမ္ေတြအစုလိုက္အစုလိုက္ေတါ့လိုက္ရတဲ့ျမင္ကြင္း။----အဲဒီေဒသကအရင္တုန္းကကရိန္နီအဖြဲ့အစည္းဗဟိုဌာနခ်ဳပ္လုပ္သါားတဲ့ေနရာ-ဟုေျပာျပမွသိရသည္။က်ေနာ္တို့ေကအန္ယူတပ္မဟာ(၂)သံေတာင္ျမိဳ့နယ္အတြင္းေရးမႈပဒိုဆာလြယ္ႏွင့္ေတြ့ဆံုခဲ့ၾကသည္။က်ေနာ္တို့ တဖြဲ့လံုးရန္သူဖမ္းမိသြားျပီဟုသိရ၍သူတို့စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရေၾကာင္း၊အခုလိုမထင္မွတ္ပဲျပန္ေတြ့ရေတာ့အထူး ၀မ္းသာေၾကာင္းဆီးၾကိဳရွာ၏။
က်ေနာ္တို့-၁၉၉၈ခုႏွစ္၊ဒီဇင္ဘာမွာေတာင္ငူခရိုင္ရံုးမွာေခတၱနားေနၾကသည္။အဖြဲ့အကုန္နီးပါးဗဟိုဌာနခ်ဳပ္ကို အေရာက္ျပန္ၾကမယ္။က်ေနာ္ႏွင့္အျခားရဲေဘာ္(၁)ေယာက္အေျခအေနအရဒီနယ္ေျမမွာက်န္ခဲ့တယ္။ေတာင္ငူခရိုင္နယ္နိမိတ္အတြင္းမွာရဲေဘာ္ဒသာတစ္ေယာက္မဟာမိတ္တပ္ဖြဲ့မ်ားနွင့္စစ္ေၾကာင္းမွာရွိေနသည္ ဟုသိရ၍သူ့ထံစာေရး၍က်ေနာ့ဆီစာရရျခင္းအျမန္လာရန္အေၾကာင္းၾကားလိုက္သည္။သူ့က်ေနာ့ထံမေရာက္လာ ႏိုင္ခဲ့။ထိုအခ်ိန္-တေနရာႏွင့္တေနရာလာဘို့ဆိုသည္မွာအေျပာလြယ္သေလာက္ခက္လွသည္။နယ္ေျမျခင္းနီးစပ္ ေသာ္လည္းစစ္ေရးအရစစ္ဆင္ထားခ်က္မ်ားေၾကာင့္မလာျဖစ္တာဟုက်ေနာ့ထံအေၾကာင္းၾကားသည္။က်ေနာ္က သူ့ကိုေနာက္တန္းျပန္ဆုတ္ရန္အခ်ိန္တန္ျပီ။ေနာက္တန္းနွင့္ခါးျပတ္လြန္းေနျပီ။အၾကာၾကီးဆက္သြယ္ေရးမျပတ္ ေစလိုေသာေၾကာင့္ေနာက္တန္းသို့သင္တန္းေတြျပန္တက္ရန္အေၾကာင္းၾကားခဲ့သည္။ထိုအခ်ိန္သူကက်ေနာ့ကို တမ်ိဳးနားလည္မႈလြဲသြားသည္။
----ေၾကာက္လို့ေနာက္ဆုတ္မွာလား-
---ေၾကာက္တယ္ဆိုေနာက္ဆုတ္သြား၊
ငါမဆုတ္ႏိုင္ဘူး---တေယာက္တည္းရွိတေယာက္တည္းခံတိုက္မယ္၊ဒသာလက္ထဲမွာေသနတ္ရွိေနသ၍ဒီရန္သူ နဲ့ဘယ္ေတာ့မွလက္ခ်င္းမခ်ိတ္နိုင္ဘူး။
ဒါေတြဟာ---သူနဲ့က်ေနာ္မေတြ့ရပဲက်ေနာ့ထံကိုေနာက္ဆံုးေရးေပးသြားတဲ့--သူ---ရဲေဘာ္ဒသာရဲ့စာပါ။
က်ေနာ္ေနာက္တန္းသို့ျပန္ေရာက္ခ်ိန္။က်ေနာ္လုပ္ငန္း၀င္ေနခ်ိန္၂၀၀၀ခုႏွစ္၊ဒီဇင္ဘာ(၂၀)ရက္ေန့။ရဲေဘာ္ဒသ ေရွ့တန္းတေနရာမွာတိုက္ပြဲက်သြားျပီ-ဟုသိလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္။က်ေနာ့ရင္ေတြ၊က်ေနာ့ႏွလံုးခုန္သံေတြထိုးေစာင့္ ျပီးမိုက္ကနဲျဖစ္သြား။မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးေလလို့အၾကိမ္ၾကိမ္ေျဖခ် မရပါ။သူတကယ္က်ဆံုးသြားျပီဟုတရား၀င္ၾကားသိ လိုက္ရေတာ့က်ေနာ္ဖတ္ခြင့္၊လွန္ခြင့္ရွိခဲ့တဲ့သူ မက်နစြာက်ဆံုးခဲ့တဲ့ရဲေဘာ္ဒသတေယာက္သူခိုင္ခိုင္ျမဲျမဲဆုတ္ ကိုင္ထားတဲ့ေနာက္မဆုတ္ေရးအဘိဓမၼာကိုစြဲကိုင္ရင္းဒီဇင္ဘာလ(၁၉)ရက္ေန့မွာက်ဆံုးခဲ့ပါလားလို့----
ဒီညမွာသာတဲ့လေရာင္ခ်ိဳခ်ိဳေလးရဲ့ေအာက္မွာရဲေဘာ္ၾကီးအတြက္---ေရႊျပည္ေတာ္ေရေမွ်ာ္ေလတိုင္းေ၀း--ဆိုတဲ့ သီခ်င္းတပုဒ္ကိုခ်က္အရက္တခြက္ေသာက္ျပီးကိုယ္ဆိုခဲ့တယ္။ကိုယ္ငိုခဲ့တယ္။ကိုယ္မင္းရဲ့တန္းဘိုးေတြကိုနွေမွ်ာ တယ္။ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစရဲေဘာ္ၾကီး---ဒသ။
---ျငိမ္သက္ေအးခ်မ္းတဲ့ညေလးတညပါ
ဒါေပမယ္--စစ္တလင္းမွာအထီက်န္စြာ
က်န္ေနခဲ့သူ-က်ေနာ့မွာေတာ့---
အရာရာကို-ျငိမ္သက္စြာတရားေတြရႈ့မွတ္ရင္း-
အလြမ္းေတြတခြက္ျပီးတခြက္ေပါ့--
က်ည္ေ၀ျဖိဳး
၂၀၀၂ခုႏွစ္၊DEC(၁၉)ရက္။ည-ဇလားစာၾကည့္တိုက္။
%E1%80%92%E1%80%9E%E1%81%8A+%E1%80%B1%E1%80%80%E1%80%A1%E1%80%94%E1%80%B9%E1%80%9A%E1%80%B0%E1%81%8A%E1%80%90%E1%80%95%E1%80%B9%E1%80%99%E1%80%9F%E1%80%AC%28%E1%81%82%29%E1%81%8A+%E1%80%9E%E1%80%B6%E1%80%B1%E1%80%90%E1%80%AC%E1%80%84%E1%80%B9%E1%81%BF%E1%80%99%E1%80%AD%E1%80%B3+%E1%80%B7%E1%80%94%E1%80%9A%E1%80%B9%E1%81%8A+%E1%80%99%E1%80%B2%E1%80%81%E1%80%BA%E1%80%AD%E1%80%B3%E1%80%9B%E1%80%BC%E1%80%AC%E1%80%94%E1%80%AC%E1%80%B8%E1%80%90%E1%80%BC%E1%80%84%E1%80%B9+%E1%80%80%E1%80%BA%E1%80%86%E1%80%B6%E1%80%AF%E1%80%B8%E1%81%8B%E1%81%81%E1%81%89%E1%81%89%E1%81%88%E1%80%81%E1%80%AF%E1%82%8F%E1%80%BD%E1%80%85%E1%80%B9%E1%81%8B.jpg)
လေရာင္ခ်ိုခ်ိဳေလးကိုပထမဦးဆံုးေနရာဦးျပီးၾကိဳတင္ေမွ်ာ္လင့္ေနသူပါ။ဆည္းဆာေရာင္ေနမင္းၾကီးကေမွာင္ရီပ်ိဳးစည
တညအတြက္သူ့ခရီးသူဆက္ဘို့လြမ္းတသသေတြေပးခဲ့ျပန္တယ္။ဒီလိုနဲ့အပ်ိဳေဖာ္၀င္စညေလးတညကိုတစိမ့္စိမ့္ ထိုင္ရင္းေက်းလက္ခ်က္အရက္တခြက္ငွဲ့၊အျမီးအသားတစ္ေလးကိုတဖဲ့ခြာျပီးလေရာင္ရဲ့ပထမဦးဆံုးအျပံုးကိုျပင္းရွ ရွဒီတပက္နဲ့ကဲလိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ။လေရာင္ေလးရယ္ေအးခ်မ္းလွပျငိမ္းခ်မ္းေရးလတလကိုအသစ္ယူေဆာင္လာ ခဲ့သလို။
ျငိမ္သက္ေအးခ်မ္းလွတဲ့ညေလးတညပါ။တိတ္ဆိတ္တဲ့ညမွာပဲလေရာင္ေတြကနံနက္ခင္းေနျဖာထိုးသလိုဟိုတ ေျပာက္ဒီတေျပာက္ႏွင့္။တခ်ိဳ့ေတာင္တန္းျပာနဲ့ေက်ာပိုးအိပ္သီခ်င္းကိုခပ္ေရးေရးညိးတြားေနသံ။-ေရႊျပည္ေတာ္ ေရေမွ်ာ္ေလတိုင္းေ၀း-ေဆြးေဆြးျမည့္ျမည့္ရိႈက္သံတခုတရားရႈ့သလိုနားဆင္။
---------ရဲေဘာ္--မနက္ျဖန္ဒီဇင္ဘာ(၁၉)ရက္။အံ့အားသင့္စြာနဲ့ထိုရဲေဘာ္ကိုေငးၾကည့္ေနမိ။
---ေၾသာ္---ဟုတ္သားပဲ။မနက္ျဖန္ဆိုရဲေဘာ္ဒသာက်ဆံုးတဲ့နွစ္ပါတ္လည္ေန့ပါလား။
---ဘာလုပ္ၾကရင္ေကာင္းမလဲရဲေဘာ္။
ဒီလိုစဥ္းစားတယ္၊ဒို့တပ္ရင္းကက်ဆံုးသြားတဲ့ရဲေဘာ္ေတြအတြက္ဆြမ္းခ်က္ျပီးစုေပါင္းပို့မလားလို့။ဘယ္လိုသ ေဘာရလဲ?။
က်ေနာ့အိပ္ထဲတြင္-ရွိစုမဲ့စုေငြေၾကးပမာဏကိုႏိႈက္ျပီးၾကည့္ေနမိသည္။
ဘတ္ေလးဆယ္ေတာ့ရွိတယ္ရဲေဘာ္၊ ငါးတန္(၁)ကိလိုေလာက္၀ယ္၊က်န္တဲ့အသီးအရြက္ေလးေတြ၀ယ္ျပီးဆြမ္းပို့ ၾကတာေပါ့။
ရဲေဘာ္ဒသာအေၾကာင္းကိုစိတ္မခ်မ္းေျမ့စြာျမင္ေယာင္ရင္းသူ့အေၾကာင္းကိုေတြးေဆြးေနမိသည္။
---ထိုအခ်ိန္ကတပ္ရင္းတြင္ရဲေဘာ္ေဟာင္းေတြဆိုလို့ရျေဘာ္ဒသာတို့ပဲရွိၾကသည္။က်ေနာ္တို့စစ္သင္တန္းေတာင္မတက္ရေသး။ေတာ္လွန္ေရးကိုေရာက္စေနထိုင္မႈကျမိဳ့ျပမွာေနထိုင္မႈနဲ့တလြဲစီ ျဖစ္ေနခ်ိန္။ရဲေဘာ္ဘားတိုက္တြင္ဘယ္နွစ္နာရီအိပ္ခ်ိန္၊နံနက္ခင္းဘယ္နွစ္နာရီမွာသတန္းတူးထခ်ိန္အျဖစ္ေျပာ ေျပာတတ္တဲ့ရဲေဘာ္ဒသာၾကီး။က်ေနာ္တို့ထက္(၅)နွစ္မွ်ၾကီးသည္။သူကတပ္ရင္းမွာေန့စဥ္ဟင္းခ်က္စရာမ်ားရွာ သည့္အဖြဲ့တြင္။ထင္းခုတ္မည့္အဖြဲ့ကထင္းခုတ္၊ထၼင္းခ်က္မည့္အဖြဲ့ကထၼင္းခ်က္၊နံနက္ခင္းရိုးေကာစီခ်ိန္မွာတာ၀န္ ေတြေပးၾကတယ္။က်ေနာ့္ကရဲေဘာ္ဒသာရဲ့တပ္စိတ္(၂)မွာသူနဲ့အတူတာ၀န္က်တယ္။က်ေနာ္တို့အဖြဲထိုေန့က ထင္းျဖတ္တဲ့အလွည့္ျဖစ္တယ္။ပ်ဥ္းကတိုးတံုးၾကီးေတြကိုေနပူပူသဲေသာင္ျပင္မွာတက်ီက်ီနဲ့ဆြဲရ၍က်ေနာ္မဆြဲနိုင္ ပါ။သို့ေသာ္ရဲေဘာ္ေတြအၾကားလႊမဆြဲနိုင္ဘူးလို့ကလည္းမေျပာရဲ။ဒိလိုနဲ့မဆြဲနိုင္ေသာ္လည္းေအာင့္ကာဆြဲဆိုသ လိုမ်က္ေစ့မွိတ္ျပီးလႊကိုဆြဲေနမိသည္။မည္မွ်ၾကာသည္မသိက်ေနာ့္မ်က္လံုးမ်ားမီးပြင့္မတတ္ေမာဟိုက္ေနသည္။ သို့ေသာ္အရႈံးမေပး။သစ္တံုးကလည္းျပတ္ပဲမျပတ္နိုင္အားဟုစိတ္ထဲေဒါသထြက္မိတယ္။ၾကာလာေတာ့အံတင္း ထားျပီးၾကိတ္ဆြဲေသာ္လည္းကိုယ္လံုးသာလႈပ္ျပီးလက္ေမာင္းကမဆြဲနိုင္သျဖင့္က်ေနာ့မ်က္ႏွာရႈံ့မဲ့ေနသည္ကို က်ေနာ္သတိမထားမိခင္မွာပဲ။ကိုယ္ကိုကိုယ္မ်က္ႏွာျပန္တည္ခ်ိန္မွာပဲ-တဟားဟာနဲ့ရယ္ျပီးက်ေနာ့အျဖစ္ကို သေဘာက်ေနေသာရဲေဘာ္ဒသာကိုၾကည့္ရင္းေဒါသထြက္ေနမိ။ထိုအခ်ိန္က်ေနာ့ကိုသူက-ရဲေဘာ္ေပးလႊ-ကိုယ္ ဆြဲေပးမယ္။---လႊဆြဲတယ္ဆိုတာ-ေဆာင့္ေဆာင့္ျပီးဆြဲလို့မရဘူး။---ဒီမွာၾကည့္--ကိုယ္ဘက္ကလာတဲ့လႊသြားကို သူ့ဘက္ကိုလိုက္ေလွ်ာညီေထြစြာအလိုက္သင့္လႊတ္ေပးလိုက္၊ေဟာ့--ေျပာရင္းတစ္တ့ုးျပတ္သြားျပီ၊--ၾကည့္--ဒီမွာ ရဲေဘာ္ဆြဲတဲ့လႊေၾကာင္းကတန္းတန္းမတ္မတ္မသြားဘူး၊ေကြ့ေကာက္ေနတယ္။---ကဲ-ကဲေနာက္တစ္တံုးျဖတ္ ၾကည့္ပါဦး-ဟုက်ေနာ့ကိုခိုင္းျပန္သည္။အဲဒီေန့ကရျေဘာ္ဒသာကိုက်ေနာ့စိတ္ထဲမုန္းပစ္ျခင္ေလာက္ေအာင္စိတ္ ဆိုးခဲ့။
ေစာထတိုက္ပြဲမွာတုန္းကလည္းအတူတူ။သူကတပ္စိတ္မႈးဆိုေတာ့ထၼင္းခ်က္လွ်င္လည္းသူအလွ်င္ဟန္းေကာ ထုတ္ေဟ့---ထၼင္းခ်က္မယ္ဆိုျပီးကမန္းကတန္းမီးေမႊး။ရဲေဘာ္ေတြထံမွဟန္းေကာေတြယူျပီးဆန္းၾကိုးထဲမွဆန္ မ်ားကိုထၼင္းခ်က္ဘို့တ၀က္ေလွ်ာ့လိုက္သည္။ေရဆိုလည္းသူက၀ါးဘိုး၀ါးေတြကိုခက္ခက္ခဲခဲခုတ္ျပီးေရသြားခပ္ ဘို့ျပင္ဆင္ေပး။က်ေနာ္တို့ကအဲဒီအခ်ိန္သူ့အေပၚမွာ-မေကာင္းတဲ့အျမင္ေရာ၊ေကာင္းတဲ့အျမင္မ်ားပါအားနည္း ေနေသးခ်ိန္။ညဘက္ေရာက္လို့တပ္စိတ္နားခ်ိန္ေရာက္ရင္ကင္းဇယားထဲမွာကင္းဦးကိုသူကဦးေအာင္ေစာင့္ တယ္။ျပီးေတာ့အိပ္လို့ေကာင္းသည့္နံနက္(၃)နာရီအခ်ိန္မ်ိဳးဆုိသူကိုယ္တိုင္ဂရုတစိုက္နဲ့ကင္းေစာင္တာ၀န္ေက် ျပြန္သူ။က်ေနာ့္ကတခါတခါသူ့သီးေဆာင္မႈကိုစိတ္ထဲကခ်ီက်ဴးေနမိ။တခါတခါသူ့လိုလိုက္လုပ္ၾကည့္မိတယ္။ သူ့လိုျဖစ္မလာခဲ့။ဒါေပမယ့္သူ့ရဲ့လုပ္ဟန္ေတြကိုတခ်ပ္ျခင္းျမင္လာတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ---သူခရီးရွည္ၾကီးကိုထြက္သြား ျပီတဲ့။
အလုပ္အဖြဲ့ဖြဲ့ျပီးအေျခခံေဒသတည္ေဆာက္ေရးဆိုျပီးမႏၱေလးတိုင္းနဲ့ပဲခူးတိုင္းဆက္စပ္တည္ရွိေနသည့္ေတာင္ တန္းေတြေပၚမွာေတာ္လွန္ေရးအေျခခံေဒသကိုတည္ေဆာက္စအခ်ိန္။ထိုအခ်ိန္ရဲေဘာ္ဒသာႏွင့္က်ေနာ္မွာယခင္ လိုတပ္စိတ္တစိတ္တည္းမွာအတူရွိမေတာ့။က်ေနာ့္ကအျခားတာ၀န္။သူကအျခားအလုပ္ႏွင့္မဆံုျဖစ္။
၁၉၉၇ခုႏွစ္၊ဒီဇင္ဘာ(၁၇)ရက္ေန့မွာေကအန္ယူတပ္မဟာ(၂)၊သံေတာင္ျမိဳ့နယ္အေနာက္ေျမာက္ဘက္ရွိအထူး ေဒသမွနယ္ေျမခံအဖြဲ့တဖြဲဟာန၀တႏွင့္လက္နက္နဲ့ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုျပီးအညံ့ခံၾကသည္။အေျခခံေဒသရဲ့လူထုအ ျမင္မွာေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ့အစည္းနွင့္န၀တအၾကားရပ္တည္မႈဒိြဟေတြျဖစ္ေနခ်ိန္။လူထုကက်ေနာ္တို့ကိုသံသယ ႏွင့္က်ေနာ္တို့လည္းလူထုရဲ့သံသယကိုျပန္ၾကည့္။ဒီလိုနဲ့အဘက္ဘက္ကမဟာဗ်ဴဟာစီမံကိန္းခ်ျပီးအရွင္ဖမ္းဘို့ ၾကိုးစားေနတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာရဲေဘာ္ဒသာဟာက်ေနာ္တို့နဲ့အတူရွိေနခဲ့တယ္။မၾကာမၾကာသူ့ုပုခံုးေပၚမွာ RPG-5ကို ထမ္းတာေတြ့ရ။တခါတခါ-79မမလြယ္တာေတြ့ရ။တညတြင္-က်ေနာ့နားလာျပီးသူ့ေကာင္မေလးအေၾကာင္းကို ျမိန္ရည္၊လွ်က္ရည္ေျပာေနပံုကိုၾကည့္ျပီးနားျငီးတာနဲ့ေတာ္ပါေတာ့ဒသာရယ္-ဒီမိုကေရစီရလို့အိမ္ျပန္ရင္ငါ့ႏွမနဲ့ ရဲေဘာ္ကိုေပးစားမယ္။အိပ္ေတာ့ကြာ။
ေနာက္တေန့---သူတို့အဖြဲ့ေသာက္ေရခပ္အေရွ့ဘက္ကိုကူးေတာ့မယ္လို့သတင္းၾကားရတယ္။သြားခါနီးသူ့ယူနီေဖာင္းေျပာက္က်ားေခ်းအႏႈိင္းႏိႈင္းနွင့္ဖုတ္လိုက္ဖုတ္လိုက္၀ဲက်ေနတဲ့ဆံပင္ရွည္ျငင္းသိုးသိုးမ်ား။
---ညီေလးကိုယ္သြားမယ္။မင္းလည္းအစစသတိမေပါနဲ့။
ေအး---နင္လည္းဂရုစိုက္ဦး၊အရက္ေတြၾကည့္နင္းကန္မေသာက္နဲ့ဦး---ဒါဟာသူနဲ့က်ေနာ္ေနာက္ဆံုးေတြ့ဆံုခြဲခြာ တခ်ပ္သာျဖစ္၏။
အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေတြေၾကာင့္က်ေနာ္တို့အေျခခံေဒသမွာဆက္လက္ရပ္တည္လို့မျဖစ္ေတာ့သည့္အခ်ိန္။က်ေနာ္တို့ ေရာက္ေနသည့္အေျခခံေဒသသည္ဗ်ဴဟာအရၾကည့္မည္ဆိုလွ်င္စစ္မ်က္ႏွာအရပ္သည္စစ္က်ြန္နယ္ေျမျဖစ္ေန၏။ က်ေနာ္တို့၏ေနာက္ေက်ာတြင္-၁၉၉၄ခုႏွစ္က န၀တႏွင့္အပစ္ရပ္ထားေသာတိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အင္ အားစုျဖစ္သည့္ကယန္းျပည္သစ္ပါတီ။က်ေနာ္တို့ေနာက္ေက်ာဘယ္ဘက္တြင္လိြဳင္ေကာ္ႏွင့္ေတာင္ငူေဖာက္ လုပ္ထားေသာကားလမ္းအစပ္တြင္တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္တဖြဲ့ျဖစ္ေသာ-ကလလတ-အဖြဲ့အစည္းတို့ရွိ သည္။ရန္သူ့စစ္တပ္ဗ်ူဟာအရက်ေနာ္တို့ဆုတ္လမ္းကိုအစီအစဥ္က်နစြာေစာင္ဆိုင္း၍က်ေနာ္တို့တဖြဲ့လံုးကို အႏုနည္းျဖင့္လက္နက္ခ်ခိုင္းျပီး၄င္းတို့ႏွင့္လာေရာက္ပူးေပါင္းရန္ရာဇသ့ေပးေနသံ။က်ေနာ္တို့ကလည္းခြပ္ေဒါင္း ေသြး-ဘယ္ေတာ့မွလက္နက္မခ်ဘူးကြ-ဟုအျမဲတမ္းဆန့္က်င္ရင္းကိုယ္ဆုတ္လမ္းကိုဘယ္လိုေရြးခ်ယ္ရမွန္း မသိဘဲလိုက္မမွီႏိုင္ေလာက္ေအာင္စိတ္ဓါတ္ေရးရာထိခိုက္ေနခ်ိန္။ဒီလိုနဲ့မေကာင္းဆိုး၀ါးျခင္းအတူတူမ်က္ႏွာစိမ္း မ်က္ႏွာသစ္မေကာင္းဆိုး၀ါးထက္မ်က္ႏွာေဟာင္မေကာင္းဆို၀ါးကမွတန္ရာက်ဦးမယ္ဆိုသည့္အသိႏွင့္လူၾကီး ဆန္ဆန္ကေလးေတြကကေလးဆန္ဆန္လူၾကီးလူေကာင္းေတြကိုအႏိုင္ယူခြင့္ေပးေနရတဲ့အခ်ိန္မွာရဲေဘာ္ဒသာ တေယာက္ဘယ္မွာမ်ားေရာက္ေနသလဲ-အေ၀းကစိတ္ေတြကတခါတခါသူ့ဆီေရာက္ခဲ့။
က်ေနာ္တို့အားလံုးကိုယ္လက္ဗလာနဲ့ေနာက္တန္းသို့အျပန္ေသနတ္ေတြကိုအပစ္ရပ္ထားတဲ့ေဒသတခုမွာက်ေနာ္ တို့စစ္ေၾကာင္းတလွမ္းခ်င္း၊တလွမ္းခ်င္းႏြယ္နန္းဖေတာင္ၾကီးကိုထိတ္လန့္အားငယ္စြာနွင့္အျပန္လမ္းကိုဖုန္းဆိုး ေတာေတြၾကားထဲကခိုးထြက္ခဲ့ရတယ္ဆိုရင္ပဲ။
ခရီက ကရိန္နီနယ္စပ္နွင့္ေကအန္ယူတပ္မဟာ(၂)နယ္စပ္ကိုေရာက္ေနျပီ။နယ္စပ္(၂)ခုရဲ့ၾကားမွာလယ္က်င္း ေတြကိုယ္စီ။လယ္က်င္းေတြရဲ့ေတာင္ကမ္းပါးယံေဘးမွာအိမ္ေတြအစုလိုက္အစုလိုက္ေတါ့လိုက္ရတဲ့ျမင္ကြင္း။----အဲဒီေဒသကအရင္တုန္းကကရိန္နီအဖြဲ့အစည္းဗဟိုဌာနခ်ဳပ္လုပ္သါားတဲ့ေနရာ-ဟုေျပာျပမွသိရသည္။က်ေနာ္တို့ေကအန္ယူတပ္မဟာ(၂)သံေတာင္ျမိဳ့နယ္အတြင္းေရးမႈပဒိုဆာလြယ္ႏွင့္ေတြ့ဆံုခဲ့ၾကသည္။က်ေနာ္တို့ တဖြဲ့လံုးရန္သူဖမ္းမိသြားျပီဟုသိရ၍သူတို့စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရေၾကာင္း၊အခုလိုမထင္မွတ္ပဲျပန္ေတြ့ရေတာ့အထူး ၀မ္းသာေၾကာင္းဆီးၾကိဳရွာ၏။
က်ေနာ္တို့-၁၉၉၈ခုႏွစ္၊ဒီဇင္ဘာမွာေတာင္ငူခရိုင္ရံုးမွာေခတၱနားေနၾကသည္။အဖြဲ့အကုန္နီးပါးဗဟိုဌာနခ်ဳပ္ကို အေရာက္ျပန္ၾကမယ္။က်ေနာ္ႏွင့္အျခားရဲေဘာ္(၁)ေယာက္အေျခအေနအရဒီနယ္ေျမမွာက်န္ခဲ့တယ္။ေတာင္ငူခရိုင္နယ္နိမိတ္အတြင္းမွာရဲေဘာ္ဒသာတစ္ေယာက္မဟာမိတ္တပ္ဖြဲ့မ်ားနွင့္စစ္ေၾကာင္းမွာရွိေနသည္ ဟုသိရ၍သူ့ထံစာေရး၍က်ေနာ့ဆီစာရရျခင္းအျမန္လာရန္အေၾကာင္းၾကားလိုက္သည္။သူ့က်ေနာ့ထံမေရာက္လာ ႏိုင္ခဲ့။ထိုအခ်ိန္-တေနရာႏွင့္တေနရာလာဘို့ဆိုသည္မွာအေျပာလြယ္သေလာက္ခက္လွသည္။နယ္ေျမျခင္းနီးစပ္ ေသာ္လည္းစစ္ေရးအရစစ္ဆင္ထားခ်က္မ်ားေၾကာင့္မလာျဖစ္တာဟုက်ေနာ့ထံအေၾကာင္းၾကားသည္။က်ေနာ္က သူ့ကိုေနာက္တန္းျပန္ဆုတ္ရန္အခ်ိန္တန္ျပီ။ေနာက္တန္းနွင့္ခါးျပတ္လြန္းေနျပီ။အၾကာၾကီးဆက္သြယ္ေရးမျပတ္ ေစလိုေသာေၾကာင့္ေနာက္တန္းသို့သင္တန္းေတြျပန္တက္ရန္အေၾကာင္းၾကားခဲ့သည္။ထိုအခ်ိန္သူကက်ေနာ့ကို တမ်ိဳးနားလည္မႈလြဲသြားသည္။
----ေၾကာက္လို့ေနာက္ဆုတ္မွာလား-
---ေၾကာက္တယ္ဆိုေနာက္ဆုတ္သြား၊
ငါမဆုတ္ႏိုင္ဘူး---တေယာက္တည္းရွိတေယာက္တည္းခံတိုက္မယ္၊ဒသာလက္ထဲမွာေသနတ္ရွိေနသ၍ဒီရန္သူ နဲ့ဘယ္ေတာ့မွလက္ခ်င္းမခ်ိတ္နိုင္ဘူး။
ဒါေတြဟာ---သူနဲ့က်ေနာ္မေတြ့ရပဲက်ေနာ့ထံကိုေနာက္ဆံုးေရးေပးသြားတဲ့--သူ---ရဲေဘာ္ဒသာရဲ့စာပါ။
က်ေနာ္ေနာက္တန္းသို့ျပန္ေရာက္ခ်ိန္။က်ေနာ္လုပ္ငန္း၀င္ေနခ်ိန္၂၀၀၀ခုႏွစ္၊ဒီဇင္ဘာ(၂၀)ရက္ေန့။ရဲေဘာ္ဒသ ေရွ့တန္းတေနရာမွာတိုက္ပြဲက်သြားျပီ-ဟုသိလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္။က်ေနာ့ရင္ေတြ၊က်ေနာ့ႏွလံုးခုန္သံေတြထိုးေစာင့္ ျပီးမိုက္ကနဲျဖစ္သြား။မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးေလလို့အၾကိမ္ၾကိမ္ေျဖခ် မရပါ။သူတကယ္က်ဆံုးသြားျပီဟုတရား၀င္ၾကားသိ လိုက္ရေတာ့က်ေနာ္ဖတ္ခြင့္၊လွန္ခြင့္ရွိခဲ့တဲ့သူ မက်နစြာက်ဆံုးခဲ့တဲ့ရဲေဘာ္ဒသတေယာက္သူခိုင္ခိုင္ျမဲျမဲဆုတ္ ကိုင္ထားတဲ့ေနာက္မဆုတ္ေရးအဘိဓမၼာကိုစြဲကိုင္ရင္းဒီဇင္ဘာလ(၁၉)ရက္ေန့မွာက်ဆံုးခဲ့ပါလားလို့----
ဒီညမွာသာတဲ့လေရာင္ခ်ိဳခ်ိဳေလးရဲ့ေအာက္မွာရဲေဘာ္ၾကီးအတြက္---ေရႊျပည္ေတာ္ေရေမွ်ာ္ေလတိုင္းေ၀း--ဆိုတဲ့ သီခ်င္းတပုဒ္ကိုခ်က္အရက္တခြက္ေသာက္ျပီးကိုယ္ဆိုခဲ့တယ္။ကိုယ္ငိုခဲ့တယ္။ကိုယ္မင္းရဲ့တန္းဘိုးေတြကိုနွေမွ်ာ တယ္။ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစရဲေဘာ္ၾကီး---ဒသ။
---ျငိမ္သက္ေအးခ်မ္းတဲ့ညေလးတညပါ
ဒါေပမယ္--စစ္တလင္းမွာအထီက်န္စြာ
က်န္ေနခဲ့သူ-က်ေနာ့မွာေတာ့---
အရာရာကို-ျငိမ္သက္စြာတရားေတြရႈ့မွတ္ရင္း-
အလြမ္းေတြတခြက္ျပီးတခြက္ေပါ့--
က်ည္ေ၀ျဖိဳး
၂၀၀၂ခုႏွစ္၊DEC(၁၉)ရက္။ည-ဇလားစာၾကည့္တိုက္။
Friday, October 22, 2010
အေတြးအေခၚ-သူပုန္
အေတြးအေခၚ-သူပုန္-
(၁)
တခါကလက္နက္ကိုင္တိုက္ပြဲမွာဆံုေတြ့ျဖတ္သန္းခဲ့ၾကတဲ့ ရဲေဘာ္တို့ေရ-မင္းတို့နဲ့အတူတိုက္ပြဲထဲမွာျငင္းခုန္ၾက ၊ လက္သီးလက္ေမာင္းေတြေသြးတၾကြၾကြနဲ့တိုက္ပြဲေပါင္းရာေထာင္မကကိုတြန္းလွန္တိုက္ခိုက္ရင္းလက္ခရီးတ၀က္တပ်က္မွာက်ဆံုးသြားၾကတဲ့ငါတို့သူပုန္ေတြ၇ဲ့အရိုးေတြကိုသစၥာျပဳရင္းေတာ္လွန္ေရးမႈန္တိုင္းေတြထဲမွာ-ေဗဒါလိုေမွ်ာလိုက္၊ဘယ္ေသာင္ဘယ္ကမ္းမခြဲျခားအရိုးခံသစၥာတရားကိုကိုးကြယ္ရင္းဒုကၡဆိုတဲ့ဒုကၡေပါင္းမ်ားစြာ ကိုရင္ဆိုင္ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ၾကတယ္ေလ။
(၂)
အဲဒိမွာပံုသဏၠာန္အေ၇ာင္အဆင္းမ၇ွိေအာက္ေလေတြနဲ့တခ်ိဳ ့ကအစြဲေလးေတြနဲ့၊ပဌိပကၡေတြရင္မွာပိုက္လို့အ ေတြးအေခၚသူပုန္ထခါစအခါကသင္ႏွင့္က်ႏုပ္တို့ဒါေတြကိုဂရုမထား လူထုအတြက္ဆိုတဲ့မြန္ျမတ္တဲ့ျဖဴစင္မႈစိတ္ တခုကလြဲလို့ျဖတ္သန္းခဲ့ေသးတယ္မဟုတ္လား။ဒါေတြကိုငါတို့ရန္သူေတြကရန္သူေတြေတာင္သိတယ္ကြာ။
(၃)အေရာင္မၾကည့္ပဲေျဗာင္ၾကည့္ၾကည့္ၾကည့္ျပီးသစၥာမဲ့မႈေတြၾကားမွာတခ်ိဳ့ဟာမျပတ္သားဘူး။ တခ်ိဳ့ဟာအဖိုး ထိုက္တန္လွတဲ့သစၥာစကားေတြကို၇ိုက္ခ်ိဳးေျခဖ်က္ဖ်က္ဆီးခဲ့ၾကတယ္။ဒါေကာင္းလား၊ဒုကၡေတြမွ်ေ၀ခံစားၾက ေၾကးလို့ေၾကြးေၾကာ္ခဲ့ၾကေပမယ့္တကယ့္တကယ္ငါကသြားမယ္ဆိုေတာ့မင္းတို့ေလးေတြမွာႏို့နံံမစင္တဲ့အစြဲေၾကာင့္ပဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုမယံုၾကည္သူေတြအျဖစ္ငါေတြ့ခဲ့တယ္။
(၄)
ဒီမွာ၇ဲေဘာ္--လုပ္ရင္ျပတ္ျပတ္လုပ္ရတယ္ကြ၊ဒါ၇ဲေဘာ္စိတ္ထား၊ အဲဒီမျပတ္သားမႈေတြေၾကာင့္ပဲဆင့္ပါးစပ္ႏွံး ပက္သလိုျပသာနာမ်ိဳးေတြနဲ့ယမယ္၇ွာၾကတာေတြ့ရမယ္။
(၅)
ေတာ္လွန္ေရးဆိုတာျဖဴစင္၇ိုးသားတဲ့ရဲေဘာ္ေလးေတြရဲ့စိတ္ထဲမွာအျမဲရွိေနမွာယံုတယ္။ေလာကမွာ-သစၥာတရားကိုအလြဲသံုးစားလုပ္သူတေယာက္ကို-ငါကဘာလို့ရင္ခြင္ၾကယ္ေပး၇မွာလဲ၊ လူမွန္ရင္အေတြးအေခၚနဲ့ရဲရဲတိုက္ေပးရတယ္။ငါတိုက္ခဲ့တယ္၊ငါ့ကိုယ္ငါေအာင္ျမင္ျခင္းေတြေတ့ြရတယ္။ငါအေတြးအေခၚကိုငါခ်ြန္းအုပ္ထိမ္းသိမ္းရင္း-ငါခ၇ီးထြက္ခဲ့တယ္--
ေ၇ာက္တယ္။
ငါေရာက္တယ္-
ငါၾကိဳက္တယ္-ေဗာမာလီရဲ့-ဆိုရီးဘယ္ကိုငါၾကိဳက္တယ္။သူရင္ခုန္သံေတြဟာ ငါရင္ခုန္သံေတြနဲ့တထပ္တည္းျဖစ္မယ္ဆိုတာငါယုံတယ္။
ရဲေဘာ္--
ငါဟာမင္းအေပၚဘာမ်ားမရိုးသားခဲ့သလဲ။
ရွိခဲ့ရင္မင္းျမင္ႏိုင္ေလာက္ပါတယ္။ငါ့ပုံရိပ္ေတြကိုငါမျမင္မသာခြာခ်ြတ္ေပးခဲ့ရတယ္၊မင္းနဲ့ငါ့အၾကားမွာ အေတြးအေခၚပဌိပကၡေတြျဖစ္ခဲ့ၾကေသးတယ္။ငါကရိုး၇ိုး၇ွင္း၇ွင္းကိုၾကိဳက္တယ္။မင္းက၀ကၤ၀ုတၱိဗ်ဴဟာ ေတြမွာ ကစားတယ္။ငါသည္းခံမနိုင္ခဲ့ဘူး။အေတြးအေခၚေတြေသမသြားေသးဘူးဆိုတာ-၇ဲေဘာ္မင္းယံုလိုက္ပါ။
ဒီေန့ဟာ-ငါတို့ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲ့ေမြးေန့ပါလား။
ငါအရမ္းလြမ္းတယ္ကြာ-
အဲဒီအလြမ္းေတြနဲ့ပဲ
တေန့ေန့ဆိုတဲ့ဆံုမွတ္ကိုငါလြမ္းေနမိတယ္။
က်ဆံုးသြား ၾကတဲ့ငါတို့ရဲသူရဲေကာင္းေတြကို
ဦးခ်ကန္ေတာ့ပါတယ္။
ထူးအံ့
Sunday, October 10, 2010
Saturday, October 9, 2010
Monday, October 4, 2010
Saturday, October 2, 2010
နွင္းဆီေရာင္ေတာ္လွန္ေရးရုပ္ပံုလႊာ (၁၁)။
နွင္းဆီေရာင္ေတာ္လွန္ေရးရုပ္ပံုလႊာ (၁၁)
သင္တန္းတက္ျပီးသည္ႏွင့္ရဲေဘာ္ဆန္းလင္းမွ(အဘ)ရဲႏိုင္ဦးစီးေသာမိမိအပါအဝင္(၅)ေယာက္သည္ေကအန္
ယူတပ္မဟာ(၂)မံုးခရိုင္သို့ေစလႊတ္၍ေရွ့တန္းတာဝန္မ်ားထမ္းေဆာင္ေနစဥ္ေနာက္တန္းမွေၾကးနန္းျဖင့္အျမန္ ျပန္လာရန္ဆို၍မိမိတို့သည္ရဲေဘာ္အသစ္(၂)ဦးႏွင့္ေကအန္ယူတပ္မဟာ(၇)အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေဒသျဖစ္ေသာေစာထ အေကာက္အခြန္စခန္းမွမိမိကိုင္ေဆာင္ေသာလက္နက္မ်ားသိမ္းဆည္းျခင္းကိစၥကိုေနာက္တန္းမွခြင့္ျပဳသည္ဆို၍
သိမ္းဆည္းခြင့္ေပးခဲ့ရသည္။
ေနာက္တန္းသို့ျပန္ေရာက္ျပီးယခင္သံလြင္ျမစ္ေဘးသဲသာထ၌မိမိတို့စခန္းအားေျပာင္းေရႊ့ရန္ယခုလက္ရွိေနရာ မွအထက္ဓါးဂြင္ေဒသသို့စခန္းေျပာင္းေရႊ့ရမည္ဟုအမိန့္က်၍မိမိတို့ေျပာင္းေရႊ့ျပီးတပ္တည္ေဆာက္ေရးမ်ားျပဳ လုပ္ၾကရသည္။
ထိုအခ်ိန္၌မကဒတႏွစ္ျခမ္းကြဲေနခ်ိန္ျဖစ္၍ရဲေဘာ္မ်ားမွာရဲေဘာ္မိုးသီးဇြန္ဘက္သို့ေျပာင္းေရႊ့တာဝန္ယူမွဳမ်ားျပဳ လုပ္ၾကသည္၊ထို့ေၾကာင့္တပ္ရင္းတြင္ေရြးေကာက္ပြဲျပဳလုပ္ၾကသည္။သေဘာတူေရြးေကာက္ပြဲ႔ေရြးေကာက္ရန္ တာဝန္မ်ား ကိုယ္စီျဖင့္တာဝန္က်ရဲေဘာ္မ်ားအမည္စာရင္းကိုေအာက္ပါအတိုင္းေတြ ့ရွိႏိုင္သည္။
(၁)ရဲေဘာ္ဆန္းလင္း(တပ္ရင္းမွဴး)
(၂)ရဲေဘာ္လဘန္(ခ)ေဇာ္လြင္ဦး(ဒု-တပ္ရင္းမွဴး)
(၃)ရဲေဘာ္သန္ ့ဇင္(တပ္ေရး)
(၄)ရဲေဘာ္သင္းသူရေက်ာ္(တပ္ေထာက္)
(၅)ရဲေဘာ္ေမာင္လွ(တပ္ခြဲမွဴး)
(၆)ရဲေဘာ္မင္းသိန္း(တပ္စုမွဴး)
(၇)ရဲေဘာ္က်င္သဏ္းဦး (တပ္ရင္းအရာခံဗိုလ္)
(၈)ရဲေဘာ္ရဲႏိုင္(တပ္စုတပ္ၾကပ္ၾကီး)
(၉)ရဲေဘာ္တိုင္းေက်ာ္(တပ္ၾကပ္ၾကီး) တပ္ၾကပ္မ်ားမွာ- --
ရဲေဘာ္ေႏြေအာင္
ရဲေဘာ္ စိုးခ်ိဳျငိမ္း
ရဲေဘာ္ ေပၚဦး
ရဲေဘာ္သန္းေဌး တို ့ျဖစ္သည္၊
ထိုအခ်ိန္ကာလ၌စစ္ေဒသမ်ားဖြဲ့ျပီးလုပ္ငန္းမ်ားအေကာင္ထည္ေဖာ္ေဆာင္ရြက္ၾကသည္တြင္အမွတ္(၂၁ဝ)တပ္ ရင္းမွရဲေဘာ္ျမင့္ေဆြ(စစ္ေဒသ)တာဝန္မ်ားအသီးသီးထမ္းေဆာင္ၾကသည္။
၁၉၉၂ခုႏွစ္။ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္(ဗဟို)၀၁/၉၂အေျခခံစစ္ပညာသင္တန္းကိုတပ္ရငး္(၂၁ဝ)မွရဲေဘာ္သစ္ မ်ားပါဝင္တက္ေရာက္ၾကပါသည္။
ထိုသင္တန္းသို ့တက္ေရာက္ၾကသည့္ ရဲေဘာ္မ်ား၏ အမည္စာရင္းမွာ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္ပါသည္၊ --
(၁)ရဲေဘာ္ေက်ာ္ဆန္းလြင္
(၂)ရဲေဘာ္လွေအး
(၃)ရဲေဘာ္ဝင္းစိန္(မဲၾကီး)
(၄)ရဲေဘာ္ဝင္းေမာင္
(၅)ရဲေဘာ္ဝင္းေအာင္(ေဂၚ)
(၆)ရဲေဘာ္လွေဌး(ဖာကမာ)
(၇)ရဲေဘာ္ျမင့္ဦး
(၈)ရဲေဘာ္စိုးေအာင္
(၉)ရဲေဘာ္တင္ဆန္း
(၁ဝ)ရဲေဘာ္ေဇာ္ဝမ္း
(၁၁)ရဲေဘာ္စိုးလိွဳင္
(၁၂)ရဲေဘာ္ေမာင္ႏိုင္
(၁၃)ရဲေဘာ္ မွဳန္တိုင္(ခ)ေအာင္ႏိုင္
စုစုေပါင္းသင္တန္းသား(၁၄)ဦးျဖစ္ပါသည္။
ေကအန္ယူတပ္မဟာ(၂)သို့အေျခခံေဒသထိုးေဖာက္ေရးတြင္ပထမဦးဆံုးထိုးေဖာက္ၾကေသာရဲေဘာ္မ်ားမ်ားမွာ ေအာက္ပါ အတိုင္းျဖစ္သည္၊--
(၁)ရဲေဘာ္ဆန္းလင္း(တပ္ရင္းမွဴး)
(၂)ရဲေဘာ္လဘန္(ဒုရင္းမွဴး)
(၃)ရဲေဘာ္က်င္သဏ္းဦး(ရင္းအရာခံဗိုလ္) (၄)ရဲေဘာ္ေမာင္လွ(တပ္ခြဲမွဴး)
(၅)ရဲေဘာ္မင္းသိန္း(တပ္စုမွဴး)
(၆)ရဲေဘာ္ရဲႏိုင္(တပ္ၾကပ္ၾကီး)
(၇)ရဲေဘာ္ဝင္းသူရေက်ာ္(တပ္ေထာက္)
(၈)ရဲေဘာ္တိုင္းေက်ာ္(တပ္ၾကပ္ၾကီး)
(၉)ရဲေဘာ္ စိုးခ်ိဳျငိမ္း(တပ္ၾကပ္)
(၁ဝ)ရဲေဘာ္ေက်ာ္ထူး(ရဲေဘာ္)
(၁၁)ရဲေဘာ္တင္ကို(ေဆးမွဴး)
(၁၂)ရဲေဘာ္လွေအး
(၁၃)ရဲေဘာ္ဝင္းေအာင္
(၁၄)ရဲေဘာ္ဝင္းေမာင္
(၁၅)ရဲေဘာ္ေဇယ်ာမင္း
(၁၆)ရဲေဘာ္ငေပြး
(၁၇)ရဲေဘာ္ျမင့္ဦး
(၁၈)ရဲေဘာ္တင္ဆန္း
(၁၉)ရဲေဘာ္ေအာင္မိုးျမင့္(ဆက္သြယ္ေရး)
(၂ဝ)ရဲေဘာ္စိုးေအာင္
(၂၁)ရဲေဘာ္ေအာင္ဝင္း
(၂၂)ရဲေဘာ္သန္းထြဌ္ေဆ (အလုပ္အဖြဲ ့ေခါင္းေဆာင္)
(၂၃)ရဲေဘာ္ေက်ာ္ဆန္းလြင္
(၂၄)ရဲေဘာ္ေႏြေအာင္
(၂၅)ရဲေဘာ္ရဲထိုက္(ကုလား)
(၂၆)ရဲေဘာ္ေမာင္ႏိုင္
(၂၇)ရဲေဘာ္မွဳန္တိုင္း
(၂၇)ရဲေဘာ္မွဳန္တိုင္း
(၂၈)ရဲေဘာ္မ်ိဳးသန္ ့(ကိုရင္)
(၂၉)ရဲေဘာ္ဝင္းေအာင္(ေဂၚ)
(၃ဝ)ရဲေဘာ္သန္းဝင္းေအာင္
(၃၁)ရဲေဘာ္လွေဌး(ဖာကမာ)
(၃၂)ရဲေဘာ္စိုးလွဳိင္
(၃၃)ရဲေဘာ္ဝင္းစိန္(မဲၾကီး)
(၃၄)ရဲေဘာ္ေဇာ္ဝမ္း
(၃၅)ရဲေဘာ္ျမင့္ေဆြ
(၃၆)ရဲေဘာ္တာဇံ(သိန္းလြင္)
(၃၇)ရဲေဘာ္ေက်ာ္စိုး(တပ္စိတ္မွဴး)
(၃၈)ရဲေဘာ္သန္းေဌး(တပ္ၾကပ္)
(၃၉)ရဲေဘာ္ထြန္းလိွဳင္(ဆက္သြယ္ေရး)
(၃၉)ရဲေဘာ္ထြန္းလိွဳင္(ဆက္သြယ္ေရး)
(၄ဝ)ရဲေဘာ္ႏိုင္ဝင္း
စုစုေပါင္းအင္အား(၄၂)ဦးျဖစ္ပါသည္။
အေျခခံေဒသထိုးေဖာက္ရင္း ရန္သူ ့ထံအညံ ့ခံသြားေသာ အမည္စာရင္းမ်ားမွာေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္ပါသည္၊ --
(၁)ေမာင္လွ(ဦးေဆာင္ေသာအဖြဲ ့)
(၂)ဝင္းေအာင္(ေဂၚ)
(၃)ျမင့္ဦး
(၄)စိုးေအာင္
(၅)ေဇယ်ာမင္း
(၆)ငေပြး
စုစုေပါင္း(၆)ဦးသည္လက္နက္ခဲယမ္းအျပည့္အစံုျဖင့္အညံ့ခံသြားသည္။ --
(၁)ဝင္သူရေက်ာ္(ဦးေဆာင္ေသာအဖြဲ ့)
(၂)ျမင့္သန္း(ျပန္လည္ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္လာ)
(၃)ဝင္းစိန္(မဲၾကီး)
စုစုေပါင္း(၃)ဦးလက္နက္ခဲယမ္းကိုယ္စီျဖင့္အည့ံခံသြားသည္၊ --
(၄)ႏိုင္ဝင္း(လက္နက္အတိုျဖင့္အညံ ့ခံ)
(၅)ေက်ာ္ထူး
(၆)မင္းသိန္း(လက္နက္အတိုျဖင့္)
(၇)လွေအး
(၈)မ်ိဳးလြင္(ျမဝတီတြင္အည့ံခံ)
စုစုေပါင္း(၁၈)ဦးျဖစ္သည္၊
၁၉၉၅ခုႏွစ္။ ဒီေကဘီေအအေရးအခင္းကာလ၌ေတာ္လွန္ေရးတာဝန္မထမ္းေဆာင္လိုေတာ့ပဲႏိုင္ငံျခားႏွင့္ အျခားအဖြဲ ့အစည္းမ်ားသို့ေရာက္ရွိသြားေသာစာရင္းမွာေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္ပါသည္၊--
(၁)ခ်ိဳျငိမ္း
(၂)တိုင္းေက်ာ္
(၃)ေက်ာ္ဆန္းလြင္ (၄)ဝင္းထိန္
(၅)ေဒါ့ဂ်က္
(၆)ဝင္းေအာင္
(၇)သန္းထြဌ္ေဆြ
(၈) ျမင့္လြင္(ဒီေကဘီေအသို ့ဝင္သြားေၾကာင္း သိရသည္၊)
(၉) တင္ကို
(၁ဝ) ဖိုးေဇာ္
(၁၁) ျမင့္သန္း
(၁၂) စိုးလိွဳင္
(၁၃) ေအာင္မိုးျမင့္
(၁၄) လွျမင့္ဦး
(၁၅) သန္းေဌး
(၁၆) ဝင္းဗိုလ္
(၁၇) တင့္ေရႊ
(၁၈) ဖိုးဆိတ္
(၁၉) ေအးကို
(၂ဝ) သန္ ့ဇင္
စုစုေပါင္း(၂ဝ)ဦးျဖစ္ပါသည္။
သကၠရာဇ္၂ဝဝဝခုႏွစ္အထိတပ္ရင္း(၂၁ဝ)ေစာထစခန္းမွက်န္ရွိေနေသးေသာရဲေဘာ္မ်ားမွာေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္ပါသည္၊--
(၁) ရဲေဘာ္ထြန္းလိွဳင္
(၂) ရဲေဘာ္ျမင့္ေဆြ
(၃) ရဲေဘာ္ၾကင္သဏ္းဦး
(၄) ရဲေဘာ္ေႏြေအာင္
(၅) ရဲေဘာ္ရဲထိုက္(ကုလား)
(၆) ရဲေဘာ္ေဇာ္ဝမ္း
(၇) ရဲေဘာ္စံမင္း
(၈) ရဲေဘာ္ေမာင္ႏိုင္
(၉) ရဲေဘာ္ေအာင္ႏိုင္(မွဳန္တိုင္း)
(၁ဝ) ရဲေဘာ္ေအာင္ေက်ာ္မင္း-စုစုေပါင္း(၁ဝ)ဦးျဖစ္ပါသည္၊
အမွတ္(၂၁ဝ)တပ္ရင္းမွတိုက္ပြဲဝင္ရင္းက်ဆံုးသြားေသာရဲေဘာ္မ်ား၏အမည္စာရင္းမ်ားမွာေအာက္ပါအ တိုင္းျဖစ္ပါသည္၊ --
(၁) ရဲေဘာ္ေဇာ္ဝင္းလိွဳင္ (ေစာထတိုက္ပြဲတြင္ က်ဆံုးသည္၊)
(၂)ရဲေဘာ္လဘန္(ဝါ)ေဇာ္လြင္ဦး(ဒု-တပ္ရင္းမွဴး)-(တပ္မဟာ(၂)ေတာင္ငူခရိုင္။အထူးေဒသမိတ္သလင္ ေတာင္တိုက္ပြဲတြင္ က်ဆံုးသည္၊
(၃)ရဲေဘာ္ရဲစိုး(အဘ)-(တပ္မဟာ(၂)ေတာင္ငူခရိုင္။အထူးေဒသ။ကၽြဲက်ရြာတြင္ရန္သူခလရ(၃၄)လွဳပ္ရွားစစ္ ေၾကာင္းမွ၁၉၉၅ခုႏွစ္။ ၾသဂုတ္လ(၂၉)ရက္တြင္ဖမ္းမိ၍သတ္ပစ္ျခင္ခံရသည္၊
(၄)ရဲေဘာ္မင္းကိုေအာင္(မ်ိဳးသန့္)-တပ္မဟာ(၂)ေတာင္ငူခရိုင္။အထူးေဒသ။မဲခ်ိဳေက်းရြာတြင္ရန္သူ၏အ လစ္အငိုက္ပစ္သတ္ျခင္းခံ၍က်ဆံုးသြားပါသည္။
(၅)ရဲေဘာ္ေက်ာ္စိုးတပ္မဟာ(၂)။အထူးေဒသ။မဒညတနယ္ေျမ။ဝါးရံုလွဲရြာတြင္ရင္ဆိုင္တိုက္ပြဲျဖစ္ရင္းက်ဆံုး သြားပါသည္၊(၁၉၉၆ခုႏွစ္။ ႏိုဝင္ဘာ(၁)ရက္ေန ့၊
(၆)ရဲေဘာ္တာဇံ(ခ)ရဲေဘာ္သိန္းလြင္-၁၉၉၄ခုႏွစ္။ဒီဇင္ဘာ(၄)ရက္။၁၇း၃၄နာရီ-တပ္မဟာ(၂)ေတာင္ငူ ခရိုင္။အထူးေဒသ။ခ်ဥ္ပေတာင္ရြာႏွင့္အမယာရြာအၾကားမိမိမိုင္းအားျပန္ျဖဳတ္စဥ္(၁၈)မိုင္းကြဲ၍က်ဆံုး သြားသည္၊
(၇)ရဲေဘာ္ဒသာ(ခ)တင္ထြန္း-တပ္မဟာ(၂)။ထန္းတပင္ခရိုင္။သံေတာင္ျမိဳ့နယ္တြင္ေတာ္လွန္ေရးတာဝန္ ထမ္းေဆာင္ရင္းက်ဆံုးသြားပါသည္။
(၈)ရဲေဘာ္ဆန္းလင္း(တပ္ရင္းမွဴး)-တပ္မဟာ(၂)အေျခခံေဒသတည္ေဆာက္ေရးထိုးေဖာက္ရင္းရန္သူမွအ ရွင္ဖမ္းမိ၍သတ္ပစ္ခဲ့သည္၊စုစုေပါင္း(၈)ဦးျဖစ္သည္၊
အမွတ္(၂၁ဝ)တပ္ရင္း တြင္ဒဏ္ရာရသူမ်ား၏ အမည္စာရင္းမွာ ေအာက္ပါ အတိုင္းျဖစ္သည္၊--
(၁)ရဲေဘာ္ဖိုးေဇာ္ (ေေစာထတိုက္ပြဲတြင္ ရန္သူ ့လက္ပစ္ဗံုး(၂)လံုးထိ)
(၂)ရဲေဘာ္ဒသာ(ေစာထတိုက္ပြဲတြင္လက္နက္ၾကီး အစထိ)
(၃)ရဲေဘာ္ထြန္းလိွဳင္
(၁၉၉၆ခုႏွစ္။ႏိုဝင္ဘာ(၁)ရက္ေန ့။ မဒညတနယ္ေျမ။ ဝါးရံုလွဲတိုက္ပြဲ႔ ခြင္းဗံုးအစထိ) စုစုေပါင္း(၄)ဦးျဖစ္ပါသည္၊
(၁) ရဲေဘာ္မင္းကိုေအာင္(ခ)ကိုရင္(သို ့)မ်ိဳးသန္ ့
၂၃။ ၁၁။ ၉၄ခုႏွစ္။ ညေန-၁၂း၃ဝနာရီ၊
တပ္ရင္း(၂၁ဝ)။ေစာထစခန္း
ကိုယ္ပိုင္အမွတ္-
တာဝန္-တပ္စိတ္မွဴး
သူ၏အမည္မွာရဲေဘာ္မင္းကိုေအာင္ ျဖစ္ပါသည္။တပ္ရင္းမွရဲေဘာ္အမ်ားစုမွသူ ့ကိုကိုရင္ဟုေခၚၾကသည္၊
၁၉၈၈ခုႏွစ္။စက္တင္လာတြင္စစ္တပ္မွအာဏာသိမ္းျပီးရက္ပိုင္းအတြင္းေတာခိုခဲ့သည့္ရဲေဘာ္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါသည္။ရွစ္ေလးလံုးလူထုအေရးေတာ္ပံုၾကီးလွဳပ္ရွားမွဳ၌ပဲခူးတိုင္း။ေတာင္ငူျမိဳ့မွရဟန္းပ်ိဳတစ္ပါးအျဖစ္တက္ ၾကြစြာပါဝင္လွဳပ္ရွားခဲ့သည္။ေတာထဲသို့ေရာက္ရွိလာသည့္တိုင္သကၤန္းဝတ္ျဖင့္၊ေကအန္ယူနယ္စပ္။ဥသုထ စခန္းတြင္ေကအန္ယူမွေပးေသာအေျခခံစစ္ပညာတြင္သကၤန္းခၽြတ္၍စစ္ဝတ္ျဖင့္စစ္သင္တန္းတက္ေရာက္ ခဲ့သည္၊သူ၏ကိုယ္ပိုင္နံပါတ္မွာ-()ျဖစ္ပါသည္။မင္းကိုေအာင္သည္ရဟန္းဘဝျဖင့္က်င္လည္ခဲ့ရသူျဖစ္၍ တပ္ရင္း၌အရပ္ဝတ္ျဖင့္ေနရသည့္အခါမ်ားတြင္အထာမက်တတ္ပါ။ေတာ္လွန္ေရးစာေပမ်ားကိုေလ့လာမွဳအထူး ျပဳသည္၊ထီပါဝီက်ိဳးတိုက္ပြဲ။ ေစာထတိုက္ပြဲ။ ဇရပ္ၾကီးတိုက္ပြဲ။ဒီေအဘီစစ္ေၾကာင္းမ်ားတြင္ပါဝင္ခဲ့သည္၊
ေစာထတိုက္ပြဲကာလအတြင္းမုကေနာ္ေလးေတာင္ကုန္းတိုက္ပြဲ႔ ရန္သူႏွင့္တိုက္ပြဲျဖစ္ရင္းညာဘက္ေျခသလံုးကို ရန္သူ့က်ည္ဆံျဖတ္မွန္၍ဒါဏ္ရာရခဲ့သည္။တပ္ရင္းမွဴးရဲေဘာ္ဆန္းလင္းမွထိုရဲေဘာ္ကိုေနာက္တန္းဌာနခ်ဳပ္ သို့ျပန္လည္အနားယူေစခဲ့သည္။၁၉၉၂ခုႏွစ္။ေကအန္ယူ။တပ္မဟာ(၂)။အလယ္ပိုင္း။အေျခခံေဒသထိုးေဖာက္ ေရး။မကဒတ(ဗဟိုအလုပ္အဖြဲ ့)တြင္ပါဝင္ခဲ့သည္။ေတာင္ငူခရိုင္သံေတာင္ျမိဳ ့နယ္ေျမာက္ဘက္အထူးေဒသဂြင္ အတြင္းမဲခ်ိဳ(အထက္)ေက်းရြာမွျပန္လာစဥ္လမ္းမွအသင့္ေစာင့္ေနေသာရန္သူတပ္(၃၄)၌ ခ်ံဳခိုတိုက္ခိုက္မွဳ ေၾကာင့္ျပန္လည္တံု ့ျပန္တိုက္ခိုက္ရင္းက်ဆံုးခဲ့ပါသည္။
က်ဆံုးသည့္ရက္စြဲမွာ-၂၃။ ၁၁။ ၁၉၉၄ခုႏွစ္။ ညေန-၁၂း၃ဝတြင္ျဖစ္သည္၊
ရဲေဘာ္တာဇံ(ခ)ရဲေဘာ္သိန္းလြင္
ကိုယ္ပိုင္အမွတ္-
တပ္ရင္း(၂၁ဝ) ေစာထစခန္း
က်ဆံုးသည့္ရက္စြဲ-ဝ၄။ ၁၂။ ၁၉၉၄ေန ့။ ညေန၁၇း၃ဝနာရီ၊
ရဲေဘာ္သိန္းလြင္သည္၁၉၉ဝခုႏွစ္တြင္ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္။တပ္ရင္း(၂၁ဝ)သို ့ေရာက္ရွိခဲ့သည္၊
ထန္းတပင္ခရိုင္။ဇရပ္ၾကီးျမိဳ ့။ဂြအိုင္ရြာသားျဖစ္ပါသည္၊
သူ၏မိဘမ်ားမွာေတာင္သူလယ္သမားမ်ားျဖစ္သည္။တပ္ရင္းတြင္ဖြင့္လွစ္သည့္အေျခခံစစ္ပညာသင္တန္းကို တက္ေရာက္ခဲ့သည္၊၁၉၉၄ခုႏွစ္တပ္မဟာ(၂)။အလယ္ပိုင္း။အေျခခံေဒသထိုးေဖာက္ေရးအလုပ္အဖြဲ့၌တက္ၾကြ စြာပါဝင္ခဲ့သည္။အေျခခံေဒသထိုးေဖာက္ေရးအလုပ္အဖြဲ့တြင္မိုင္းဆရာအျဖစ္တာဝန္ယူခဲ့သည္။
အထူးေဒသဂြင္အတြင္းခ်ဥ္ပေတာင္ရြာႏွင့္အမယာရြာႏွစ္ရြာအၾကား၌မိုင္ဆင္ရင္းမိမိ-ဆယ့္ရွစ္မိုင္းကိုျပန္လည္ ျဖဳတ္စဥ္မိုင္းကြဲ၍က်ဆံုးခဲ့သည္။ရဲေဘာ္သိန္းလြင္(ခ)ရဲေဘာ္တာဇံ။က်ဆံုးသည့္ခုႏွစ္မွာ-ဝ၄။ ၁၂။ ၁၉၉၄ေန ့။ ညေန-၁၇း၃ဝနာရီ တြင္ျဖစ္ပါသည္၊
ရဲေဘာ္ ရဲစိုး(ခ)ရဲႏိုင္(ဝါ)အဘ
ကိုပိုင္အမွတ္-
တာဝန္-တပ္ၾကပ္ၾကီး
တပ္ရင္း-(၂၁ဝ)။ ေစာထစခန္း
က်ဆံုးသည့္ခုႏွစ္။(၃ဝ။ ၈။၁၉၉၅)
ရဲေဘာ္ရဲစိုးမွာပဲခူးတိုင္း။ကညြတ္ကြင္းျမိဳ့မွျဖစ္သည္။ရွစ္ေလးလံုးကာလအတြင္းကညႊတ္ကြင္းျမိဳ့။တက္ၾကြသည့္ လူငယ္မ်ားတြင္တစ္ဦးပါအဝင္ျဖစ္သည္။စက္တင္ဘာလ။စစ္တပ္အာဏာသိမ္းျပီးရက္ပိုင္းအတြင္းကညြတ္ကြင္း ျမိဳ့မွထြက္ခြာလာျပီးေကအန္ယူအေျခစိုက္ရာတပ္မဟာ(၃)သို့ေတာခိုသပိတ္အဖြဲ့ႏွင့္အတူေတာခိုခဲ့သည္။ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္။တပ္ရင္း(၂၁ဝ)စတင္ဖြဲ့စည္းစဥ္တြင္ေစာထစန္းတြင္ရဲေဘာ္။တပ္စိပ္မွဴး။တပ္စုမွဴး။ တာဝန္အဆင့္ဆင့္ယူခဲ့သည္။ဇရပ္ၾကီးတိုက္ပြဲ။ေစထတိုက္ပြဲ။ထီပါဝီက်ိဳးတိုက္ပြဲမ်ားတြင္ရြပ္ရြပ္ခၽြံခၽြံတိုက္ပြဲဝင္ခဲ့ သည္။
ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါဦးမည္။
မွတ္ခ်က္။ ။ဟစ္တိုင္၀က္ဆိုက္မွျပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပသည္။
က်ည္ေ၀ျဖိဳး။
Thursday, September 30, 2010
ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ့ လြတ္လပ္မႈအတြက္ အကူအညီေပးၾကပါ။
ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ့ လြတ္လပ္မႈအတြက္ အကူအညီေပးၾကပါ။
(၂၇-၀၉-၁၀)ရက္က ၿဗိတိန္ ေလဘာပါတီ ညီလာခံမွာ )မေ၀ႏွင္းပြင့္သုန္ရဲ႔
Speech ျမန္မာဘာသာျပန္.....
ကၽြန္မအေဖကုိ ကၽြန္မ ပထမဦးဆံုး ျမင္ေတြ႔ဖူးတာကေတာ့ သံတိုင္ေတြၾကားကတဆင့္ ျမင္ေတြ႔ရတဲ့ အက်ဥ္းေထာင္ထဲက အခန္းေလးထဲမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ကၽြန္မက ၄ ႏွစ္ပဲ ရွိပါေသးတယ္။ သူဟာ သူ႔ရဲ့ ၁၉၈၈ ခုမွာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဆန္႔က်င္ တဲ့ အေရးေတာ္ပံုမွာ ပါ၀င္လႈပ္ရွားခဲ့မႈေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခဲ့ပါတယ္။
အခုေနာက္ထပ္တခါ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ လႈပ္ရွားခဲ့တဲ့ အေရးအခင္းမွာ ပါ၀င္ခဲ့လို႔ ေထာင္ဒဏ္ ၆၅ ႏွစ္ႏွင့္ ၆ လ အက်ခံထားရပါတယ္။
သူက က်န္းမာေရး ေတာ္ ေတာ္မေကာင္း ျဖစ္ေနပါတယ္။ သူ႔မွာ ႏွလံုးေရာဂါရွိပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ သူဆက္လက္ အသက္ရွင္ဖို႔အတြက္ လိုအပ္ေနတဲ့ ေဆး၀ါးကုသခြင့္ကို ျငင္းပယ္ျခင္းခံေနရပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ကၽြန္မရဲ့ အေဖဟာ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၂၂၀၀ ေက်ာ္ထဲကမွ တဦးသာ ျဖစ္ပါတယ္။
မ်ားစြာေသာ အက်ဥ္းသားေတြဟာ ႏွိပ္စက္ညွင္းပမ္းျခင္းကို ခံေနရပါတယ္။
သူတို႔ဟာ ဆိုရြားလွတဲ့ အေျခအေနေအာက္မွာ ရွိေနၾကၿပီး သမရိုးက် ေဆး၀ါးကုသခြင့္ကိုလည္း မရၾကပါဘူး။
ၿပီးခဲ့တဲ့ သံုးႏွစ္ကာလအတြင္းမွာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ဦးေရဟာ ႏွစ္ဆနီးပါး တိုးလာပါတယ္။
ဗို္လ္ခ်ဳပ္ေတြဟာ ဒီမိုက ေရစီ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေနပါတယ္လို႔ ကမာၻကိုေျပာေနပါတယ္။
ႏိုု၀င္ဘာမွာ သူတို႔က ေရြးေကာက္ပြဲျပဳလုပ္ဖို႔ ရွိပါ တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီေရြးေကာက္ပြဲက ျမန္မာျပည္ကို စစ္မွန္တဲ့ ေျပာင္းလဲမႈကို ေဆာင္က်ဥ္းေပးမည့္ ေရြးေကာက္ပြဲ မဟုတ္ ပါဘူး။
ဒီေရြးေကာက္ပြဲဟာ စစ္အာရွင္စနစ္ ဆက္လက္အာဏာ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားဖို႔အတြက္ ပံုေဖၚထားတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲသာ ျဖစ္ပါတယ္။
စစ္သားတခ်ိဳ႔ စစ္ယူနီေဖါင္းက ေန အရပ္၀တ္လဲလိုက္တဲ့ အေျပာင္းအလဲသာ ျဖစ္ပါတယ္။
ကၽြန္မတို႔ဟာ ဘာမွမကြာျခားသြားတဲ့ အာဏာရွင္တမ်ိဳးတည္းကို အရပ္၀တ္နဲ႔ ပံုစံေျပာင္းၿပီး ထပ္ေတြ႔ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ ျပည္သူေတြ ခံစားေနရတဲ့ ေ၀ဒနာေတြက ဆက္လက္ ရွိေနဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ပထမဦးဆံုးအေနနဲ႔ ဘာေတြျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ ကၽြန္မ ေျပာျပခ်င္တာက ကၽြန္မတို႔ရဲ့ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ဟာ ဆက္လက္ၿပီး အက်ဥ္းက်ေနပါတယ္။
သူမရဲ့ ပါတီဟာ ဖ်က္သိမ္းျခင္း ခံထားရပါတယ္။ စစ္အုပ္စုကို ဆန္႔က်င္ၿပီး ဘယ္သူပဲ ဘာပဲေျပာေျပာ အက်ဥ္းခ်ျခင္း ခံရပါတယ္။
ဟာသ လုပ္တာေတာင္၊ ကဗ်ာေလး စပ္တာေတာင္ အက်ဥ္းက်ခံၾကရတယ္။ မီဒီယာ ဆင္ဆာကလည္း မ်ားသထက္မ်ားလာေနပါတယ္။
ျမန္မာျပည္ အေရွ႔ပိုင္းက တိုင္းရင္း သားလူအနည္းစု ဧရိယာေတြမွာ အရပ္သားေတြကို ၀င္ေရာက္တိုက္ခိုက္မႈေတြ ဆက္လက္ရွိေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ စာသင္ေက်ာင္းေတြကို ဖ်က္ဆီးခံရတာ၊ ရြာေတြမီးရႈိ႔ခံရတာနဲ႔ ကေလးေတြ၊ ကေလးငယ္ငယ္ေလးေတြပါမက်န္ ပစ္သတ္ခံရတဲ့ အစီရင္ခံစာေတြကို Burma Campaign UK က လက္ခံရရွိထားတဲ့ အစီရင္ခံစာမွာ ေဖၚျပထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။
ၿပီးခဲ့တဲ့ ၁၅ ႏွစ္တာကာလအတြင္း ေက်းရြာေပါင္း ၃၅၀၀ ကို ဖ်က္ဆီးျခင္း ခံခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေတြဟာ စစ္ အာဏာရွင္ေတြက ကၽြန္မတို႔ႏိုင္ငံအတြက္ ဒီမိုကေရစီ ေဖၚေဆာင္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေတြဟာ အာဏာကို သူ႔အလိုလို ဘယ္ေတာ့မွ စြန္႔လႊတ္မွာ မဟုတ္တဲ့ လူမဆန္စြာ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္လွတဲ့ လူသတ္သမားေတြရဲ့ လုပ္ရပ္သာ ျဖစ္ပါတယ္။
ကၽြန္မအေနနဲ႔ ေလဘာပါတီနဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံအေရးကို ေထာက္ခံအားေပးတဲ့ ေလဘာအစိုးရကို ေက်းဇူးတင္စကား ေျပာၾကားခ်င္ပါတယ္။ ေလဘာအစိုးရ (UK) ဟာ ကမာၻေပၚမွာ စစ္အုပ္စုရဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲကို လက္မခံတဲ့ အေၾကာင္း ေၾကညာတဲ့ ပထမဦးဆံုး အစိုးရျဖစ္ပါတယ္။
သင္တို႔အေနနဲ႔ ဒီထက္ပိုမို အရွိန္ျပင္းတဲ့ တြန္းအားေတြနဲ႔ ဆက္လက္ ဦးေဆာင္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ EU က စီးပြားေရး ပူေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ ျဖတ္ေတာက္ရန္၊ ကမာၻလံုးဆုိင္ရာ လက္နက္ ေရာင္းေပးမႈ ျဖတ္ေတာက္ရန္ တို႔အတြက္ ဖိအားေပးလုပ္ေဆာင္ေပးပါ။ ကၽြန္မအေနနဲ႔ ေလဘာအစိုးရ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း Mr Gordon Brown, ႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီးေဟာင္း Mr David Miliband တို႔ကို ကၽြန္မတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္ေျမာက္ ေရးအတြက္ လုပ္ရွားမႈကို ဘာအက်ိဳးအျမတ္မွ မရွိဘဲ လိႈက္လွဲစြာ ေထာက္ခံအားေပးမႈအတြက္ အထူးကို ေက်းဇူးတင္ ေၾကာင္း ကၽြန္မ ေျပာၾကားပါတယ္(လက္ခုပ္သံမ်ား) ။ ဒီအတြက္ ကၽြန္မတို႔ တကယ္ပဲ ၀မ္းေျမာက္ရပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ကမာၻကုလသမဂၢကိုေတာ့ ကၽြန္မအေနနဲ႔ အခုေျပာတဲ့အတိုင္း မေျပာႏိုင္ပါဘူး။ ကၽြန္မတို႔မွာ UN အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴးဆီက ျမန္မာႏိုင္ငံအေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး စိုးရိမ္မိေၾကာင္း message ေတြမၾကာခဏ လက္ခံရရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘာလုပ္ေဆာင္ခ်က္မွ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ျမန္မာစစ္အစိုးရဟာ ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ေနပါတယ္လို႔ ထပ္ခါတလဲလဲ ဂတိေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္ေတာ့မွ ဂတိမတည္ဘူး။
UN ကလည္း အေျခအေန အေျပာင္းအလဲကို ေစာင့္ၾကည့္ရေအာင္လို႔ ထပ္ခါတလဲလဲ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ ေသၾကရ မည့္အေရးကုိ ဘာေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔ ေစာင့္ၾကည့္ေနဖို႔ လိုေသးလဲ။
အမ်ိဳးသမီးေတြ မုဒိမ္းက်င့္ခံရမည့္ အေရးကို ဘာေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔ ေစာင့္ၾကည့္ေနဖို႔ လိုေသးလဲ။ ေနာက္ထပ္ ရြာေတြထပ္ၿပီး မီးရႈိ႕ခံရမည့္အေရးကို ဘာေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔ ေစာင့္ၾကည့္ဖို႔လိုေသးလဲ။ မ်ိဳးဆက္တခုၿပီးတခု ကေလးေတြဟာ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးကာ ေၾကာက္လန္႔တၾကားနဲ႔ ႀကီးျပင္းလာခဲ့ရတယ္။
သူတို႔ရဲ့ ကေလးေတြကို ဆံုးရႈံးခဲ့ရတယ္။ UN နဲ႔ တျခားတိုင္းျပည္ရဲ့ အစိုးရေတြဟာ ဒါကို လစ္လ်ဴ ရႈကာ ဘာမွမလုပ္ေပးႏိုင္ဘဲ ေနျမဲတိုင္း ေနႏိုင္တယ္။ ဒီလို အျဖစ္ဆိုးေတြကို ဆက္လက္ၿပီး လက္ခံေနလို႔ မျဖစ္ဘူး။
မွန္ကန္တဲ့ ဖိအားမ်ိဳးကို ေပးႏိုင္ျခင္း မရွိခဲ့တဲ့အတြက္ ျမန္မာျပည္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြဟာ ဖိအားဆိုတာကို လံုး၀ဂရုမစိုက္ဘူး။
ႏိုင္ငံတကာ ဖိအားဆိုတာ တကယ္ပဲ မရွိမျဖစ္ ထိန္းသိမ္းဖို႔ လုိအပ္ပါတယ္။ အသံုးျပဳလို႔ ရသမွ် ဖိအားမွန္သမွ်ကို ကၽြန္မတို႔ အသံုးျပဳဖို႔ လိုပါတယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ သံုးပြင့္ဆိုင္ ေဆြးေႏြး ေရး ျဖစ္လာေအာင္ ဖိအားေပးဖုိ႔ လိုအပ္ပါတယ္။
ကၽြန္မတို႔ ပိုမိုျပင္းထန္ၿပီး ပိုမိုေကာင္းမြန္တဲ့ စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔မႈကို ျပဳလုပ္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။
စစ္အုပ္စုကို ဒီလို ေစ့စပ္ေရးအတြက္ ဖိအားေပးဖို႔ UN ဦးေဆာင္တဲ့ ေစ့စပ္ ေဆာင္ရြက္ေရး ေအာက္မွာ ကၽြန္မတို႔ ကမာၻႀကီး တခုလံုး ညီညြတ္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။
UN ေကာ္မရွင္ကသြားၿပီး စစ္အုပ္စုရဲ့ လူသား ေတြအေပၚ က်ဴးလြန္တဲ့ ကမာၻ႔ရာဇ၀တ္မႈဆိုင္ရာ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးကို ေဆာင္ရြက္ဖို႔ လိုပါတယ္။
ဒီေရြးေကာက္ပြဲႀကီး ၿပီးသြားရင္ ကၽြန္မအေဖတို႔ကို ေထာင္ထဲ သြင္းထားတဲ့ ဥပေဒေတြ အပါအ၀င္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ေထာက္ပံ့ၿပီး မတရား ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ထားတဲ့ ဥပေဒေတြ အားလံုး တရား၀င္ ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္။
တခါတေလ က်မမွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းမဲ့သေလာက္နီးပါး ခံစားရမိပါတယ္။
တခါတေလ က်မအေဖကို က်မတသက္ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္ေတြ႔ ႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူးလို႔ ထင္မိတယ္။
ဒါေပမယ့္ က်မဟာ က်မအေဖရဲ႕ ရဲစြမ္းသတၱိရွိမႈကို အမွတ္ရေနပါတယ္။
သူဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေ၀ဒနာ ခံစားေနရပါေစ သူဘယ္ေတာ့မွ ယံုၾကည္ခ်က္ကို စြန္႔လႊတ္မွာ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာ ကၽြန္မ သိေနတယ္။
ကၽြန္မတို႔ဟာ လြတ္လပ္မႈရဲ့ ေအာင္ပြဲကို ဆင္ႏိုင္မယ္ဆိုတာ သိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္မတို႔ ဒီအတြက္ သင္တို႔ရဲ့ အကူအညီကို လိုအပ္ပါတယ္။
သင္တို႔ဟာ ေတာင္အာဖရိကကို အကူအညီေပးဖို႔အတြက္ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။
ထို႔အတူ ကၽြန္မတို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ့ လြတ္လပ္မႈအတြက္လည္း အကူအညီေပးၾကပါ။
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
ဟစ္တိုင္၀က္ဆိုက္မွျပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပသည္။
(ဘာသာျပန္သူအားမွတ္တမ္းတင္ေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္။)
Speech ျမန္မာဘာသာျပန္.....
ကၽြန္မအေဖကုိ ကၽြန္မ ပထမဦးဆံုး ျမင္ေတြ႔ဖူးတာကေတာ့ သံတိုင္ေတြၾကားကတဆင့္ ျမင္ေတြ႔ရတဲ့ အက်ဥ္းေထာင္ထဲက အခန္းေလးထဲမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ကၽြန္မက ၄ ႏွစ္ပဲ ရွိပါေသးတယ္။ သူဟာ သူ႔ရဲ့ ၁၉၈၈ ခုမွာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဆန္႔က်င္ တဲ့ အေရးေတာ္ပံုမွာ ပါ၀င္လႈပ္ရွားခဲ့မႈေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခဲ့ပါတယ္။
အခုေနာက္ထပ္တခါ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ လႈပ္ရွားခဲ့တဲ့ အေရးအခင္းမွာ ပါ၀င္ခဲ့လို႔ ေထာင္ဒဏ္ ၆၅ ႏွစ္ႏွင့္ ၆ လ အက်ခံထားရပါတယ္။
သူက က်န္းမာေရး ေတာ္ ေတာ္မေကာင္း ျဖစ္ေနပါတယ္။ သူ႔မွာ ႏွလံုးေရာဂါရွိပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ သူဆက္လက္ အသက္ရွင္ဖို႔အတြက္ လိုအပ္ေနတဲ့ ေဆး၀ါးကုသခြင့္ကို ျငင္းပယ္ျခင္းခံေနရပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ကၽြန္မရဲ့ အေဖဟာ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ၂၂၀၀ ေက်ာ္ထဲကမွ တဦးသာ ျဖစ္ပါတယ္။
မ်ားစြာေသာ အက်ဥ္းသားေတြဟာ ႏွိပ္စက္ညွင္းပမ္းျခင္းကို ခံေနရပါတယ္။
သူတို႔ဟာ ဆိုရြားလွတဲ့ အေျခအေနေအာက္မွာ ရွိေနၾကၿပီး သမရိုးက် ေဆး၀ါးကုသခြင့္ကိုလည္း မရၾကပါဘူး။
ၿပီးခဲ့တဲ့ သံုးႏွစ္ကာလအတြင္းမွာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ဦးေရဟာ ႏွစ္ဆနီးပါး တိုးလာပါတယ္။
ဗို္လ္ခ်ဳပ္ေတြဟာ ဒီမိုက ေရစီ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေနပါတယ္လို႔ ကမာၻကိုေျပာေနပါတယ္။
ႏိုု၀င္ဘာမွာ သူတို႔က ေရြးေကာက္ပြဲျပဳလုပ္ဖို႔ ရွိပါ တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီေရြးေကာက္ပြဲက ျမန္မာျပည္ကို စစ္မွန္တဲ့ ေျပာင္းလဲမႈကို ေဆာင္က်ဥ္းေပးမည့္ ေရြးေကာက္ပြဲ မဟုတ္ ပါဘူး။
ဒီေရြးေကာက္ပြဲဟာ စစ္အာရွင္စနစ္ ဆက္လက္အာဏာ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားဖို႔အတြက္ ပံုေဖၚထားတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲသာ ျဖစ္ပါတယ္။
စစ္သားတခ်ိဳ႔ စစ္ယူနီေဖါင္းက ေန အရပ္၀တ္လဲလိုက္တဲ့ အေျပာင္းအလဲသာ ျဖစ္ပါတယ္။
ကၽြန္မတို႔ဟာ ဘာမွမကြာျခားသြားတဲ့ အာဏာရွင္တမ်ိဳးတည္းကို အရပ္၀တ္နဲ႔ ပံုစံေျပာင္းၿပီး ထပ္ေတြ႔ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ ျပည္သူေတြ ခံစားေနရတဲ့ ေ၀ဒနာေတြက ဆက္လက္ ရွိေနဦးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ပထမဦးဆံုးအေနနဲ႔ ဘာေတြျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ ကၽြန္မ ေျပာျပခ်င္တာက ကၽြန္မတို႔ရဲ့ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ဟာ ဆက္လက္ၿပီး အက်ဥ္းက်ေနပါတယ္။
သူမရဲ့ ပါတီဟာ ဖ်က္သိမ္းျခင္း ခံထားရပါတယ္။ စစ္အုပ္စုကို ဆန္႔က်င္ၿပီး ဘယ္သူပဲ ဘာပဲေျပာေျပာ အက်ဥ္းခ်ျခင္း ခံရပါတယ္။
ဟာသ လုပ္တာေတာင္၊ ကဗ်ာေလး စပ္တာေတာင္ အက်ဥ္းက်ခံၾကရတယ္။ မီဒီယာ ဆင္ဆာကလည္း မ်ားသထက္မ်ားလာေနပါတယ္။
ျမန္မာျပည္ အေရွ႔ပိုင္းက တိုင္းရင္း သားလူအနည္းစု ဧရိယာေတြမွာ အရပ္သားေတြကို ၀င္ေရာက္တိုက္ခိုက္မႈေတြ ဆက္လက္ရွိေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ စာသင္ေက်ာင္းေတြကို ဖ်က္ဆီးခံရတာ၊ ရြာေတြမီးရႈိ႔ခံရတာနဲ႔ ကေလးေတြ၊ ကေလးငယ္ငယ္ေလးေတြပါမက်န္ ပစ္သတ္ခံရတဲ့ အစီရင္ခံစာေတြကို Burma Campaign UK က လက္ခံရရွိထားတဲ့ အစီရင္ခံစာမွာ ေဖၚျပထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။
ၿပီးခဲ့တဲ့ ၁၅ ႏွစ္တာကာလအတြင္း ေက်းရြာေပါင္း ၃၅၀၀ ကို ဖ်က္ဆီးျခင္း ခံခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေတြဟာ စစ္ အာဏာရွင္ေတြက ကၽြန္မတို႔ႏိုင္ငံအတြက္ ဒီမိုကေရစီ ေဖၚေဆာင္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေတြဟာ အာဏာကို သူ႔အလိုလို ဘယ္ေတာ့မွ စြန္႔လႊတ္မွာ မဟုတ္တဲ့ လူမဆန္စြာ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္လွတဲ့ လူသတ္သမားေတြရဲ့ လုပ္ရပ္သာ ျဖစ္ပါတယ္။
ကၽြန္မအေနနဲ႔ ေလဘာပါတီနဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံအေရးကို ေထာက္ခံအားေပးတဲ့ ေလဘာအစိုးရကို ေက်းဇူးတင္စကား ေျပာၾကားခ်င္ပါတယ္။ ေလဘာအစိုးရ (UK) ဟာ ကမာၻေပၚမွာ စစ္အုပ္စုရဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲကို လက္မခံတဲ့ အေၾကာင္း ေၾကညာတဲ့ ပထမဦးဆံုး အစိုးရျဖစ္ပါတယ္။
သင္တို႔အေနနဲ႔ ဒီထက္ပိုမို အရွိန္ျပင္းတဲ့ တြန္းအားေတြနဲ႔ ဆက္လက္ ဦးေဆာင္ၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ EU က စီးပြားေရး ပူေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ ျဖတ္ေတာက္ရန္၊ ကမာၻလံုးဆုိင္ရာ လက္နက္ ေရာင္းေပးမႈ ျဖတ္ေတာက္ရန္ တို႔အတြက္ ဖိအားေပးလုပ္ေဆာင္ေပးပါ။ ကၽြန္မအေနနဲ႔ ေလဘာအစိုးရ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း Mr Gordon Brown, ႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီးေဟာင္း Mr David Miliband တို႔ကို ကၽြန္မတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္ေျမာက္ ေရးအတြက္ လုပ္ရွားမႈကို ဘာအက်ိဳးအျမတ္မွ မရွိဘဲ လိႈက္လွဲစြာ ေထာက္ခံအားေပးမႈအတြက္ အထူးကို ေက်းဇူးတင္ ေၾကာင္း ကၽြန္မ ေျပာၾကားပါတယ္(လက္ခုပ္သံမ်ား) ။ ဒီအတြက္ ကၽြန္မတို႔ တကယ္ပဲ ၀မ္းေျမာက္ရပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ကမာၻကုလသမဂၢကိုေတာ့ ကၽြန္မအေနနဲ႔ အခုေျပာတဲ့အတိုင္း မေျပာႏိုင္ပါဘူး။ ကၽြန္မတို႔မွာ UN အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴးဆီက ျမန္မာႏိုင္ငံအေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး စိုးရိမ္မိေၾကာင္း message ေတြမၾကာခဏ လက္ခံရရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘာလုပ္ေဆာင္ခ်က္မွ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ျမန္မာစစ္အစိုးရဟာ ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ေနပါတယ္လို႔ ထပ္ခါတလဲလဲ ဂတိေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္ေတာ့မွ ဂတိမတည္ဘူး။
UN ကလည္း အေျခအေန အေျပာင္းအလဲကို ေစာင့္ၾကည့္ရေအာင္လို႔ ထပ္ခါတလဲလဲ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ ေသၾကရ မည့္အေရးကုိ ဘာေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔ ေစာင့္ၾကည့္ေနဖို႔ လိုေသးလဲ။
အမ်ိဳးသမီးေတြ မုဒိမ္းက်င့္ခံရမည့္ အေရးကို ဘာေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔ ေစာင့္ၾကည့္ေနဖို႔ လိုေသးလဲ။ ေနာက္ထပ္ ရြာေတြထပ္ၿပီး မီးရႈိ႕ခံရမည့္အေရးကို ဘာေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔ ေစာင့္ၾကည့္ဖို႔လိုေသးလဲ။ မ်ိဳးဆက္တခုၿပီးတခု ကေလးေတြဟာ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးကာ ေၾကာက္လန္႔တၾကားနဲ႔ ႀကီးျပင္းလာခဲ့ရတယ္။
သူတို႔ရဲ့ ကေလးေတြကို ဆံုးရႈံးခဲ့ရတယ္။ UN နဲ႔ တျခားတိုင္းျပည္ရဲ့ အစိုးရေတြဟာ ဒါကို လစ္လ်ဴ ရႈကာ ဘာမွမလုပ္ေပးႏိုင္ဘဲ ေနျမဲတိုင္း ေနႏိုင္တယ္။ ဒီလို အျဖစ္ဆိုးေတြကို ဆက္လက္ၿပီး လက္ခံေနလို႔ မျဖစ္ဘူး။
မွန္ကန္တဲ့ ဖိအားမ်ိဳးကို ေပးႏိုင္ျခင္း မရွိခဲ့တဲ့အတြက္ ျမန္မာျပည္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြဟာ ဖိအားဆိုတာကို လံုး၀ဂရုမစိုက္ဘူး။
ႏိုင္ငံတကာ ဖိအားဆိုတာ တကယ္ပဲ မရွိမျဖစ္ ထိန္းသိမ္းဖို႔ လုိအပ္ပါတယ္။ အသံုးျပဳလို႔ ရသမွ် ဖိအားမွန္သမွ်ကို ကၽြန္မတို႔ အသံုးျပဳဖို႔ လိုပါတယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ သံုးပြင့္ဆိုင္ ေဆြးေႏြး ေရး ျဖစ္လာေအာင္ ဖိအားေပးဖုိ႔ လိုအပ္ပါတယ္။
ကၽြန္မတို႔ ပိုမိုျပင္းထန္ၿပီး ပိုမိုေကာင္းမြန္တဲ့ စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔မႈကို ျပဳလုပ္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။
စစ္အုပ္စုကို ဒီလို ေစ့စပ္ေရးအတြက္ ဖိအားေပးဖို႔ UN ဦးေဆာင္တဲ့ ေစ့စပ္ ေဆာင္ရြက္ေရး ေအာက္မွာ ကၽြန္မတို႔ ကမာၻႀကီး တခုလံုး ညီညြတ္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။
UN ေကာ္မရွင္ကသြားၿပီး စစ္အုပ္စုရဲ့ လူသား ေတြအေပၚ က်ဴးလြန္တဲ့ ကမာၻ႔ရာဇ၀တ္မႈဆိုင္ရာ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးကို ေဆာင္ရြက္ဖို႔ လိုပါတယ္။
ဒီေရြးေကာက္ပြဲႀကီး ၿပီးသြားရင္ ကၽြန္မအေဖတို႔ကို ေထာင္ထဲ သြင္းထားတဲ့ ဥပေဒေတြ အပါအ၀င္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ေထာက္ပံ့ၿပီး မတရား ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ထားတဲ့ ဥပေဒေတြ အားလံုး တရား၀င္ ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္။
တခါတေလ က်မမွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းမဲ့သေလာက္နီးပါး ခံစားရမိပါတယ္။
တခါတေလ က်မအေဖကို က်မတသက္ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္ေတြ႔ ႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူးလို႔ ထင္မိတယ္။
ဒါေပမယ့္ က်မဟာ က်မအေဖရဲ႕ ရဲစြမ္းသတၱိရွိမႈကို အမွတ္ရေနပါတယ္။
သူဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေ၀ဒနာ ခံစားေနရပါေစ သူဘယ္ေတာ့မွ ယံုၾကည္ခ်က္ကို စြန္႔လႊတ္မွာ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာ ကၽြန္မ သိေနတယ္။
ကၽြန္မတို႔ဟာ လြတ္လပ္မႈရဲ့ ေအာင္ပြဲကို ဆင္ႏိုင္မယ္ဆိုတာ သိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္မတို႔ ဒီအတြက္ သင္တို႔ရဲ့ အကူအညီကို လိုအပ္ပါတယ္။
သင္တို႔ဟာ ေတာင္အာဖရိကကို အကူအညီေပးဖို႔အတြက္ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။
ထို႔အတူ ကၽြန္မတို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ့ လြတ္လပ္မႈအတြက္လည္း အကူအညီေပးၾကပါ။
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
ဟစ္တိုင္၀က္ဆိုက္မွျပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပသည္။
(ဘာသာျပန္သူအားမွတ္တမ္းတင္ေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္။)
Friday, September 17, 2010
ကုလသမဂၢႏွင့္ဘန္ကီးမြန္းသို့-အိပ္ဖြင့္ေပးကဗ်ာ
ကုလသမဂၢႏွင့္ဘန္ကီးမြန္းသို့-အိပ္ဖြင့္ေပးကဗ်ာ
(၁)
က်န္းခန္းသာလို့မာပါစ-
အားၾကီးတဲ့သူက အားနည္းတဲ့သူေတြကို
လူသားခ်င္းစာနာျပီး ျပသာနာေတြကို
အညီအမွ်ျဖစ္ေစရမယ္-ဆိုတဲ့ဂုဏ္နဲ့
ေနထိုင္ေနတတ္တယ္လိုထင္ရတဲ့
ဂ်မ္းတဲလ္မဲင္းၾကီးေရ----။
(၂)
က်ဳပ္တိုဗမာႏိုင္ငံကို
သင္တို့ကေဘာလံုးပြဲတစ္ပြဲၾကည့္သလို
သေဘာထားျပီး
၀မ္းနည္းပါတယ္၊ စိတ္မသက္မသာျဖစ္ရတယ္၊ေစာင့္ၾကည့္ေနတယ္၊ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္-ေတြနဲ့ပဲ
က်ဳပ္တို့လူထုဒုကၡေရာက္ေနျပီဗ်။
(၃)
ဒီေလာက္-ဘာသာတရားကိုေစာ္ကားတဲ့
လူသတ္ေကာင္၊လူမုဒိန္းေကာင္ေတြကို
ခင္ဗ်ားတို့က လူရာသြင္းဖ်ာခင္းဦးမလို့လား။
(၄)
ဒါဆို------
ခင္ဗ်ားတို့ရဲ့-ဂ်မ္းတဲ့လ္မင္းဆိုတဲ့
ေ၀ါဟာရကို---
က်ဳပ္နားမလည္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။
(၅)
သင္တို့ရဲမ်က္ေစ့ေရွ့မွာပဲ
အရွင္လတ္လတ္ၾကီး ေသနတ္နဲ့ပစ္သတ္ခံရတာကိုပဲ
ျမင္ေနရက္နဲ့ေစာင့္ၾကည့္ဦးမယ္ဆိုတာ
ခင္ဗ်ားတို့ရဲ့-ဒီပလိုေမစီလား
ဒါဆို-----
ကုလသမဂၢရဲ့ဒီပလိုေမစီကို
က်ဳပ္---ရင္သတ္ရႈ့ေမာလိုက္ပါရဲ့။
(၆)
လူသားမ်ိဳးႏြယ္အေပၚ
သတ္ျဖတ္တဲ့ျပစ္ခ်က္ေတြနဲ့
လူသားအားလံုးအတြက္ဒုကၡေရာက္ေစမယ့္
ျပစ္မႈေတြက်ေတာ့--
ဗီတိုအာဏာမရဘူးလို့ ပိတ္ထားမွေတာ့-
ကုလသမဂၢရဲ့ပဓ္ဥာဏ္စာတမ္းက
အားၾကီးတဲ့သူ ကိုးကြယ္ေရး ဆိုတဲ့
ခ်ာတာၾကီးကိုသြားေတြ့တယ္။
(၇)
တကမၻာလံုးရဲ့ ယံုၾကည္အားကိုမႈေတြကို
ကုလသမဂၢၾကီးကမ်က္ကြယ္ျပဳထားတယ္--
ပထ၀ီႏိုင္ငံေရးအရတို့၊ အက်ိဳးစီးပြားအရတို့
ကြန္ျမဴနစ္အရင္း၇ွင္ေတြအုပ္စုနဲ့
အရင္းရွင္ ကြန္ျမဴနစ္နယ္ခ်ဲ့တို့
ဘုရင္၀င္လုေနတာကိုေတြ့ရမယ္။
(၈)
က်ဳပ္တို့ဗမာျပည္လူထုက
ခင္ဗ်ားတို့ရဲ့လွည့္ကြက္ထဲမွာပဲ
ဘ၀ေပါင္း၊အသက္ေပါင္းမ်ားစေတးခဲ့ရျပီ--
(၉)
ဒါလား---
အလားအလာေကာင္းတဲ့ႏိုင္ငံေရးအေျခအေန
က်ဳပ္နားလည္လိုက္တာကေတာ့
ခင္ဗ်ားတို့ရဲ့
လူသားခ်င္စာနာတယ္ဆိုတဲ့
အနက္အဓိပၸါယ္ကိုပါပဲ။
ထူးအံ့
"အာဇာနည္”
"အာဇာနည္”
ႏွစ္မ်ားစြာ ေန ့ည မျပတ္ တုန္ ့ျပန္
ေတာက္ေခါက္သံ လွ်ံေ၀ေနတဲ့
လူထုရင္ထဲ တိုးလွ်ဳိး ၀င္ၾကည့္စမ္းပ ။
ေသာကသင့္ ႏွလုံးသားနံရံမွာ
ေဖ်ာက္ မေပ်ာက္။
ဖ်က္ မပ်က္။
ဖယ္ မျပယ္။
ေခ် မေၾက။
ေျခာက္ မေၾကာက္။
က်ည္ဆံမိုးေပါက္ ဒလစပ္ေအာက္
လြတ္လပ္ေရးဖခင္ ရုပ္လႊာ
ေျမမက်ေအာင္ ရဲရဲေျမွာက္ မ။
ရင္အုံနဲ ့ေပါင္ က်ည္တိုးခ။
ေသြးပြက္စက္စက္ လမ္းမထက္မွာ
ေနာက္မဆုတ္ အေသခံ
အာဏာရွင္ကို အာခံရဲသူ
ေက်ာင္းသူေလး အမည္နာမ
ထာ၀ရ ၀င္းပ
တည္တံ့ ထင္ရစ္ျမဲပ။ ။
(ေဒါင္းနီ)
၀၉-၁၅-၁၀
(စစ္အာဏာရွင္ကို လက္နက္မဲ့ အာခံ ဆန္ ့က်င္ တိုက္ပြဲ၀င္ရင္း (၀၉-၁၉-၁၉၈၈) ေန ့တြင္
သက္ စြန္႕ေပးဆပ္ခဲ့ေသာ အဌမတန္း ေက်ာင္းသူေလး မ၀င္းေမာ္ဦး
(၂၂)ႏွစ္ေျမာက္ ႏွစ္ပတ္လည္ ဂုဏ္ျပဳ အမွတ္တရ ။)
Saturday, September 11, 2010
၀င္းတင့္ထြန္း(ဗမာျပည္ႏိုင္ငံေရးပါတီအဖြဲ့အစည္းအသင္းအပင္းမ်ားအၫႊန္း)
ျမန္မာႏိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ားဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး (မကဒတ)(ABSDF)ဟာ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္၊ ႏိုဝင္
ဘာလ-၁ ရက္ေန႔မွာစတင္ဖြဲ႔စည္းေပၚထြန္းလာခဲ့ပါတယ္။ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံႀကီးကိုစစ္တပ္ကေနလက္ နက္နဲ႔ အၾကမ္းဖက္ျဖဳိခြင္းလိုက္တဲ့အတြက္ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံႀကီးအတြင္းေရွ့တန္းကေနတက္တက္ ၾကြၾကြပါဝင္ခဲ့ၾကတဲ့ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားစြာဟာKNUဌာနခ်ဳပ္ရွိရာမာနယ္ပေလာေဒသကိုလဲအစုလိုက္အျပဳံ လိုက္ေရာက္ရွိလာခဲ့ၾကပါတယ္။စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဆန္႔က်င္ေရးမၿပီးဆုံးေသးတဲ့ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံႀကီးရဲ့ အဆုံးသတ္ေအာင္ပြဲကိုရယူႏိုင္ေရးေတြအတြက္ဆက္လက္ၿပီးေတာ္လွန္ေရးကိုဆင္ႏြဲသြားၾကဖို႔အတြက္ျမန္မာ ႏိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားမ်ားဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး(မကဒတ)ကိုမာနယ္ပေလာရွိ ‘မဒတ’ဌာနခ်ဳပ္မွာ စတင္ဖြဲ႔စည္းခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ပထမဆုံး စတင္ဖြဲ႔စည္းစက
(၁) ထြန္းေအာင္ေက်ာ္ - ဥကၠ႒
(၂) ဝင္းမိုး - ဒု-ဥကၠ႒
(၃) သန္းဝင္း - အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး
(၄) ေအာင္ႏိုင္ - တြဲဖက္ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး (၁)
(၅) ကိုကိုဦး - တြဲဖက္ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး (၂)
(၆) စိုင္းမ်ဳိးဝင္းထြန္း - အတြင္းေရးမွဴး (ႏိုင္ငံျခားေရးရာ ေကာ္မတီ)
(၇) ထြန္းဦး - အတြင္းေရးမွဴး (စည္း႐ံုးေရးႏွင့္ ဝါဒျဖန္႔ခ်ိေရး)
(၈) ကိုကိုေလး - ျပန္ၾကားေရးႏွင့္ ျပည္သူ႔ဆက္ဆံေရး
(၉) ၾကည္မိုး - ေထာက္ပံ့ေရး ေကာ္မတီ
(၁ဝ) ေမာင္ေမာင္သိန္း - လုပ္ငန္းစစ္ေဆးေရး
(၁၁) ေက်ာ္လင္း - စည္းကမ္းထိန္းသိမ္းေရး
(၁၂) ေက်ာ္ထင္ - ဘ႑ာေရး
(၁၃) ေဒါက္တာစံသာဦး - က်န္းမာေရးႏွင့္ လူမေရး ဆိုၿပီး ဖြဲ႔စည္းခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။
ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံႀကီးရဲ့အဆုံးသတ္ေအာင္ပြဲကိုအရယူႏိုင္ေရးအတြက္ေပၚထြန္းလာခဲ့ရတဲ့အဖြဲ႔အစည္း တရပ္ျဖစ္တာနဲ႔အညီ အေရးေတာ္ပုံႀကီးရဲဥႏ အျမင့္ဆုံးေၾကြးေၾကာ္သံျဖစ္ခဲ့တဲ့‘ရရင္ရ မရရင္ခ်’ဆိုတဲ့ေၾကြး ေၾကာ္ သံကို လူထုလမ္းၫႊန္အျဖစ္ခံယူကာ မကဒတ(ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္)ေပၚထြန္းလာခဲ့ရပါတယ္။ဗမာျပည္ သမိုင္းမွာဘယ္တုန္းကမွမေပၚေပါက္ခဲ့ဖူးေသး။မရွိဖူးေသးတဲ့ အမ်ဳိးအစားသစ္ေတာ္လွန္ေရးတပ္မေတာ္အျဖစ္ ‘ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္’ႀကီးေမြးဖြားေပၚထြန္းလာခဲ့ပါတယ္။ရ-၁၁-၁၉၈၈ ေန႔မွာထုတ္ျပန္လိုက္တဲ့ABSDFရဲ့ ေၾကညာခ်က္ (၁)ထဲမွာကို‘စစ္အုပ္စု၏လက္ေအာက္တြင္ၿငိမ္းခ်မ္းေသာနည္းအားျဖင့္ဒီမိုကေရစီအခြင့္အေရး မ်ားကိုရရွိႏိုင္လိမ့္မည္မဟုတ္ဟုဗမာျပည္ႏိုင္ငံေရးပါတီအဖြဲ‹အစည္းအသင္းအပင္းမ်ားအၫႊန္းယုံၾကည္ခံယူကာ ေနဝင္းစစ္အုပ္စုအား အၿပီးအျပတ္ေခ်မန္းေဖ်ာက္ဖ်က္မည့္လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးႀကီးကိုေအာင္ျမင္သည္ အထိဆင္ႏႊဲသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း’လို႔ အတိအလင္းေဖာ္ျပကာလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးကိုဆင္ႏႊဲသြားမယ့္အဖြဲ႔ အစည္း၊လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးကိုေဖာ္ေဆာင္သြားမယ့္တပ္မေတာ္အျဖစ္ABSDFထူေထာင္ေပၚေပါက္ ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။အေရးေတာ္ပုံႀကီးအတြင္းမွာေရွဥႏဆုံးတန္းကပါဝင္ခဲ့ၾကတဲ့ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားကေန ေတာခိုေက်ာင္းသားလူငယ္အျဖစ္အသြင္ကူးေျပာင္းလာရခဲ့ရသူေတြပီပီေက်ာင္းသားသမဂၢရဲ့အစဥ္အလာ အတိုင္း ခြပ္ေဒါင္းအလံကို လႊင့္ထူကာမကဒတ(ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္)ကိုထူေထာင္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္ပါတယ္။မကဒတ(ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္)တပ္ရင္းေတြအသီးသီးဆက္လက္ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါတယ္။၁၉၈၉ခုႏွစ္၊ဇန္န ဝါရီ-၁ ရက္ေန႔ကစၿပီးတပ္ရင္းတရင္းအင္အား(၃ဝဝ)ေက်ာ္ပါဝင္တဲ့လက္နက္ကိုင္တပ္ရင္းေတြ ဖြဲ႔စည္းထူေထာင္ ေပၚေပါက္လာခဲ့ရာမွာ တပ္ရင္း (၁ဝ၁)၊(၁ဝ၂)၊ (၂ဝ၁)၊ (၂ဝ၂)၊ (၂ဝ၃)၊ (၂ဝ၄)၊ (၂ဝ၆)၊ (၂ဝ၇)၊ (၂ဝ၈)၊ (၂ဝ၉)၊(၂၁ဝ)တို႔အျပင္တပ္ရင္း (၃ဝ၃)၊(၄ဝ၁)၊(၈ဝ၁)၊ (၉ဝ၁)တို႔အထိ ေဒသအသီးသီးမွာအဆက္မျပတ္ဖြဲ႔စည္း ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါတယ္။ ေပၚေပါက္လာခ်ိန္ကစၿပီးမကဒတ(ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္)ဟာမဒတတို႔နဲ႔တြဲဖက္ၿပီး ပူးတြဲစစ္ဆင္ေရးေတြအတြင္းတက္တက္ၾကြၾကြပါဝင္လပ္ရွားခဲ့ပါတယ္။၁၉၉ဝျပည့္ႏွစ္အတြင္းေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္သူမိုးသီးဇြန္ေတာခိုေရာက္ရွိလာခဲ့ၿပီးေနာက္မကဒတရဲ့ေခါင္းေဆာင္တဦးအျဖစ္ေနရာ အေပးခံခဲ့ရကာေနာက္ပိုင္းမွာမကဒတရဲ့ဥကၠ႒ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ျမန္မာႏိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး (မကဒတေခၚABSDFေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ဟာျမန္မာျပည္ဒီမိုကရက္တစ္မဟာမိတ္ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္(ေခၚ )DABအဖြဲ႔ႀကီးရဲ့အဖြဲ႔ဝင္ႏိုင္ငံေရးပါတီတရပ္အျဖစ္နဲ႔လဲႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈေတြအတြင္းအေရးပါတဲ့ အခန္းေတြကေန ပါဝင္လႈပ္ရွားခဲ့ပါတယ္။ ABSDF(ေခၚ )မကဒတ အဖြဲ႔ႀကီးဟာအဖြဲ႔အစည္းရဲဥႏ အာေဘာ္အျဖစ္ ‘ေဒါင္းအိုးေဝ’စာေစာင္ကို၁၉၈၉ ခုႏွစ္-မတ္လကတည္းကစၿပီးေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ထုတ္ေဝျဖန္႔ခ်ိႏိုင္ခဲ့သလို အဂၤလိပ္ဘာသာနဲDAWNကိုထုတ္ေဝျဖန္႔ခ်ိႏိုင္ခဲ့ၿပီး အဖြဲ႔အစည္းရဲ့ႏိုင္ငံေရးလမ္းစဥ္၊စစ္ေရးလမ္းစဥ္နဲ႔အျမင္ အယူအဆသေဘာထားေတြကိုထင္ဟပ္ျပသႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။တဖက္ကေအာင္ျမင္မေတြရွိခဲ့သလို၊အျခားတဖက္ ကလဲအဖြဲ႔အစည္းႀကီးအတြင္း အေျခခံအေတြးအေခၚအျမင္အယူအဆမ်ားအရ၊ပုဂၢိဳလ္ေရးဆိုင္ရာမ်ားအရ မတူျခားနားကြဲျပားကြာဟတာေတြေပၚေပါက္လာခဲ့ပါတယ္။၁၉၉၁ခုႏွစ္၊မကဒတတတိယအႀကိမ္ညီလာခံမွာ ‘မိုးသီးဇြန္ABSDFအဖြဲ႔နဲ႔‘ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္အစုABSDFအဖြဲ႔ဆိုၿပီးႏွစ္စုႏွစ္မႊာကြဲသြားခဲ့ရပါတယ္။ABSDတပ္ရင္း ေတြလဲလိုက္ၿပီးကြဲသြားရရာမွာတပ္ရင္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္အဖြဲ႔ဖက္ပါသြားၾကၿပီး၊ တပ္ရင္းတခ်ဳိ့ကေတာ့မိုးသီးဇြန္အဖြဲ႔ဖက္ကပါဝင္ရပ္တည္ခဲ့ၾကပါတယ္။ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္ဥကၠ႒အျဖစ္ပါဝင္တဲ့
အဖြဲ႔နဲ႔ မိုးသီးဇြန္ ဥကၠ႒အျဖစ္ေဆာင္ရြက္တဲ့အဖြဲ႔ရယ္လို႔ အတိအလင္းေပၚေပါက္လာခဲ့ရပါတယ္ရဲ့အာေဘာ္ျဖစ္တဲ့ ‘ေဒါင္းအိုးေဝ’စာေစာင္မွာေတာင္မိုးသီးဇြန္ဘက္ကထုတ္ေဝတဲ့ေဒါင္းအိုးေဝနဲ႔ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္ဘက္ကထုတ္ တဲ့ေဒါင္းအိုးေဝဆိုၿပီးေဒါင္းအိုးေဝႏွစ္မ်ဳိး-ႏွစ္ေစာင္ထြက္ေပၚလာခဲ့ရပါတယ္။မိုးသီးဇြန္ဘက္ေဒါင္းအိုးေဝက အယ္ဒီတာအျဖစ္ေမာင္လြမ္းဏီကတာဝန္ခံခဲ့ၿပီး၊ ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္ဘက္ကေဒါင္းအိုးေဝရဲဥႏအယ္ဒီတာက မိဆူးပြင့္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အတြင္းက ညီၫြတ္ေရးကိုလိုလားသူမ်ားရဲဥႏ တိုက္တြန္းႏိးေဆာ္မေတြေၾကာင့္ ၅-၉-၁၉၉၆ေန႔မွာ(၂)ျခမ္း(၂)ဖြဲ႔ဟာျပန္လည္ေပါင္းစည္းမေတြလူသိရွင္ၾကားလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ၾကျပန္ပါတယ္။ ျပန္လည္ေပါင္းစည္းေရးလုပ္ေဆာင္ၾကၿပီးတဲ့ေနာက္တခုတည္းေသာအဖြဲ႔ႀကီးမွာဥကၠ႒ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္၊ဒု-ဥကၠ႒အျဖစ္ မိုးသီးဇြန္ဆိုၿပီး ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ပါတယ္။ဒါေပမဲ့ညီၫြတ္ေရးဟာအေပၚယံသေဘာသာေဆာင္ေနခဲ့ၿပီး အျမင္သေဘာထားျခားနားကြာဟမေတြကေတာ့သ႑ာန္မ်ဳိးစုံနဲ႔ဆက္လက္ျဖစ္ေပၚတည္ရွိေနခဲ့ပါတယ္။
၂ဝရာစုအကုန္၂ဝဝဝျပည့္ႏွစ္အတြင္းကာလေတြထဲမွာေတာ့စစ္ေအးေခတ္ႀကီးအေျခခံအားျဖင့္အဆုံးသတ္ သြားရမေတြနဲ႔အတူ၊ႏိုင္ငံတကာေရစီးေၾကာင္းႀကီးေပၚကပလုံစီဂယက္ထမႈအလီလီေတြရဲ့ေအာက္မွာ၊အျမင္ အယူအဆအဖုံဖုံသေဘာထားခံယူခ်က္ေတြအမ်ဳိးမ်ဳိး သိသိသာသာထပ္ဆင့္ေပၚေပါက္လာခဲ့ရၿပီးတဲ့ ေနာက္၊အဖြဲ႔ႀကီးအတြင္းမွာလဲခံယူခ်က္နဲ႔ရပ္တည္ခ်က္ေတြအလိုက္မတူျခားနားတဲ့ကြဲျပားကြာဟမေတြေပၚေပါက္ျဖစ္တည္ ေဖာ္ျပလာခဲ့ပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအေပၚေအာင္ပြဲရတဲ့အထိလက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးကိုဆက္လက္ဆုပ္ကိုင္ဆင္ႏႊဲသြားေရးအေပၚမတူျခားနားတဲ့အျမင္နဲ႔ ရပ္တည္ခ်က္ေတြကိုေဖာ္ျပ လာခဲ့ၾကၿပီး၊အဖြဲ႔အစည္းႀကီးရဲ့တစည္းတလုံးတည္းရွိေရးနဲ႔ေသြးစည္းညီၫြတ္မေတြပါ ထိခိုက္ယိုင္နဲ႔လာခဲ့ရပါတယ္။
တကယ္ကABSDF(ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ႀကီး)စတင္ေပၚေပါက္လာခဲ့ရတာကိုက‘စစ္အစိုးရရဲ့လက္နက္နဲ႔ အၾကမ္းဖက္ႏွိပ္ကြပ္လာမေၾကာင့္လက္နက္နဲ႔ဖိႏွိပ္ႏွိပ္ကြပ္လာသူကိုလက္နက္နဲ႔ပဲျပန္လည္တုန္႔ျပန္ရင္ဆိုင္ တိုက္ပြဲဆင္ဖို႔စစ္အာဏာရွင္အစိုးရကိုလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးနည္းနဲ႔ ျပတ္ျပတ္သားသားတိုက္ခိုက္ ေခ်မႈန္းသြားဖို႔’ဆိုတဲ့ေၾကြးေၾကာ္သံနဲ႔ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး တပ္ဦးအဖြဲ႔အစည္းတခုအျဖစ္ထူေထာင္ဖြဲ႔စည္းခဲ့ၾကတာျဖစ္ပါလ်က္နဲ႔ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအေပၚ ေမးခြန္းထုတ္စရာျဖစ္လာခဲ့ၾက၊လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးလမ္းစဥ္ကိုဖယ္ရွားစြန္႔ပယ္လိုသူေတြေပၚေပါက္လာခဲ့ရတာဟာသမိုင္းရဲ့သေရာ္ခ်က္ျပင္းျပင္း တခုပမာျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။အေျခခံအက်ဆုံးမူအေပၚမွာကိုမူအရမတူျခားနားကြဲျပားကြာဟမေတြေပၚေပါက္လာခဲ့ရ ပါတယ္။လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးကိုဆက္လက္ဆင္ႏြဲသြားေရးအစု၊လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးကိုဖယ္ရွား ပစ္လိုတဲ့အစုနဲ႔ ၾကားေနအစုေတြေပၚေပါက္လာခဲ့ၿပီးABSDFအဖြဲ႔ႀကီးအတြင္းႀကီးမားတဲ့òပိကြဲမႀကီးတခုျဖစ္ေပၚ ခဲ့ရပါတယ္။ ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္ဦးစီးတဲ့အစုက၊လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္လမ္းေၾကာင္းကေနဖယ္ခြာ သြားေရးလမ္းကိုလိုက္ခဲ့ပါတယ္။ABSDFအဖြဲ႔ႀကီးမွေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္ကိုလဲဥကၠ႒အျဖစ္မွဖယ္ခြာခြင့္ျပဳ လိုက္သလို၊မိုးသီဇြန္ကိုလဲဥကၠ႒အျဖစ္မထားေတာ့ပဲABSDFအဖြဲ႔ႀကီးကိုမူလရည္မွန္းခ်က္ေတြအတိုင္း ျပန္လည္တည္ေဆာက္ႏိုင္ေရးကိုေဖာ္ေဆာင္ခဲ့ၾကပါတယ္။
‘စိုင္းျမင့္သူ’ကယာယီဥကၠအျဖစ္ကာလတိုတခုတာဝန္ယူခဲ့ၿပီးဝဝခုႏွစ္ထဲမွာအဖြဲႀကီးရဲ့ဥကၠသစ္အျဖစ္ေရြးခ်ယ္တင္
ေျမာက္ခံရသူကေတာ့‘ရဲေဘာ္သံခဲ’ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္ေခါင္းေဆာင္တဲ့ အုပ္စုကေတာ့မွ ဖယ္ခြာသြားၿပီး‘ဒီမိုကေရစီႏွင့္ဖြံ့ျဖဳိးတိုးတက္ေရး ကြန္ရက္’အျဖစ္ အဖြဲ႔အစည္းသစ္တရပ္ကိုထူေထာင္ဖြဲ႔စည္းလိုက္ၾကပါေတာ့တယ္။(၂)ဖြဲ႔ ျဖစ္သြားခဲ့ရပါေတာ့တယ္။ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္ဦးေဆာင္တဲ့ေနာက္ကိုလိုက္ ပါသြားသူေတြကေတြျဖစ္သြားၾကၿပီးABSDFအျဖစ္ဆက္လက္ရပ္တည္က်န္ရစ္ခဲ့ၾကသူေတြကေတာ့(ေက်ာင္း သား တပ္မေတာ္)ရဲ့မူလအလံေတာ္ကို ဆက္လက္သယ္ေဆာင္ လႊင့္ထူခဲ့ၾကရင္း စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဆန္႔က်င္ေရး တိုက္ပြဲေတြအတြင္း‘လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးလမ္းေၾကာင္း’အတိုင္းအခက္အခဲမ်ဳိးစုံၾကား မွာဆက္လက္ရပ္တည္လပ္ရွားခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီၾကားထဲကပဲေတာ္လွန္ေရးဒီေရသိသိသာသာျမင့္တက္မလာ ႏိုင္မနဲ႔ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေတြေၾကာင့္ တတိယႏိုင္ငံေတြဆီ ထြက္ခြာသြားၾကသူေတြေတာ္လွန္ေရးကေနအနား ယူသြားၾကသူေတြလဲေပၚေပါက္ခဲ့ရၿပီး အင္အားအရယုတ္ေလ်ာ့သြားရမေတြသိသိသာသာရွိခဲ့ေပမဲ့ABSDF (ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္) ရဲ့ေတာ္လွန္ေရးအလံကို ျမင့္ျမင့္မားမားဆက္လက္ဆုပ္ကိုင္လႊင့္ထူရင္းဇြဲနပဲႀကီးစြာ ရုန္းကန္လပ္ရွားတိုက္ပြဲဝင္ေနၾကသူေတြလဲ အေျမာက္အမ်ားရွိေနခဲ့ပါတယ္။
ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ရဲ့ခ်မွတ္ထားတဲ့ စစ္ေရးလမ္းစဥ္၊ႏိုင္ငံေရးလမ္းစဥ္၊မူဝါဒေပၚလစီမ်ားနဲ႔အညီ၊မဟာမိတ္ ေတာ္လွန္ေရး အဖြဲ႔အစည္း၊ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းမ်ားနဲ႔အတူ တက္တက္ၾကြၾကြဆက္လက္ပူးေပါင္းပါဝင္လႈပ္ရွား ရင္း၊အဖြဲ႔ႀကီးရဲ့ေတာ္လွန္ေရးသက္တမ္းနဲ႔ႏိုင္ငံေရးအေတြ႔အၾကဳံ ျဖတ္သန္းမႈေတြဟာလဲတစတစျမင့္ တက္ရင့္မာလာခဲ့ပါတယ္။ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ တိုက္ဖ်က္ေရးနဲ႔ ဒီမိုကေရစီေရးတိုက္ပြဲေတြအတြင္း(ေက်ာင္း သားတပ္မေတာ္)ဟာအေရးပါတဲ့အဖြဲ႔အစည္းတရပ္အျဖစ္လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးကိုသတၱိရွိရွိဆက္လက္ ဆင္ႏြဲေနတဲ့ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔အစည္းတရပ္အျဖစ္ဆက္လက္ကမ်ၸည္းတင္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။အခ်ိန္ကာလ အေလ်ာက္၊လိုအပ္ခ်က္အေလ်ာက္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားမ်ားဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး(မကဒတ) ရဲ့‘ညီလာခံ’ေတြကိုလဲေခၚယူက်င္းပႏိုင္ခဲ့ၿပီးလိုအပ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးလမ္းစဥ္၊စစ္ေရးလမ္းစဥ္နဲ႔ မူဝါဒေပၚလစီေတြကို ေဆြးေႏြးသုံးသပ္ခ်မွတ္ဆုံးျဖတ္ႏိုင္ခဲ့ၾကတဲ့အျပင္‘ဗဟိုေကာ္မတီ’ကိုလဲ ခ်မွတ္ထားတဲ့စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြနဲ႔အညီအစဥ္အလာမပ်က္ေရြးခ်ယ္တင္ေျမာက္ဖြဲ႔စည္းတာေတြလုပ္ေဆာင္အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္ခဲ့ၾက ပါတယ္။မကဒတဗဟိုဌာနခ်ဳပ္‘ေဒါင္းဂြင္’မွာ၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္၊ဒီဇင္ဘာ-၇ ရက္ေန႔မွ၁၇ရက္ေန႔အထိက်င္းပျပဳ လုပ္ခဲ့တဲ့မကဒတရဲ့အဌမအႀကိမ္ေျမာက္ညီလာခံႀကီးကေနေရြးခ်ယ္ေပးလိုက္တဲ့ဗဟိုေကာ္မတီကေတာ့‘ ရဲေဘာ္သံခဲ’ပဲဥကၠ႒အျဖစ္ထပ္မံေရြးခ်ယ္တင္ေျမာက္ခံခဲ့ရၿပီးဒု-ဥကၠ႒အျဖစ္ရဲေဘာ္မ်ဳိးဝင္း၊အေထြေထြအတြင္း ေရးမွဴးရဲေဘာ္ဆန္နီ၊အတြင္းေရးမွဴး(၁)ရဲေဘာ္ဆလိုင္းေယာေအာင္၊အတြင္းေရးမွဴး(၂)ရဲေဘာ္ခင္ေက်ာ္၊ ရဲေဘာ္ေဝလင္းဇင္၊ရဲေဘာ္ျမင့္ဟိန္းစတဲ့ဗဟိုဦးေဆာင္အဖြဲ႔ဝင္ေတြပါဝင္တဲ့(၁၅)ဦးပါဗဟိုေကာ္မတီျဖစ္ပါတယ္။ အ႒မအႀကိမ္ေျမာက္ညီလာခံကေနေရြးခ်ယ္တင္ေျမာက္လိုက္တဲ့ဒီဗဟိုေကာ္မတီကလဲ“မကဒတကိုင္စြဲရပ္တည္ ထားေသာတိုက္ပြဲသဏာန္သည္လူထုတိုက္ပြဲနဲ႔လက္နက္ကိုင္တိုက္ပြဲေပါင္းစပ္တိုက္ပြဲဝင္ေရးျဖစ္သည္။ဒီမိုကေရ စီႏွင့္အေျခခံလူ႔အခြင့္အေရးမ်ားလုံးဝဆိတ္သုဥ္းေနသည့္အေျခအေနေအာက္တြင္လူထုတိုက္ပြဲကိုဘက္ေပါင္း စုံမွေထာက္ခံပူးေပါင္းရင္းစစ္အာဏာရွင္အားလက္နက္ကိုင္တိုက္ပြဲအပါအဝင္ တိုက္ပြဲသ¿ာန္ေပါင္းစုံျဖင့္ တိုက္ပြဲဝင္ေရးမွာပကတိလိုအပ္ခ်က္ျဖစ္သည္”လို႔ အတိအလင္းခံယူထားခဲ့ပါတယ္။၁ဝ-၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္-စက္တင္ဘာလမွာေပၚေပါက္လာခဲ့တဲ့ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားကဦးေဆာင္တဲ့ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးႀကီးကို မကဒတကအေလးအနက္ထားဂုဏ္ðပóကိဆိုလိုက္ၿပီး၊မကဒတအပါအဝင္ေတာ္လွန္ေရး၊ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္း မ်ားအေနနဲ႔ လူထုတိုက္ပြဲမ်ားနဲ႔အတူထိထိေရာက္ေရာက္ပူးေပါင္းပါဝင္ၿပီးစစ္အာဏာရွင္စနစ္ကိုျပတ္ျပတ္ သားသားေတာ္လွန္တိုက္ပြဲဝင္သြားၾကရန္လႈံ႔ေဆာ္လပ္ရွားခဲ့ပါတယ္။မကဒတ(ေက်ာင္းသား တပ္မေတာ္)ဟာ နအဖ စစ္အုပ္စုရဲ့လမ္းျပေျမပုံ(၇)ခ်က္ကိုလဲအဆင့္တိုင္းမွာတိုက္ဖ်က္သြားဖို႔ လုပ္ငန္းစဥ္ခ်မွတ္ထားၿပီး၊ နအဖစစ္အစိုးရကတဖက္သတ္ေရးဆြဲအတည္ျပဳလိုက္တဲ့၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္၊ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒကိုလဲဆန္႔က်င္ရႈတ္ခ်ခဲ့ပါတယ္။ နအဖစစ္အစိုးရကအသံေပးလာတဲ့‘၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲ’ကိုလဲလက္မခံႏိုင္ေၾကာင္း ျပတ္ျပတ္သားသားေဖာ္ျပခဲ့သလို၊စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဖ်က္သိမ္းေရးအား အမ်ဳိးသားေရးတာဝန္တရပ္အေနျဖင့္ ခံယူကာဆန္႔က်င္တိုက္ပြဲဝင္သြားၾကဖို႔ကိုလဲႏုိးေဆာ္ခဲ့ပါတယ္။ မကဒတကိုယ္တိုင္လဲတိုက္ပြဲဝင္သြားမယ္ဆိုတာ အေလးအနက္ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံႀကီးရဲ့အဆုံးသတ္ေအာင္ပြဲကိုရယူႏိုင္ေရး၊စစ္အာဏာ ရွင္စနစ္ဖ်က္သိမ္းေရးေတြအတြက္သမိုင္းရဲ့ေတာင္းဆိုခ်က္နဲ႔အညီေပၚထြန္းလာခဲ့ရတဲ့မကဒတ (ေက်ာင္းသား တပ္မေတာ္)ဟာအႏွစ္(၂ဝ)ေက်ာ္လာခ်ိန္အထိလဲလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအလံကို ဆက္လက္ လႊင့္ထူ ထားႏိုင္ခဲ့ၿပီးဘုံရန္သူစစ္အစိုးရတိုက္ဖ်က္ေရးကိုခိုင္ခိုင္မာမာဆက္လက္အေကာင္အထည္ေဖာ္ရင္းတက္ၾကြ တဲ့အခန္းကေန ပါဝင္လပ္ရွားႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ဒါ့ေၾကာင့္နဝတ-နအဖစစ္အစိုးရကလဲ(ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္) အေပၚအညိဳးတႀကီးလက္တုန္႔ျပန္ႏွိပ္ကြပ္ႏိုင္ဖို႔ၾကဳိးစားရင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေသာစြပ္စဲြပုတ္ခတ္မေတြကိုလဲလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ မကဒတအဖြဲ႔ကိုအၾကမ္းဖက္အဖြဲ႔အစည္းအျဖစ္ဗုံးခြဲလုပ္ၾကံေရးလူသတ္အဖြဲ႔အစည္းအျဖစ္တံဆိပ္အမ်ဳိးမ်ဳိး ကပ္ေပးခဲ့ပါတယ္။အသက္ေပးလွဴက်ဆုံးသြားခဲ့ၾကတဲ့အာဇာနည္သူရဲေကာင္းေတြအေပၚသစၥာရွိခဲ့ၾကၿပီး ရွစ္ေလးလုံး အေရးေတာ္ပုံႀကီးရဲ့သားေကာင္းရတနာေတြပီသခဲ့ၾကတဲ့ျမန္မာႏိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး(ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္)ရဲ့မူလအေျခခံလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးလမ္းေၾကာင္း အေပၚမွာပဲစြဲစြဲၿမဲၿမဲသစၥာရွိရွိဆုပ္ကိုင္ခ်ီတက္ခဲ့ၾကတဲ့မကဒတ(ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္)အဖြဲ႔ႀကီးကေတာ့ စစ္အစိုးရကိုဘယ္ေတာ့မွဒူးမေထာက္အေလွ်ာ့မေပးမေစ့စပ္စတမ္းဆက္လက္ဆန္႔က်င္တိုက္ပြဲဝင္သြားရင္းအဖြဲ႔ႀကီးရဲ့သမိုင္းဝင္ေအာင္လံေတာ္ကိုဆက္လက္လႊင့္ထူလပ္ရွားေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။စတင္ေပၚေပါက္စကာလကနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္ရင္အင္အားအရယုတ္ေလ်ာ့က်ဆင္းနည္းပါးသြားခဲ့ရတာအမွန္ပဲျဖစ္ေပမဲ့စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဆန္႔က်င္ေရးေတာ္လွန္ေရးခရီးၾကမ္းႀကီးေပၚမွာအေကြ႔အေကာက္အဖုအထစ္ေပါင္းမ်ားစြာကိုေက်ာ္ျဖတ္ရင္း ေတာ္လွန္ေရးအလံေတာ္ကိုဂုဏ္ေျပာင္ေျပာင္ဆက္လက္လႊင့္ထူဆုပ္ကိုင္ခ်ီတက္ေနဆဲျဖစ္တာကိုကအဖြဲ႔ႀကီးရဲ့ေလးစားအပ္ဖြယ္ဂုဏ္ေရာင္ျဖစ္ပါတယ္။ (ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္) ဟာ၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္အထိ ABSDFအဖြဲ႔
ႀကီး ၂၁ ႏွစ္ေျမာက္အထိ) အတြင္း ေတာ္လွန္ေရးကိုဆင္ႏႊဲရင္းတပ္ ဖြဲ႔ဝင္ရဲေဘာ္ (၃၅၃) ဦးက်ဆုံးခဲ့ရၿပီး၊ (၂၆၉) ဦးေသဆုံးခဲ့ရကာကိုယ္ခႏၾၶြာထိခိုက္ဒဏ္ရာရသူေပါင္း (၃၉၇)ဦးရွိခဲ့တဲ့အထိစြန္႔လႊတ္ေပးလွဴခဲ့ရမရွိခဲ့တဲ့ ေတာ္လွန္ေရးလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းတခု ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ေအာင္ပြဲကို လက္ဝယ္ပိုင္ပိုင္ရယူႏိုင္ျခင္းမရွိေသး ေပမဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားမ်ားဒီမိုကရက္တစ္ တပ္ဦး (မကဒတ)ေခၚABSDFအဖြဲ႔ႀကီးကို ဗမာျပည္ႏိုင္ငံေရးလပ္ရွားမသမိုင္းမွာအရင္ကတႀကိမ္တခါမွမေပၚေပါက္ခဲ့ဖူးေသးမရွိဖူးေသးတဲ့အမ်ဳိးအစားသစ္ ‘ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္’ႀကီးတရပ္အျဖစ္ အေနနဲ႔ေရာ၊လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးလမ္းေၾကာင္းကိုပဲ အခိုင္အမာဆုပ္ကိုင္ထားရင္းေဖာက္ျပန္ဆိုးဝါးလွတဲ့စစ္အာဏာရွင္အစိုးရကိုဘယ္ေတာ့မွဒူးမေထာက္ေၾကး လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္တိုက္ပြဲဝင္ေနၾကတဲ့ရွားရွားပါးပါးလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔အစည္းႀကီးေတြၾကား ကခိုင္မာထူးျခားတဲ့ သမိုင္းဝင္ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔ႀကီးတရပ္အေနနဲ႔ပါေလးေလးနက္နက္မွတ္တမ္းတင္ေပး ရပါလိမ့္မယ္။
၀င္းတင့္ထြန္း
မွတ္ခ်က္။ ။၀င္းတင့္ထြန္း၏(ဗမာျပည္ႏိုင္ငံေရးပါတီအဖြဲ့အစည္းအသင္းအပင္းမ်ားအညႊန္း-စာအုပ္မွျပန္လည္ေကာက္ႏႈတ္ေဖာ္ျပလိုက္ရေပသည္။
Saturday, September 4, 2010
“နွင္းဆီေရာင္ေတာ္လွန္ေရးရုပ္ပံုလႊာ (၁၀)”
“နွင္းဆီေရာင္ေတာ္လွန္ေရးရုပ္ပံုလႊာ (၁၀)”
-၄ စက္တင္ဘာ ၂၀၁၀
က်ေနာ္တို့အဖြဲ့သည္(၂၁)ရက္။ဒီဇင္ဘာ၁၉၉၈ေန့တြင္တပ္မဟာ(၂)ေတာင္ငူခရိုင္သို့ေရာက္ရွိသည္။ထိုအခ်ိန္ ေတာင္ငူခရိုင္အတြင္းေရးမွဴး မွာဗိုလ္လွေငြျဖစ္ပါသည္။
က်ေနာ္တို့အဖြဲ့ထဲမွအခ်ိဳ့သည္ေနာက္တန္းသို့ျပန္ရန္ျပင္ဆင္ၾကသည္။၄င္းတို့သည္ေကအန္ယူအုပ္ခ်ဳပ္ေရး နယ္ေျမမ်ားမွျဖတ္သန္းရင္းေကအန္ယူနယ္ေျမတာဝန္ရွိတပ္မွဴးမ်ားႏွင့္တိုင္ပင္ျပီးေနာက္တန္းဗဟိုဌာနခ်ဳပ္သို့ဒီ ဇင္ဘာလအတြင္းမွာပဲခရီးဆက္ထြက္သည္။က်ေနာ့္မွာအလုပ္အဖြဲ့တာဝန္ရွိသူမ်ား၏တာဝန္ေပးခ်က္အရ လက္ရွိတပ္တပ္မဟာ (၂) ေကအန္ယူခရိုင္ရံုးတြင္ေနခဲ့ရန္ျဖစ္သည္။
ရန္သူမွေကအန္ယူတပ္မဟာ(၂)အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေဒသမ်ားကိုစစ္ေၾကာင္းမ်ားျဖင့္ရြာေတြထဲဝင္ျပီးအမ်ိဳးသမီးမ်ား ေတြ့လ်င္အဓမၼျပဳက်င့္၊ရြာေတြကိုမီးရိွဳ့ရြာသားမ်ားကိုေကအန္ယူအမာခံမ်ားဟုစြပ္စြဲျပီးရက္ရက္စက္စက္ သတ္ျဖတ္ၾကသည္။ရြာသားမ်ားမွာေၾကာက္ရြံ ့ၾက၍ ရြာေတြထဲ၌မေနလိုၾကပဲရြာပုန္းမ်ားျဖင့္ေနထိုင္ၾကရသည္။
ထိုသို့အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအေျခအေနဆိုးရြားေနခ်ိန္အတြင္းေကအန္ယူမွႏိုင္ငံေရး၊စည္းရံုးေရးဗဟိုတာဝန္ရွိသူမ်ားမွ ကစဥ့္ကလ်ားရွိေနေသာရြာသူ၊ရြာသားမ်ားကိုျပန္လည္စုစည္းျပီးရြာသားမ်ားလံုျခံဳမွဳ ရွိစြာေနထိုင္ႏိုင္ရန္အတြက္ ေဒသအတြင္းစည္းရံုးေရးေကာ္မီတီမ်ားဖြဲ့ၾကသည္။ေကအန္ယူဗဟိုမွပဒိုကနဲေလမွာစည္းရံုးေရးတာဝန္ျဖင့္ ေၾကာင္းသိရသည္။
၄င္းမွက်ေနာ့္အားေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္အဖြဲ့အစည္းကိုယ္စားယခုစည္းရံုးေရးခရီးစဥ္တြင္၄င္းတို့ႏွင့္လိုက္ပါေပး ရန္ဆို၍က်ေနာ္လည္း၄င္းတို့ႏွင့္အတူ ရြာမ်ားသို ့စည္းရံုးေရးခရီးဆင္းျဖစ္ၾကသည္။ရြာသားမ်ားမွာေကအန္ယူ။ ေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္ ပူးတြဲစည္းရံုးေရးခရီးဆင္းလာ၍ အားတက္ဝမ္းသာၾကတာေတြ ့ရသည္၊
လက္ရွိႏိုင္ငံေရးအေျခအေန၊ေကအန္ယူ၏ေတာ္လွန္ေရးအေျခအေန၊ေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္၏လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးႏွင့္ရွစ္ေလးလံုးအေတြ့အၾကံဳရွင္းလင္းခ်က္မ်ားကိုရြာလူထုႏွင့္အတူေျပာၾကဆိုၾက၊ေဆြးေႏြးၾက၍ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလွပါသည္။
၁၉၉၉ခုႏွစ္။ေဖေဖာ္ဝါရီ(၁၆)ရက္ေန့၊က်ေနာ္သည္ေကအန္ယူတပ္မဟာ(၂)ခရိုင္ရံုးမွေနာက္တန္းေအဘီ အက္စ္ဒီအက္ဗဟိုသို ့ျပန္ခဲ့ပါသည္။ျပန္ခဲ့ရျခင္းရည္ရြယ္ခ်က္မွာ-ေတာ္လွန္ေရးတြင္ျဖတ္သန္းမွဳအေတြ့အၾကံဳ မ်ား၊ေရွ ့ဆက္လုပ္ငန္းစဥ္မ်ား၊ဆက္လုပ္ႏိုင္ရန္အတြက္ျပင္ဆင္မွဳေတြႏွင့္အတူလုပ္ငန္းစဥ္အေသးစိတ္မ်ားစီစဥ္ ေရးဆြဲျပီးအထက္တာဝန္ရွိသူမ်ားထံတင္ျပအစီရင္ခံမည္ဟုရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားႏွင့္ျပန္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။မတ္လ(၁၆ရက္ေန့တြင္ဌာနခ်ဳပ္သို့ေရာက္သည္ထိုအခ်ိန္ေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္၏ပဥၥမအၾကိမ္ညီလာခံက်င္းပေနေသာ အခ်ိန္ျဖစ္ပါသည္။ထိုညီလာခံတြင္ႏိုင္ငံေရးသေဘာမတိုက္ဆိုင္မွဳမ်ားၾကားရ၍ အေတာ္အားေပ်ာ့သြားခဲ့ရသည္။
၂ဝဝဝခုႏွစ္။ စက္တင္ဘာ(၁၉)ရက္၊
ေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္၏ပဥၥမအၾကိမ္ေျမာက္-ပထမအၾကိမ္ဗဟိုေကာ္မီတီအစည္းအေဝးစတင္ခဲ့သည္။ ထိုအစည္းအေဝးတြင္-ေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္၊ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္အျဖစ္ဆက္လက္ရပ္တည္ျပီးစစ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားကိုဦးစားေပးေဆာင္ရြက္သြားေရး၊ႏိုင္ငံေရးပါတီအျဖစ္ဆက္လက္ဖြဲ့စည္းျပီးထိုႏိုင္ငံေရးအဖြဲ့ဖြဲ့စည္း မည့္ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္အဖြဲ့အစည္းမွႏွဳတ္ထြက္ျပီးသီးသန့္ႏိုင္ငံေရးလုပ္ငန္းမ်ားလုပ္ႏိုင္ရန္ အတြက္ႏႈတ္ထြက္ခြင့္ျပဳသည္။
ထိုျပႆနာ(၂)ခုအတြက္လက္ရွိဗဟိုေကာ္မီတီအခ်ိဳ့မွာေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္မွႏွဳတ္ထြက္ၾကမည္။ထိုလစ္ဟာ သြားသည့္တာဝန္အဆင့္ေနရာမ်ားကိုေလာေလာဆယ္ကာလအတြင္းအစားထိုးခန့္အပ္တာဝန္ေပးမွဳမ်ားကိုယခု ဗဟိုေကာ္မီတီအစည္းအေဝးမွဆံုးျဖတ္မည္။အစားထိုးမွဳ။ တာဝန္ေပးမွဳမ်ားသည္ေနာင္လာမည့္ဆဌမအၾကိမ္ ညီလာခံအထိတည္ျမဲေနမည္။ပါတီႏိုင္ငံေရးဖြဲ့စည္းမည့္ပါတီအဖြဲ့အား(၁)လအတြင္းတပ္တြင္းမ်ားသို့လွည့္လည္ စည္းရံုးခြင့္ျပဳသည္။က်န္ရွိေနသည့္ေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္အင္အားကိုစနစ္တက်ဖြဲ ့စည္းျပီးခိုင္မာက်စ္လစ္ေသာ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ျဖစ္ေပၚလာေရးအတြက္အဖက္ဖက္မွစုစည္းတည္ေဆာက္သြားမည္ဟုထိုအစည္း အေဝးၾကီးမွဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္။(၂၇)ရက္။ စက္တင္ဘာ။၂ဝဝဝတြင္ေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဗဟိုေကာ္မီတီအစည္း ေဝးျပီးဆံုးသည္။
တပ္မဟာ(၂)။ အလယ္ပိုင္း။
ေတာ္လွန္ေရးအေျခခံေဒသထိုးေဖာက္ရင္းက်ဆံုးဆံုးခဲ့သည့္တိုက္ပြဲႏွင့္က်ေနာ္လက္လွမ္းမွီခဲ့သည့္ရဲေဘာ္အခ်ိဳ ့၏ ပံုရိပ္မွတ္တမ္းမ်ား။
ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားမ်ားဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး၊ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ကို၁၉၈၈ခုႏွစ္၊ႏိုဝင္ဘာ(၁ရက္ေန့တြင္စတင္ေမြးဖြားတည္ေထာင္ခဲ့ၾကသည္မကဒတတပ္ဦးမတည္ေထာင္မွီအၾကိဳကာလမ်ားတြင္ျမန္မာ ျပည္အတြင္းျပည္သူလူထုအလႊာအသီးသီးမွာ-၁၉၆၂၊ဦးေနဝင္းစစ္အုပ္စုမွတိုင္းျပည္အာဏာကိုျပည္ေထာင္စု ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္(ပထစ)ဦးႏုထံမွအဓမၼလုယူျပီးအတုအေယာင္ဆုိရွယ္လစ္ပါတီကိုဖြဲ့စည္းျပီးတိုင္းျပည္ကို ေသနတ္မိုး၍အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သည္။ဦးႏုလက္ထက္တြင္ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီစနစ္ကိုက်င့္သံုးခဲ့စဥ္အတြင္းတိုင္းျပည္၏ လူမွဳေရး၊စီးပြားေရး၊အေျခအေနတို့မွာ၁၉၆၂ခုႏွစ္အာဏာသိမ္းစစ္ေခါင္းေဆာင္ဗိုလ္ေနဝင္းတက္လာသည့္ အေျခအေနေလာက္အထိမဆိုးရြားခဲ့။ဗိုလ္ေနဝင္းအစိုးရတက္လာသည့္အခါ၌တိုင္းျပည္အတြင္းရွိလူထုမွာ အေထြေထြၾကပ္တည္းျပီးတိုင္းျပည္၏စီးပြားေရးမွာက်ဆင္းခဲ့သည္။တိုင္းျပည္အတြင္းႏိုင္ငံေရးအႏိုးၾကားဆံုး ျဖစ္သည့္တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားမ်ားကိုေခါင္းမေထာင္ႏိုင္ေအာင္အမ်ိဳးမ်ိဳး ႏွိပ္ကြပ္ခဲ့သည္။
၁၉၆၂ခုႏွစ္၊ဇူလိုင္(၇)ရက္ေန့တြင္ဗိုလ္ေနဝင္းႏွင့္ဗိုလ္ေအာင္ႀကီးတို့လက္ခ်က္ျဖင့္ရန္ကုန္ၿမိဳ့တကၠသိုလ္ အေဆာက္အဦႀကီးကိုဒိုင္းနမိုက္ျဖင့္ေဖာက္ခြဲဖ်က္ဆီးၿပီးႏွိပ္ကြပ္ခဲ့သည္။ထိုတိုက္ပြဲတြင္ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ႏိုင္ငံေရးတက္ၾကြသူအမ်ားအျပားက်ဆံုးခဲ့ၾကသည္။ဗိုလ္ေနဝင္းက-"တိုင္းျပည္ကိုဆူဆူပူ ပူျဖစ္ေအာင္မလုပ္နဲ့။ေနာင္ကိုဆူဆူပူပူျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္ဆိုရင္-စစ္တပ္ဆိုပစ္ရင္မွန္ေအာင္ပစ္တယ္။တပ္မ ေတာ္ကို အာခံရင္ ဒါးဒါးခ်င္းလွံလွံခ်င္းတံု ့ျပန္သြားမယ္-"လို ့ရုပ္ျမင္သံၾကားမွာေျပာၾကားသြားခဲ့ပါတယ္။
ထို(ရ)ရက္၊ဇူလိုင္အေရးအခင္းကာလအတြင္းတိုက္ပြဲ၌-တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေျမာင္းျမ ေက်ာင္းသားကိုေက်ာ္ဝင္းက စစ္တပ္ကပစ္သတ္သြားသည့္ ေသနတ္ဒါဏ္ရာမ်ားႏွင့္မႏၱေလးေက်ာင္းေဆာင္နံရံ တြင္ေသြးျဖင့္-"၇-၇-၆၂-မေမ့ၾကနဲ့"-ဟုေရးထိုးခဲ့သည္။ထိုေန့ကိုအစြဲျပဳၿပီးဆဲဗင္းဇူလိုင္အေရးေတာ္ပံုဟုသတ္ မွတ္ခဲ့ၾကသည္။ထိုကာလေနာက္ပိုင္းစစ္တပ္ႏွင့္ေက်ာင္းသားထုအၾကားဒီမိုကေရစီအေရး၊လူ့အခြင့္အေရး တိုက္ပြဲတို ့စတင္ခဲ့ေခ်ၿပီ။
တဖန္-၁၉၇၄ ဦးသန့္(ကုလသမဂၢအေထြေထြအတြင္းေရးမႈး)စ်ာပန၌ၿငိမ္းခ်မ္းစြာျဖင့္ဦးသန့္စ်ာပနအခမ္း အနားသို့လိုက္ပါပို့ေဆာင္ၾကသည့္လူထုမ်ားႏွင့္ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားကိုစစ္အုပ္စုမွမတရားဖမ္းဆီးႏွိပ္စက္၊ အက်ဥ္းခ်ခဲ့သည္။ျမန္မာျပည္အင္းစိန္ေထာင္အတြင္းႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအေျမာက္အျမားကိုစစ္အုပ္စုမွ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားသည္မွာယေန့တိုင္ပင္ျဖစ္သည္။
၁၉၈၈ခုႏွစ္၊ျမန္မာျပည္တျပည္လံုး၊လူထုအလႊာအတန္းစားေပါင္းစံုမွအာဏာသိမ္းစစ္အုပ္စုကိုစီတန္းလွည့္လည္ ဆႏၵျပ၊သပိတ္ေမွာက္သည့္အေပၚစစ္အုပ္စုမွအၾကမ္းဖက္ပစ္ခတ္ႏွိမ္နင္းမႈေၾကာင့္ျပည္သူလူထုႏွင့္ရဟန္းရွင္၊လူ၊ေက်ာင္းသားျပည္သူမ်ားအပါအဝင္အမ်ားအျပားေထာင္ႏွင့္ခ်ီက်ဆံုးခဲ့ၾကသည္။ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားကို-တိုင္းျပည္မၿငိမ္မသက္ျဖစ္ေအာင္ေသြးထိုးလံႈ့ေဆာ္သည္-ဟုမတရားပုဒ္မမ်ား တပ္၍ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ႏွိပ္စက္ခဲ့ၾကသည္။ထိုကာလအတြင္းစစ္အုပ္စုမွစစ္တပ္အင္အား၊လက္နက္ အင္အားကို လိုသလို အသံုးခ်ၿပီး တိုင္းျပည္အာဏာကို ဒုတိယအႀကိမ္ အတိအလင္းသိမ္းယူခဲ့ျပန္ပါသည္။
စစ္ေခါင္းေဆာင္ဗိုလ္ေနဝင္းကေနာက္ကြယ္မွႀကိဳးကိုင္ၿပီး မဆလပါတီကိုရုတ္သိမ္းၿပီး-၄င္းတို့လက္ကိုင္ဒုတ္ အျဖစ္အသံုးခ်ခဲ့သူ-လူသတ္ေခါင္းေဆာင္-ဗိုလ္စိန္လြင္ကို ရက္ပိုင္းအတြင္းႏိုင္ငံေတာ္အာဏာ အျပည့္အဝေပး၍ ဆႏၵျပသည့္လူထုႀကီးကို ႏွိပ္ကြပ္ေစခဲ့သည္။စစ္အုပ္စုမွဗိုလ္စိန္လြင္ကိုရာထူးမွမၾကာခင္ဖယ္ရွားၿပီးသမတ ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္တက္လာသည္။၁၉၈၈စက္တင္ဘာ၁၈တြင္ဗိုလ္ေစာေမာင္ကိုစစ္အာဏာသိမ္းေစကာ တျပည္လံုးပစ္ခတ္ႏွိမ္နင္းျပန္သည္။ဗိုလ္ေစာေမာင္ကေရြးေကာက္ပြဲျပီးပါကတိုင္းျပည္အာဏာလႊဲအပ္ေပး မည္္ဟုေျပာၿပီး-၁၉၉ဝျပည့္ျပည္လံုးကြၽတ္ဆႏၵခံယူေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပေစခဲ့ျပနသည္။၁၉၉ဝခုႏွစ္၊ေမလေရြး ေကာက္ပြဲ၌တရားဝင္လူထုဆႏၵျဖင့္ေရြးေကာက္ခဲ့သည့္ေရြးေကာက္ပြဲ၌အန္အယ္လ္ဒီပါတီမွာအျပတ္အသတ္ မဲအမ်ားဆံုးအႏိုင္ရခဲ့ေသာ္လည္း-ယေန့အထိတိုင္းျပည္အာဏာကိုအန္အယ္လ္ဒီပါတီလက္ထဲသို့လႊဲအပ္မေပး သည္မွာစစ္တပ္၏ဒီမိုကေရစီက်င့္စဥ္အေပၚမည္မွ်မလိုက္နာသည္ကိုၾကည့္လွ်င္သိႏိုင္ပါသည္။ထိုအခ်ိန္က စစ္ေခါင္းေဆာင္အႀကီးအကဲဗိုလ္ေစာေမာင္မွေျပာရာတြင္-"ဒီေရြးေကာက္ပြဲၿပီးလို့အႏိုင္ရတဲ့ပါတီကို ဒီမိုကေရစီ နည္းက်က်တိုင္းျပည္အာဏာကိုလႊဲအပ္ေပးဘို့တပ္မေတာ္မွာတာဝန္ရွိပါတယ္-"လို့ေျပာၾကားသြားခဲ့သည္ကို သတိရေနေစပါသည္။
အထက္ပါအေၾကာင္းအရာမ်ားသည္ ျမန္မာျပည္ဒီမိုကေရစီ၊လူ့အခြင့္အေရးဆိတ္သုဥ္းခဲ့ရမႈမ်ားကို အက်ဥ္းမွ်ထိုးျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။ယေန့မကဒတသည္လည္းလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး တစ္ရပ္ဆင္ႏႊဲခဲ့ရသည္ မ်ားမွာလည္းထိုသမိုင္းကာလမ်ားကလက္ညိုးထိုးျပေနသည္မွာအမွန္ပင္ျဖစ္ပါသည္။စက္တင္ဘာလအတြင္း စစ္တပ္မွတိုင္းျပည္အာဏာကိုသိမ္းသည့္ကာလမ်ားတြင္ႏိုင္ငံေရးအရစုဖြဲ့ထားသည့္ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုမ်ားကို ေျမလွန္ရွာၿပီးလိုက္လံႏွိပ္ကြပ္ေနပါသည္။မကဒတသည္ထို-၁၉၈၈ခုႏွစ္၊ကာလကတည္းကတက္ၾကြစြာလႈပ္ရွား ခဲ့ၾကသည့္ ရွစ္ေလးလံုးမ်ိဳးဆက္မ်ားျဖင့္ဖြဲ႕စည္းထားခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
ျမန္မာျပည္တြင္-
(၁)နယ္ခ်ဲ ့ဆန္ ့က်င္ေရး
(၂)ဖက္ဆစ္စနစ္တိုက္ထုတ္ေရး
(၃)အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရး
တိုက္ပြဲမ်ားမွသည္လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲမ်ားအထိကိုယ့္အမ်ိဳးသားလကၡဏာမ်ားကိုရယူၿပီးလြတ္လပ္ေရးကို ရယူခဲ့ၾကသည္။ထိုလြတ္လပ္စအေျခအေနမ်ားတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီစနစ္ကိုက်င့္သံုးႏိုင္ခဲ့ ေသာ္လည္းဒီမိုကေရစီစနစ္အရအျပည့္အဝဟုမဆိုႏိုင္။၁၉၆၂ခုႏွစ္ဗိုလ္ေနဝင္းစစ္အုပ္စုတက္လာသည့္အခ်ိန္ ေနာက္ပိုင္းကာလ၁၉၈၈ခုႏွစ္ျပည္သူ႕အေရးေတာ္ပံုကာလမ်ားအထိတိုင္းျပည္အတြင္းဒီမိုကေရစီစနစ္ ဆိတ္သုဥ္းျခင္းႏွင့္လူ ့အခြင့္အေရးအခ်ိဳးေဖာက္ဆံုးႏိုင္ငံတႏိုင္ငံျဖစ္ေပၚလာခဲ့သည္။
ထို ့ေၾကာင့္တခ်ိန္တြင္ တိုင္းျပည္ျပန္ထူေထာင္ႏိုင္ရန္၊-
(၁)အဖိႏွိပ္ခံျပည္သူလူထုတစ္ရပ္လံုး စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္ေရး။
(၂)ဒီမိုကေရစီႏွင့္လူ ့အခြင့္အေရးရရွိေရး။
(၃)ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး။
(၄)ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုေပၚထြန္းလာႏိုင္ဘို့အတြက္မကဒတသည္ျမန္မာျပည္အတြက္ေမြးဖြား လာျခင္းျဖစ္သည္။
ျပည္တြင္းႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈမ်ားကိုႏွိပ္ကြပ္ၾက၍ေတာတြင္း၌လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးတစ္ရပ္ဆင္ႏႊဲရန္ တညီတညြတ္တည္းဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္။အထက္ပါဦးတည္ခ်က္(၄)ရပ္ကိုဦးထိပ္ထားၿပီးလက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးတစ္ရပ္ကို ဖြဲ ့စည္းထူေထာင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
ယေန့ျမန္မာျပည္၏အထူးအျခားဆံုးမွာ-ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္တစ္ရပ္ေပၚေပါက္လာရျခင္းျဖစ္သည္။ ကရင္ျပည္နယ္ေကအန္ယူထိမ္းခ်ဳပ္ရာနယ္စပ္ေတာင္ေၾကာမ်ားေပၚတြင္မကဒတ၏တပ္ရင္း၊တပ္ဖြဲ့မ်ားကို စနစ္တက်ဖြဲ့စည္းၿပီးယေန့စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကိုတိုက္ပြဲေတြၾကားကစိန္ေခၚမႈေတြႏွင့္လက္ေတြ့က်က် ေတာ္လွန္တိုက္ပြဲဆင္ႏႊဲေနဆဲျဖစ္သည္။ႏိုင္ငံေရးတက္ၾကြသည့္လူငယ္ေတြျဖစ္ၾကသည့္အေပၚရံဖန္ရံခါ သေဘာတရားအရ မညီညြတ္မႈမ်ား လည္းရွိခဲ့သည္။သို့ေသာ္မူႏွင့္ေပၚလစီတို့သည္လူအေပၚမွာအေျခမခံဘဲ မူအေပၚမွာအေျခခံၿပီးေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္ခဲ့ၾကသည္။တတိယအႀကိမ္ညီလာခံ၌မကဒတအဖြဲ့အစည္းထိပ္ပိုင္း ေခါင္းေဆာင္မ်ားသေဘာထားကြဲခဲ့ၾကသည္။ထိုကြဲလြဲၾကသည္မ်ားသည္ေတာ္လွန္ေရးအေပၚ၌ရပ္တည္ရင္း ကြဲခဲ့ၾကပါသည္။တပ္ရင္းတပ္ဖြဲ ့မ်ားသည္ ေရွ ့တန္းစစ္မ်က္ႏွာမ်ား၌ ရန္သူကို စစ္ေရးအရတိုက္ပြဲႀကီးတိုက္ပြဲငယ္ မ်ားျဖင့္ေကအန္ယူမဟာမိတ္လူမ်ိဳးစုလက္နက္ကိုင္အဖြဲ့မ်ားႏွင့္လက္တြဲၿပီးမာနယ္ပေလာတိုက္ပြဲ၊ထီပါဝီက်ိဳး တိုက္ပြဲ၊ေစာထတိုက္ပြဲ စသည့္တိုက္ပြဲႀကီးမ်ားအျပင္ အျခားနယ္ေျမမ်ား၌ ရန္သူကို ရြပ္ရြပ္ခြၽံခြၽံခုခံတိုက္ပြဲဝင္ရင္း၊ ေတာ္လွန္ေရးအေျခခံေဒသမ်ားတည္ေဆာက္ရင္း အသက္ေပးဆပ္သြားခဲ့ၾကသည့္ ရဲေဘာ္အမ်ားအျပားရွိၾကပါ သည္။ထိုရဲေဘာ္မ်ားသည္ဗမာျပည္စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကိုေတာ္လွန္တိုက္ပြဲဝင္ရင္းေရွ့တန္းနယ္မ်ားတြင္ က်ဆံုးခဲ့ရသည့္ရဲေဘာ္မ်ားျဖစ္ၾကသည္။ထိုရဲေဘာ္မ်ား၏ဂုဏ္ေရာင္ထြန္းေျပာင္စြာေပးဆပ္ရင္းက်ဆံုးခဲ့ရမႈ မ်ားကိုသမိုင္းမွတ္တမ္းမ်ားတြင္မရွိမျဖစ္လိုအပ္သည္ဟုစာေရးသူတေယာက္အေနႏွင့္ခံစားနားလည္မိသည္။ထို့ ေၾကာင့္စာေရးသူအေနႏွင့္လက္လွမ္းမွီခဲ့သည့္ရဲေဘာ္မ်ား၏ရုပ္ပံုလႊာအခ်ိဳ့ကိုလက္လွမ္းမွီသေလာက္ႀကိဳးစား မွတ္တမ္းျပဳျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္၊ တပ္ရင္း(၂၁ဝ)မွတ္တမ္းအခ်ိဳ ့
လူမႈပတ္ဝန္းက်င္(သို ့မဟုတ္)လူ့အဖြဲ့အစည္းတခုခု၊ဒါမွမဟုတ္လူသားတစ္ေယာက္ခ်င္းစီ၌သူျဖတ္သန္းခဲ့ၾက ေသာေမ့မရသည့္ေန ့ရက္ေတြထဲမွအထူးျခားဆံုးေသာေန့ရက္မ်ားကိုလူသည္မွတ္တမ္းအျဖစ္ျပဳေလ့ရွိၾကသည္။
ဒီေန့ဒီအခ်ိန္မွာလည္းက်ေနာ္တို့သည္က်ေနာ္တို့လူ့အဖြဲ့အစည္းအတြက္မည္သည့္အရာေတြျပဳလုပ္ေပး ခဲ့ၾကသနည္း။
မည္သည့္အရာေတြအားနည္းခ်က္ရွိခဲ့ၾကသနည္းဆိုသည္ကိုမွန္ကန္စြာၾကည့္ျမင္ရာတြင္ ျဖစ္စဥ္မ်ားႏွင့္ ျဖတ္သန္းလာခဲ့သည့္အတိတ္သမိုင္းေတြကိုျပန္လွန္စစ္ေဆးၿပီးမိမိတို ့ျဖစ္စဥ္ႏွင့္ေရွ့ဆက္တိုးတက္သည့္ အျမင္မ်ား၊လုပ္ဟန္မ်ားကိုလည္းတိုးတက္သည္ထက္တိုးတက္ေအာင္၊မွားယြင္းခ်က္၊အားနည္းခ်က္မ်ားကိုလည္း ျပဳျပင္ရႈ့့မွတ္ၿပီးေနာင္အနာဂတ္မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ားအတြက္ေကာင္းမြန္မွန္ကန္သည့္လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုျဖစ္ရန္ သမိုင္းမွတ္တမ္းမ်ားကိုထားရွိၾကေပသည္။
က်ေနာ္တို့သည္ျမန္မာျပည္ဖြားသားသမီးမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ထိုသားသမီးမ်ားသည္အေတြးအေခၚ၊ဗဟုသုတ ရွိေစရန္အတြက္က်ေနာ္တို့မိဘမ်ားကသင္ျပေပးခြင့္မရသည့္ေက်ာင္းေနပညာေရးစနစ္ကိုက်ေနာ္တို့အားလံုး လူမမယ္မွသည္တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားႀကီးမ်ားအထိပညာဆည္းပူးၾက၍ဘြဲ့ရပညာတတ္မ်ားထြန္းကားၿပီး အေသြးခြၽန္ေသာအသစ္အသစ္ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းမ်ားကိုေမြးထုတ္ေပးခဲ့ၾကသလို-၁၉၈၈ခုႏွစ္ကာလမ်ားက ေနာင္မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ားကိုမီးေမာင္းထိုးျပခဲ့သည့္အေရးေတာ္ပံုႀကီးကသက္ေသျပဳပါလိမ့္မည္။ထိုအရာမ်ားသည္ ယေန့ကာလမ်ိဳးဆက္သစ္မ်ားအတြက္သမိုင္းအမွန္ကိုထြန္းေတာက္စြာေဖာ္ျပႏိုင္ခဲ့ေပသည္။ထိုအေရး ေတာ္ပံုကာလမွသည္ ယေန ့ေတာထဲ၊ေတာင္ထဲလွ်ိဳထဲ၊ခ်ိဳင့္ဝွမ္းထဲေဝးလံေခါင္သီသည့္အရပ္ေဒသမ်ား၌မေန့က အက်ီအျဖဴ၊လံုခ်ည္အစိမ္းျဖင့္ေက်ာင္းတက္ခဲ့ေသာက်ေနာ္တို့သည္ခ်စ္ခင္တြယ္တာခဲ့ေသာသံေယာဇဥ္ အမွ်ဥ္တန္းမ်ားကိုမ်က္ရည္မ်ားၾကားမွျဖတ္ေတာက္ၿပီးအမိျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ားအတြက္ ခက္ခဲနက္နဲေသာခရီးၾကမ္းႀကီးကိုဆယ္စုႏွစ္ေက်ာ္အထိရင္ဆိုင္ျဖတ္ေနရဆဲျဖစ္သည္။ထိုခရီးၾကမ္းႀကီးဆိုသည္မွာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ႏွင့္စစ္တပ္ႀကီးစိုးမင္းမူေသာဝါဒအလံုးစံုကိုတိုက္ထုတ္ရန္ဆိုလိုျခင္းျဖစ္သည္။ထိုသို့ေသာခရီးၾကမ္းႀကီးကို ရင္ဆိုင္ျဖတ္သန္းရင္းေတာ္လွန္ေရးခရီးတဝက္၌အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ေတာ္လွန္ေရး၏ခရီးပန္းတိုင္ ဆံုးခန္းတိုင္ေအာင္မေရာက္ရွိဘဲက်ဆံုးခဲ့ရသည့္အာဇာနည္ရဲေဘာ္အေပါင္းတို့၏သမိုင္းရုပ္ပံုလႊာမ်ားကို က်ေနာ္တို့ခ်န္လွပ္ထား၍မရစေကာင္းပါ။ထိုအာဇာနည္မ်ား၏စြန့္လႊတ္မႈ၊အနစ္နာခံမႈ၊ဇြဲရွိမႈစသည့္အလံုးစံုေသာ တည္ေဆာက္ခဲ့သည့္သကၠရာဇ္ႏွစ္မ်ားသည္လည္းယေန့အခ်ိန္မွာလြန္စြာမွလိုအပ္ေပလိမ့္မည္ဟုက်ေနာ္ျမင္ ပါသည္။ ထို ့ေၾကာင့္ က်ေနာ္ျဖတ္သန္းခဲ့စဥ္ကာလအမွတ္တရႏွင့္မေမ့ႏိုင္ခဲ့သည့္အဝန္းအဝိုင္းေလးတစ္ခု၏ မွတ္တမ္းျပဳစုမႈဆိုလွ်င္မွားလိမ့္မည္မထင္ပါ။
ကရင္ျပည္နယ္၊သံလြင္ျမစ္တေလွ်ာက္တပ္စြဲအေျချပဳထားေသာကရင္ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုမ်ား၏အုပ္ခ်ဳပ္ ေရးေဒသမ်ား(သို ့မဟုတ္)ျမန္မာျပည္ဒီမိုကေရစီအေရးအတြက္ေတာ္လွန္တိုက္ပြဲဝင္ေနၾကေသာအင္အားစုမ်ား တည္ရွိရာေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္သို ့ေရာက္ရွိစ အခ်ိန္။ေရာက္ရွိသည့္တပ္ရင္းမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ားဒီမိုကရက္တစ္တပ္ဦး၊ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္တပ္ရင္း(၂၁ဝ)တြင္ျဖစ္သည္။
၁၉၉၁ခုႏွစ္၊ဇြန္လ(၅)ရက္ေန ့။
ထိုအခ်ိန္ကာလသည္ ေက်ာင္သားတပ္မေတာ္၊အမွတ္(၂၁ဝ)ေစာထစခန္းသို့စတင္ေရာက္ရွိလာခ်ိန္ျဖစ္ပါ သည္။ထိုအခ်ိန္ကာလ၌တပ္ရင္း(၂၁ဝ)သည္ႏွစ္ျခမ္းကြဲေသာအခ်ိန္ျဖစ္သည္။ထိုအခ်ိန္ကာလသည္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္ၾကေသာ-ရဲေဘာ္မိုးသီးဇြန္ႏွင့္ရဲေဘာ္ႏိုင္ေအာင္တို့ႏွစ္ျခမ္းကြဲေနခ်ိန္ျဖစ္ပါ သည္။ထို့ေၾကာင့္(၂၁ဝ)ေစထစခန္းတြင္ထိုအခ်ိန္ကတိုက္ခိုက္ေရးအင္အား(၅ဝ)ေက်ာ္ခန့္ရွိသည္။တပ္ရင္း၌ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ေသာတပ္ရင္းမႈးမွာရဲေဘာ္ဆန္းလင္းျဖစ္၍က်န္သည့္တပ္ရင္းရဲေဘာ္မ်ား၏တာဝန္မ်ားကို ထိုအခ်ိန္ကာလကေသခ်ာစြာမသိရေသး။အမွတ္(၂၁ဝ)တပ္ရင္းသို့ရဲေဘာ္သစ္မ်ားေရာက္ရွိ၍တပ္ရင္းတြင္ အေျခခံစစ္ပညာသင္တန္းေပးရန္တပ္ရင္းမွ သင္တန္းနည္းျပမ်ားႏွင့္အေျခခံစစ္သင္တန္းကို(၆)လခန့္တက္ ေရာက္ခဲ့ရသည္။ထိုသင္တန္းတြင္ရဲေဘာ္သစ္မ်ားသာျဖစ္ၿပီးထိုရဲေဘာ္မ်ား၏အမည္မ်ားမွာေအာက္ပါ အတိုင္းျဖစ္သည္။
(၁)ရဲေဘာ္ထြန္းလိႈင္
(၂)ရဲေဘာ္ဝင္းေအာင္(ဂီ)
(၃)ရဲေဘာ္ျမင့္သန္း
(၄)ရဲေဘာ္သန္းဝင္းေအာင္
(၅)ရဲေဘာ္ရဲထိုက္(ကုလား)
(၆)ရဲေဘာ္စံမင္း(နားပိတ္)
(၇)ရဲေဘာ္တာဇံ(သိန္းလြင္)
(၈)ရဲေဘာ္ေဇယ်ာမင္း
(၉)ရဲေဘာ္သန္းဝင္း(ကီလို)
(၁ဝ)ရဲေဘာ္ေဂါက္ေလး
(၁၁)ရဲေဘာ္ငေပြး
(၁၂)ရဲေဘာ္ေဇာ္ဝင္းလိႈင္
(၁၃)ရဲေဘာ္လွျမင့္ဦး-
စုစုေပါင္း(၁၃)ေယာက္ျဖစ္သည္။ထိုစစ္ပညာသင္တန္းကို ေအာင္ျမင္စြာတက္ေရာက္ႏိုင္ခဲ့ၾကသည္။
တပ္ရင္း(၂၁ဝ)ကြဲၿပီး ယခင္ရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္အမည္စာရင္းမွာေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္သည္။
(၁)ရဲေဘာ္ဆန္းလင္း
(၂)ရဲေဘာ္ႏိုင္ဝင္း
(၃)ရဲေဘာ္လဘန္(ေဇာ္လြင္ဦး)
(၄)ရဲေဘာ္ဝင္းသူရေက်ာ္
(၅)ရဲေဘာ္တင္ကို
(၆)ရဲေဘာ္မင္းသိန္း(အာလူး)
(၇)ရဲေဘာ္ရဲႏိုင္(အဘ)
(၈)ရဲေဘာ္ေမာင္လွ
(၉)ရဲေဘာ္ျမင့္ေဆြ
(၁ဝ)ရဲေဘာ္သန္းထြဋ့္ေဆြ
(၁၁)ရဲေဘာ္ေအာင္မိုးျမင့္
(၁၂)ရဲေဘာ္တာႀကီး
(၁၃)ရဲေဘာ္ဝင္းထိန္
(၁၄)ရဲေဘာ္သန္ ့ဇင္
(၁၅)ရဲေဘာ္က်င္သဏ္းဦး
(၁၆)ရဲေဘာ္ေအးကို
(၁၇)ရဲေဘာ္ေအာင္ေက်ာ္မင္း
(၁၈)ရဲေဘာ္ဆင္ေပါက္
(၁၉)ရဲေဘာ္ေႏြေအာင္
(၂ဝ)ရဲေဘာ္ျမင့္လြင္(ေကာ္လာသူ)
(၂၁)ရဲေဘာ္မ်ိဳးသန္ ့(ကိုရင္)
(၂၂)ရဲေဘာ္ဒႆ(တင္ထြန္း)
(၂၃)ရဲေဘာ္ေပၚဦး
(၂၄)ရဲေဘာ္မ်ိဳးလြင္
(၂၅)ရဲေဘာ္ေက်ာ္စိုး
(၂၆)ရဲေဘာ္ေဆြဦး
(၂၇)ရဲေဘာ္သက္ႏိုင္ဝင္း(ေဂါက္ႀကီး)
(၂၈)ရဲေဘာ္စိုးခ်ိဳၿငိမ္း
(၂၉)ရဲေဘာ္ေဒါ့ဂ်က္
(၃ဝ)ရဲေဘာ္တိုင္းေက်ာ္
(၃၁)ရဲေဘာ္ေက်ာ္ထူး
(၃၂)ရဲေဘာ္ဝင္းဗိုလ္
(၃၃)ရဲေဘာ္ဝင္းေမာင္
(၃၄)ရဲေဘာ္ဖိုးဆိတ္
စုစုေပါင္း(၃၄)ဦးျဖစ္၍ က်န္ေနသည့္အမည္မ်ားမသိပါ။
သင္တန္းတက္ၿပီးသည္ႏွင့္ရဲေဘာ္ဆန္းလင္းမွ(အဘ)ရဲႏိုင္ဦးစီးေသာမိမိအပါအဝင္(၅)ေယာက္သည္ ေကအန္ယူတပ္မဟာ(၂)မံုးခရိုင္သို့ေစလႊတ္၍ေရွ့တန္းတာဝန္မ်ားထမ္းေဆာင္ေနစဥ္ေနာက္တန္းမွေၾကးနန္း ျဖင့္အျမန္ျပန္လာရန္ဆို၍မိမိတို့သည္ရဲေဘာ္အသစ္(၂)ဦးႏွင့္ေကအန္ယူတပ္မဟာ(၇)အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေဒသ ျဖစ္ေသာေစာထအေကာက္အခြန္စခန္းမွမိမိကိုင္ေဆာင္ေသာလက္နက္မ်ားသိမ္းဆည္းျခင္းကိစၥကိုေနာက္တန္း မွခြင့္ျပဳသည္ဆို၍သိမ္းဆည္းခြင့္ေပးခဲ့ရသည္။
ေနာက္တန္းသို့ျပန္ေရာက္ၿပီးယခင္သံလြင္ျမစ္ေဘးသဲသာထ၌မိမိတို့စခန္းအားေျပာင္းေရႊ့ရန္ယခုလက္ရွိေနရာ မွ အထက္ဓါးဂြင္ေဒသသို့စခန္းေျပာင္းေရႊ့ရမည္ဟုအမိန့္က်၍မိမိတို့ေျပာင္းေရႊ ့ၿပီးတပ္တည္ေဆာက္ေရးမ်ား ျပဳလုပ္ၾကရသည္။ထိုအခ်ိန္၌မကဒတႏွစ္ျခမ္းကြဲေနခ်ိန္ျဖစ္၍ရဲေဘာ္မ်ားမွာရဲေဘာ္မိုးသီးဇြန္ဘက္သို့ေျပာင္းေရႊ ့ တာဝန္ယူမႈမ်ားျပဳလုပ္ၾကသည္။ထို့ေၾကာင့္တပ္ရင္းတြင္ေရြးေကာက္ပြဲျပဳလုပ္ၾကသည္။သေဘာတူေရြး ေကာက္ပြဲ၌ေရြးေကာက္ရန္တာဝန္မ်ားကိုယ္စီျဖင့္တာဝန္က်ရဲေဘာ္မ်ားအမည္စာရင္းကိုေအာက္ပါအတိုင္း ေတြ့ရွိႏိုင္သည္။
(၁)ရဲေဘာ္ဆန္းလင္း(တပ္ရင္းမႈး)
(၂)ရဲေဘာ္လဘန္(ခ)ေဇာ္လြင္ဦး(ဒု-တပ္ရင္းမႈး)
(၃)ရဲေဘာ္သန္ ့ဇင္(တပ္ေရး)
(၄)ရဲေဘာ္သင္းသူရေက်ာ္(တပ္ေထာက္)
(၅)ရဲေဘာ္ေမာင္လွ(တပ္ခြဲမႈး)
(၆)ရဲေဘာ္မင္းသိန္း(တပ္စုမႈး)
(၇)ရဲေဘာ္က်င္သဏ္းဦး(တပ္ရင္းအရာခံဗိုလ္)
(၈)ရဲေဘာ္ရဲႏိုင္(တပ္စုတပ္ၾကပ္ႀကီး)
(၉)ရဲေဘာ္တိုင္းေက်ာ္(တပ္ၾကပ္ႀကီး)
တပ္ၾကပ္မ်ားမွာ-
ရဲေဘာ္ေႏြေအာင္
ရဲေဘာ္စိုးခ်ိဳၿငိမ္း
ရဲေဘာ္ေပၚဦး
ရဲေဘာ္သန္းေဌးတို ့ျဖစ္သည္။
ထိုအခ်ိန္ကာလ၌စစ္ေဒသမ်ားဖြဲ့ၿပီးလုပ္ငန္းမ်ားအေကာင္ထည္ေဖာ္ေဆာင္ရြက္ၾကသည္တြင္အမွတ္(၂၁ဝ)တပ္ရင္းမွရဲေဘာ္ျမင့္ေဆြ(စစ္ေဒသ)တာဝန္မ်ားအသီးသီးထမ္းေဆာင္ၾကသည္။၁၉၉၂ခုႏွစ္၊ေက်ာင္းသား တပ္မေတာ္(ဗဟို)၁မ်ဥ္း၉၂အေျခခံစစ္ပညာသင္တန္းကိုတပ္ရင္း(၂၁ဝ)မွရဲေဘာ္သစ္မ်ားပါဝင္တက္ေရာက္ ၾကပါသည္။ထိုသင္တန္းသို ့တက္ေရာက္ၾကသည့္ ရဲေဘာ္မ်ား၏အမည္စာရင္းမွာေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္ပါသည္။
(၁)ရဲေဘာ္ေက်ာ္ဆန္းလြင္
(၂)ရဲေဘာ္ လွေအး
(၃)ရဲေဘာ္ဝင္းစိန္(မဲႀကီး)
(၄)ရဲေဘာ္ဝင္းေမာင္
(၅)ရဲေဘာ္ဝင္းေအာင္(ေဂၚ)
(၆)ရဲေဘာ္လွေဌး(ဖာကမာ)
(၇)ရဲေဘာ္ျမင့္ဦး
(၈)ရဲေဘာ္စိုးေအာင္
(၉)ရဲေဘာ္တင္ဆန္း
(၁ဝ)ရဲေဘာ္ေဇာ္ဝမ္း
(၁၁)ရဲေဘာ္စိုးလိႈင္
(၁၂)ရဲေဘာ္ေမာင္ႏိုင္
(၁၃)ရဲေဘာ္မႈန္တိုင္း(ခ)ေအာင္ႏိုင္
စုစုေပါင္းသင္တန္းသား(၁၄)ဦးျဖစ္ပါသည္။ေကအန္ယူတပ္မဟာ(၂)သို ့အေျခခံေဒသထိုးေဖာက္ေရးတြင္ ပထမဦးဆံုးထိုးေဖာက္ၾကေသာရဲေဘာ္မ်ားမ်ားမွာေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္သည္။
(၁)ရဲေဘာ္ဆန္းလင္း(တပ္ရင္းမႈး)
(၂)ရဲေဘာ္လဘန္(ဒုရင္းမႈး)
(၃)ရဲေဘာ္က်င္သဏ္းဦး(ရင္းအရာခံဗိုလ္)
(၄)ရဲေဘာ္ေမာင္လွ(တပ္ခြဲမႈး)
(၅)ရဲေဘာ္မင္းသိန္း(တပ္စုမႈး)
(၆)ရဲေဘာ္ရဲႏိုင္(တပ္ၾကပ္ႀကီး)
(၇)ရဲေဘာ္ဝင္းသူရေက်ာ္(တပ္ေထာက္)
(၈)ရဲေဘာ္တိုင္းေက်ာ္(တပ္ၾကပ္ႀကီး)
(၉)ရဲေဘာ္စိုးခ်ိဳၿငိမ္း(တပ္ၾကပ္)
(၁ဝ)ရဲေဘာ္ေက်ာ္ထူး(ရဲေဘာ္)
(၁၁)ရဲေဘာ္တင္ကို(ေဆးမႈး)
(၁၂)ရဲေဘာ္လွေအး
(၁၃)ရဲေဘာ္ဝင္းေအာင္
(၁၄)ရဲေဘာ္ဝင္းေမာင္
(၁၅)ရဲေဘာ္ေဇယ်ာမင္း
(၁၆)ရဲေဘာ္ငေပြး
(၁၇)ရဲေဘာ္ျမင့္ဦး
ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါဦးမည္။။---
မွတ္ခ်က္။ ။ဟစ္တိုင္၀က္ဆိုက္မွကူးယူေဖာ္ျပသည္။
က်ည္ေ၀ျဖိဳး။
Friday, September 3, 2010
Monday, August 30, 2010
Saturday, August 28, 2010
“နွင္းဆီေရာင္ေတာ္လွန္ေရးရုပ္ပံုလႊာ (၉)”
“နွင္းဆီေရာင္ေတာ္လွန္ေရးရုပ္ပံုလႊာ (၉)”
-၂၈ ၾသဂုတ္ ၂၀၁၀
၁၉၉၇ခုႏွစ္။ ဒီဇင္ဘာ၊
အေျခခံေဒသထိုးေဖာက္ေရးကာလအေတာအတြင္းအခ်ိဳ႔ရဲေဘာ္မ်ားမွာေဒသခံတိုင္းရင္းသူမ်ားႏွင့္အိမ္ေထာင္ ရက္သားက်ၾကသည္။အိမ္ေထာင္သည္မ်ားကိုစစ္ေၾကာင္းျဖင့္မလိုက္ေစလိုပဲေျမာက္ဘက္နယ္စပ္မ်ဥ္း(အထူး ေဒသႏွင့္ကယန္းေဒသအစပ္)ကိုးဒစ္ရြာႏွင့္ခ်ဥ္ပေတာင္ရြာၾကားရွိလယ္က်င္းေဘးပတ္ဝန္းက်င္ရွိေျမာင္းမ်ား၌ ပုန္းတဲမ်ားထား၍ ေနေစသည္။
ထိုအခ်ိန္ကယန္းျပည္သစ္တပ္ဖြဲ့မွာသစ္ေတာၾကိဳးဝိုင္းအတြင္း၄င္းတို့ေခါင္းေဆာင္အတြင္းေရးမွဴးဗိုလ္အိုက္ ေဒါင္းမွာမိုင္းထိ၍ေျခေထာက္ျဖတ္ပစ္လိုက္ရသည့္အေပၚေကအန္ယူအားအခဲမေျပျဖစ္ခ်ိန္၊နားလည္မွဳလြဲမွားေန ခ်ိန္၌ကယန္းျပည္သစ္လွဳပ္ရွားတပ္ဖြဲ့မွက်ေနာ္တို့က်ေနာ္တို့မကဒတအလုပ္အဖြဲ့အား၄င္းတို့ႏွင့္လာေရာက္ ပူးေပါင္းရန္စာျဖင့္ကမ္းလွမ္းလာသည္။က်ေနာ္တို့မွာဗဟိုမွညႊန္ၾကားခ်က္မရေသးပဲ၄င္းတို့ကမ္းလွမ္းလာသည့္ အေပၚအခ်ိန္ကာလတစ္ခုအထိေစာင့္ရန္ျပန္ၾကားထားသည္။
မၾကာမီကယန္းေဒသခံတပ္ဖြဲ့မွအိမ္ေထာင္သည္မ်ားစခန္းခ်သည့္ေနရာသို့လာေရာက္ ေနရာယူျပီးေသနတ္မ်ား ျဖင့္လာေရာက္ပစ္ခတ္ၾက၍အိမ္ေထာင္သည္ရဲေဘာ္မ်ားမွမဟာမိတ္ျဖစ္ေနမွန္းသိ၍မဟာမိတ္စည္းကိုေစာင့္ ထိမ္းေသာအားျဖင့္ျပန္လည္ပစ္ခတ္မွဳမ်ားမျပဳလုပ္ခဲ့ပါ။
-မကဒတ တာဝန္ရွိသူမ်ား
ဤစာရရျခင္းကယန္းျပည္သစ္တပ္မေတာ္ႏွင့္လာေရာက္ေတြ့ဆံုရန္တေမာခိုေက်းရြာသို့ယခုလာ သည့္ဆက္သားႏွင့္တပါတည္းလိုက္ခဲ့ပါရန္-ဆိုသည့္ကယန္းတပ္ဖြဲ့မွဴး၏လက္မွတ္ျဖင့္ဆင့္ေခၚသည္။ထိုစာ ေၾကာင့္က်ေနာ္တို့အလုပ္အဖြဲ့မွေခါင္းေဆာင္ႏွင့္ရဲေဘာ္တစ္ဦးသြားေရာက္ေတြ့ဆံုပါသည္။ေနာက္တစ္ေန့ ထိုႏွစ္ဦးျပန္မေရာက္လာပါ။ၾကားရသည့္သတင္းအရကယန္းျပည္သစ္မွက်ေနာ္တို့ရဲေဘာ္ႏွစ္ဦးကိုလက္ျပန္ၾကိဳး တုတ္၍ဖမ္းဆီးထားေၾကာင္းသိရသည္။ထိုႏွစ္ဦးကိုဖမ္းဆီးသည့္ေနရာမွာအလယ္ေခ်ာင္းရြာ။ကင္းလိုက္ေၾကာ၌ ျဖစ္သည္။၄င္းတို့မွအခ်က္(၇)ခ်က္ပါသည့္အတိုင္း-
(၁)ကယန္းျပည္သစ္သို့ဝင္ပါ၊
(၂)ကယန္းျပည္သစ္ရဲေဘာ္တစ္ေယာက္၏ႏိုင္ငံေရးခံစားပိုင္ခြင့္အတိုင္းခံစားပိုင္ခြင့္ရွိေစရမည္။
(၃)ကယန္းျပည္သစ္ပါတီႏွင့္အတူေဒသဆိုင္ရာဖြံ ့ျဖိဳးေရးအတြက္ဝိုင္းဝန္းလုပ္ေဆာင္ရန္။
(၄)တာဝန္ႏွင့္ရာထူးအလိုက္ကယန္းျပည္သစ္တပ္မေတာ္တြင္ရယူခံစားပိုင္ခြင့္ရွိေစရမည္။
(၅)သင့္ေတာ္သည့္အခ်ိန္ကာလ(သို့မဟုတ္ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနေပးသည့္ကာလတြင္သက္ဆိုင္ရာအ
ဖြဲ ့အစည္းမ်ားသို ့ျပန္ခြင့္ျပဳမည္။
(၆)ကယန္းျပည္သစ္၏အုပ္ခ်ဳပ္မွဳေအာက္တြင္တာဝန္ထမ္းေဆာင္ရမည္။
(၇)ကယန္းျပည္သစ္တာဝန္ရွိသူမ်ား၏ခြင့္ျပဳခ်က္မရပဲမည္သည့္အဖြဲ့အစည္းပုဂၢိဳလ္မ်ားႏွင့္ဆက္သြယ္ ခြင့္မျပဳလုပ္ရ- ဟုပါရွိပါသည္။
ထိုအခ်က္မ်ားကို ရဲေဘာ္တိုင္းဖတ္ၾကားသိေစျပီး အလုပ္အဖြဲ ့ေဆြးေႏြးပြဲထိုင္ျဖစ္သည္။ေကအန္ယူတပ္မဟာ(၂)သို့နဂိုကဆုတ္ခြာရန္ေရြးခ်ယ္ထားေသာ္လည္းရန္သူႏွင့္ေဖာက္ျပန္ေရးအဖြဲ့မ်ားမွဆုတ္ခြာမည့္လမ္းေၾကာင္းမ်ား ကိုတပ္အင္အား အခိုင္အမာျဖင့္ခ်ထားေၾကာင္းသိရသည္။ထို့ေၾကာင့္ပထမဆုတ္ခြာမည့္လမ္းေၾကာင္း အစီအစဥ္ မေအာင္ျမင္ခဲ့။
ဒုတိယအခ်က္မွာ-ကယန္းျပည္သစ္သို ့ဆုတ္ခြာရန္။
တတိယအခ်က္မွာထိုႏွစ္ခုကိုမေရြးခ်ယ္ပဲလက္ရွိေဒသ၏အင္အား၊လက္နက္၊ဆက္ရပ္တည္မည္ဆိုပါကရန္သူ ၏ေျခမွဴန္းျခင္းကိုခံရမည္မွာမလြဲမေသျဖစ္သည္။
ထို့ေၾကာင့္အဖက္ဖက္မွသံုးသပ္ျပီးအေကာင္းဆံုးႏွင့္အသင့္ေတာ္ဆံုးေရြးခ်ယ္မွဳနည္းလမ္းတစ္ခုကိုက်ေနာ္တို့ေရြး
ခ်ယ္လိုက္ရပါျပီ။ထိုေရြးခ်ယ္မွဳကေတာ့-ကယန္းျပည္သစ္နယ္ေျမသို ့ဆုတ္ခြာရန္ျဖစ္ပါသည္။
ကယန္းျပည္သစ္ေဒသ။
မကဒတအလယ္ပိုင္းအလုပ္အဖြဲ့သည္ကယန္းျပည္သစ္ပါတီ၏ထုတ္ျပန္ခ်က္သေဘာထားအတိုင္းကယန္း ျပည္သစ္အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးနယ္ေျမ၏အခ်ိန္ကာလတစ္ခုအထိရပ္တည္လွဳပ္ရွားရန္အတြက္ယခုကယန္း ျပည္သစ္နယ္ေျမထဲသို့က်ေနာ္တို့ေရာက္ရွိလာခဲ့ၾကသည္။အလယ္ေခ်ာင္းရြာတြင္ကယန္းျပည္သစ္အတြင္းေရး မွဴး ဗိုလ္အိုက္ေဒါင္းမွဝမ္းပန္းတသာျဖင့္က်ေနာ္တို ့အားၾကိဳဆို၏၊၄င္းတို့၏ေဒသတြက္ေခါင္ရည္မ်ားျဖင့္တည္ ခင္းဧည့္ခံၾကသည္။
-က်ေနာ္တို ့ အပစ္အခတ္ရပ္စဲရတဲ့ သေဘာကလည္း က်ားနဲ ့ႏြားနဲ ့ေပါင္းထားရတဲ့ သေဘာေပါ့ဗ်ာ၊
-အခုလို အပစ္အခတ္ရပ္စဲ လိုက္ရေတာ့ က်ေနာ္တို ့လူမ်ိဳးေတြလည္း ေပၚတာ အဆြဲမခံရ ေတာ့ဘူး၊
-ကိုယ့္ေတာင္ယာ ကိုယ္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း လုပ္ကိုင္ စားေသာက္ ႏိုင္တာေပါ့၊
-နယ္ေျမေဒသဖြံ့ျဖိဳးေရးအတြက္နအဖကက်ေနာ္တို့ကိုစာသင္ေက်ာင္း။ကားလမ္း။ေဆးခန္းေတြ ေဖာက္လုပ္။ေဆာက္လုပ္ေပးဖို ့အစီအစဥ္ ရွိပါတယ္၊
-ႏိုင္ငံေရးစကားကိုေတာ့ယခုအခ်ိန္မွာသူတို ့ကက်ေနာ္တို ့ကိုေျပာခြင့္မျပဳေသးဘူးလို့သိရတယ္၊
-ခုခ်ိန္ဟာေဒသဖြံ ့ျဖိဳးေရးနဲ့စီးပြားေရးလုပ္ငန္းအခ်ိဳ ့ကိုသာလုပ္ခြင့္ျပဳထားပါတယ္၊
-ႏိုင္ငံေရးစကားကိုေတာ့အခြင့္အခါသင့္တဲ့အခ်ိန္မွာလုပ္ေပးပါ့မယ္လို့ေတာ့သေဘာထားရွိပါတယ္၊
အထက္ပါစကားမ်ားသည္ကယန္းျပည္သစ္အတြင္းေရးမွဴးဗိုလ္အိုက္ေဒါင္းမွက်ေနာ္တို့ကိုမိတ္ဆက္ေပးေသာ စကားခ်ပ္မ်ားျဖစ္သည္။
ကယန္းျပည္သစ္ေဒသမွာအမ်ားအားျဖင့္ကယန္းလူမ်ိဳးမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ကရင္ႏွင့္ကယန္းနယ္ေျမအစပ္တြင္ ကယန္းလူမ်ိဳးအနည္းစုႏွင့္ကယန္းေဒသေနထိုင္သူကရင္လူမ်ိဳးအမ်ားစုလည္းနန္းခ်ိဳေခ်ာင္းနေဘးတြင္ေတာင္ ယာ၊ဥယ်ာဥ္လုပ္ငန္းျဖင့္လုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနထိုင္ၾကသည္။အမ်ားစု မွာ ရိုမန္ကက္သရစ္ဘာသာဝင္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။သဲေပ်ာ္ရြာတြင္နအဖေဖာက္လုပ္ထားေသာေျမညီေျခာက္ေပကားလမ္းတစ္ခုေတြ့ရသည္။ထိုကား လမ္းသည္ေျခာက္ေသြ ့ရာသီတြင္သာကားအသြားအလာရွိျပီး။မိုးတြင္က်လ်င္ကားသြားလာ၍မရပါ။
ရြာအခ်ိဳ့တြင္စာသင္ေက်ာင္းသာရွိျပီးေက်ာင္းဆရာ။ဆရာမမ်ားလံုေလာက္မွဳမရွိတာကိုေတြ ့ရသည္။
ေက်ာင္းေတြမွာလည္း အေျခခံပညာမူလတန္း အဆင့္မွ်သာဖြင့္လွစ္ေပးထားတာကိုေတြ ့ရသည္။
ေဒသခံလူထုမွာလမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးအခက္အခဲရွိသည္။ရြာမ်ားမွေဒသခံတိုင္းရင္းသားကယန္းလူထုမွာေစ်း ဝယ္ရာတြင္ရြာမွတစ္ညအိပ္ေျခက်င္သြားရသည္။ေသာက္ေရခပ္၊လိပ္သိုလ္၊ေတာင္ငူျမိဳ့မ်ားသို့ေျခက်င္သြားရ သည္။အထူးသျဖင့္သူတို့ေနထိုင္လုပ္ကိုင္စားေသာက္ရသည့္လုပ္ငန္း မွာေတာင္ယာခုတ္ျခင္းအဓိကျဖစ္သည္။
ေတာင္ယာမ်ားကိုခုတ္ဖန္မ်ားေသာအခါေတာင္ယာမ်ားမွာနာလန္မထူျဖစ္ၾကရသည္၊သစ္ၾကီး၊ဝါးၾကီးပင္မ်ားမွာ ရွားပါးသေလာက္ျဖစ္ေနသည္။အခ်ိဳ ့ရြာမ်ားတြင္စိမ္းလန္းစိုျပည္သည့္သစ္ေတာမ်ားမရွိမွဳေၾကာင့္ေရရွားပါးမွဳ မ်ားျဖစ္ၾကရသည္။အခ်ိဳ့ေတာင္တန္းမ်ားမွာေတာင္ယာခုတ္ဖန္မ်ားေသာေၾကာင့္ေနာက္သစ္ပင္မ်ားမေပါက္ႏိုင္ ေတာ့ပဲေတာင္ကတံုးၾကီးမ်ားျဖစ္ေနတာကိုေတြ့ရသည္။လူေနမွဳအဆင့္အတန္းမွာလည္းအလြန္မွနိမ့္က်ပါသည္။
က်န္းမာေရးပညာေပးလုပ္ငန္းမ်ားအားနည္းမွဳေၾကာင့္ဝမ္းကိုက္ေရာဂါ၊ငွက္ဖ်ားေရာဂါေၾကာင့္ေသဆံုးမွဳအမ်ား အျပားရွိၾကပါသည္။အခ်ိဳ ့ရြာသားမ်ားမွာေဒသအတြင္းစီးပြားေရးမယ္မယ္ရရမရွိသည့္အတြက္မိုးကုတ္သို ့ထြက္၍ ေက်ာက္တြင္းတူးသည့္အလုပ္မ်ားသြားေရာက္လုပ္ကိုင္ၾကသည္။
မကဒတအလုပ္အဖြဲ့သည္ကယန္းျပည္သစ္ဗဟိုေကာ္မီတီမ်ား၏စီမံခန့္ခြဲမွဳေအာက္တြင္တာဝန္ထမ္းေဆာင္ရ သည္။ကယန္းျပည္သစ္ပါတီဥကၠဌမွာငိန္းကယန္းထန္(ဝါ) ဦးေရႊေအးျဖစ္သည္။
၁၉၆၂ခုႏွစ္မွစ၍ေတာခိုေသာတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ကယန္းလူမ်ိဳးလြတ္ေျမာက္ ေရးအတြက္ေတာ္လွန္ေရးတာဝန္ကိုတက္ၾကြစြာထမ္းေဆာင္ခဲ့ေသာလူမ်ိဳးစုေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္ျဖစ္ သည္။ဥကၠဌဦးေရႊေအးမွာအပစ္အခတ္ရပ္ျပီးေနာက္ပိုင္းသိက်ိတ္ရြာ၌ေဒသခံကယန္းတိုင္းရင္းသားမ်ားႏွင့္ အတူလယ္ယာမ်ားလုပ္ကိုင္ထြန္ယက္ေနတာကိုေတြ ့ရသည္။
ဒကစ(ေဒသကြပ္ကဲေရး စစ္ဦးစီး)ႏွင့္ကယန္းျပည္သစ္တပ္မေတာ္စစ္ဦးစီးတို့မွာလြဳိင္ေကာ္၌မၾကာခဏေတြ့ဆံု စကားေျပာၾကသည္။လြိဳင္ေကာ္တြင္ေထာက္လွမ္းေရး(၂၇)ရွိ၏။ေထာက္လွမ္းေရးအရာရွိမ်ားမွယခုတဖန္ ကယန္းျပည္သစ္တြင္ေရာက္ရွိေနေသာေက်ာင္းသားမ်ားကို၄င္းတို့ထံအပ္ႏွံရမည္ဟုဖိအားေပးအၾကပ္ကိုင္လာ သည္။
ထိုအခါကယန္းျပည္သစ္ဗဟိုေကာ္မီတီမွပထမအၾကိမ္၌ယခုေရာက္ရွိေနသည့္ေက်ာင္းသားမ်ားမွာကယန္းျပည္ သစ္ပါတီ၏အုပ္ခ်ဳပ္မွဳေအာက္၌ ရွိ၍နအဖထံအပ္ႏွံဖို ့မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္းတံု ့ျပန္ခဲ့သည္။
ထိုကိစၥေၾကာင့္ကယန္းျပည္သစ္ဗဟိုေကာ္မီတီအတြင္းသေဘာထားအခ်ိဳ့ကြဲၾကျပန္သည္။
ဒုတိယအၾကိမ္ေရကန္ပုေလာရြာတြင္အေရးေပၚအစည္းအေဝးျပဳလုပ္ရာ၌ထိုကိစၥပါလာ၍ထိုအစည္းအေဝးမွ တညီတညြတ္တည္းဆံုးျဖတ္လိုက္သည္ကေတာ့-
ကယန္းျပည္သစ္ေဒတြင္ေရာက္ရွိေနေသာ-ေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္-တပ္ဖြဲ့ဝင္မ်ားကိုကယန္းျပည္သစ္ ေဒသအတြင္းမွရက္ပိုင္းအတြင္းမရွိေရးတို ့ျဖစ္သည္။
ေထာက္လွမ္းေရး(၂၇)မွေျပာရာတြင္လက္ရွိေဒသအတြင္းမွာရွိသည့္ေက်ာင္းသားမ်ားကို၄င္းတို့လက္တြင္းသို့ အပ္လ်င္အပ္၊မအပ္လ်င္၄င္တို့ကိုယ္တိုင္ေဒသအတြင္းသို့ဝင္ျပီးတပ္အင္အားျဖင့္ဝင္ေရာက္ရွင္းလင္းရလိမ့္ မည္ဟုဖိအားေပးခဲ့သည္။
ထို့ေၾကာင့္-မကဒတအလယ္ပိုင္းအလုပ္အဖြဲ့ရဲေဘာ္မ်ားသည္သိက်ိတ္ရြာတြင္အေရးေပၚေဆြးေႏြးပြဲျပဳလုပ္ျပီး ခရီးထြက္ရန္အလ်င္အျမန္ျပင္ဆင္ၾကရေတာ့သည္။အခ်ိဳ့ရဲေဘာ္မ်ားမွာေဒသအတြင္း၌ေတာင္ယာမ်ားခုတ္ျပီး စပါးရိတ္ရန္အသင့္ျဖစ္ေနေခ်ျပီ။ထိုစပါးမ်ားရိတ္သိမ္းခြင့္မရပဲခရီးထြက္ရေတာ့မည္။
အလယ္ပိုင္းေဒသတြင္တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့သည့္ေသနတ္မ်ားကိုယခုလိုကယန္းေဒသမွျပန္ထြက္ခြာရာတြင္ကယန္းျပည္ သစ္ပါတီကလက္နက္မ်ား၊က်ည္ဆံမ်ား၊ယူေဆာင္သြားခြင့္မရွိဟုသေဘာထားထုတ္ျပန္လိုက္ပါသည္။ရဲေဘာ္ မ်ားသည္မိမိတို့တိုက္ပြဲဝင္ေသနတ္မ်ားကိုယူေဆာင္သြားခ်င္ေသာ္လည္းယူေဆာင္ခြင့္မရသည့္အေပၚဝမ္းနည္း မႈမ်ားျဖင့္တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္စြာျဖင့္ဥကၠဌငိန္းကယန္းထန္(ဝါ)ဦးေရႊေအးရံုး၌ေသနတ္မ်ားအပ္ႏွံလိုက္ရသည္။ ရဲေဘာ္အခ်ိဳ ့လူမျမင္သည့္ေနရာမ်ားတြင္ဝမ္းနည္းဆို့တဲ့စြာငိုေၾကြးေနၾကသည္။
မၾကာမီ-ဖိုးဝိကားအျဖဴၾကီးကဖင္ထိုး၍ခရီးထြက္ရန္ေစာင့္ေန၏။က်ေနာ္တို့အားလံုးကားေပၚသို့ကိုယ္စီတက္ လိုက္ၾကသည္။ကယန္းျပည္သစ္ရဲေဘာ္အခ်ိဳ့မွာက်ေနာ္တို့ကိုၾကည့္၍ဝမ္းနည္းစြာျဖင့္ႏွဳတ္ဆက္ၾကသည္။ သိက်ိတ္ရြာမွဤအေၾကာင္းသိျပီးသားရြာသားအခ်ိဳ့ေဒသထြက္ေခါင္က်ရည္ပုလင္းမ်ားလက္ေဆာင္ေပးလာၾက သည္။ညေနေနဝင္စအခ်ိန္။သိက်ိတ္ရြာမွကားထြက္စျပဳျပီ၊ဖိနပ္မပါပဲမ်က္ရည္သုတ္ျပီးေျပးလိုက္လာေသာ ရဲေဘာ္ၾကီးတင္ဝင္းအသံက“-ညီေလးေရ-သြားႏွင့္ဦးကြာ။တို့ရွစ္ေလးလံုးညီအစ္ကို တေတြ။တစ္ေန ့ ျပန္ဆံုၾကဘို့ဆုေတာင္းကြာ-”ဟုငိုသံၾကီးႏွင့္ႏွဳတ္ဆက္ဝမ္းနည္းသံ-ၾကားေနမိ။လမ္းတေလ်ွာက္၌ေတာစံပယ္ အရိုင္းနံ့မ်ား၊ညေမႊးပန္းရနံ့မ်ား၊ႏွင္းခိုးျမဴမွဳံေတြပတ္လယ္ဝိုင္ထားသည့္ေတာင္တန္းေတြကိုနဂါးၾကီးတစ္ေကာင္ က ပါတ္ေခြထားသည့္အလား--ယေန ့အထိ ထိုျမင္ကြင္းေတြကက်ေနာ့္မ်က္ဝန္းအိမ္ထဲက ထြက္မသြားေသးပါ။
ကယန္းျပည္သစ္ေရာက္မကဒတတပ္ဖြဲ့ဝင္အခ်ိဳ ့သည္လြိဳင္ေကာ္ေထာက္လွမ္းေရး(၂၇)၏ဖိအားေပးမွဳေၾကာင့္ (၂၅)ရက္၊ေအာက္တိုဘာ၁၉၉၈တြင္ကားျဖင့္လြိဳင္ေကာ္ႏွင့္လိပ္သိုလ္အၾကားကားလမ္းသို့လိုက္ပို့ေပးသည္။ ထိုကားလမ္းမွက်ေနာ္တို ့ျဖတ္ဆင္းျပီး ေဒါလီရြာသို ့ေရာက္ သည္၊ ၄င္းရြာ တြင္ တညအိပ္ျပီး နံနက္မိုးမလင္းမွီ ခရီးထြက္ဘို ့ျပင္ဆင္ၾကသည္။က်ေနာ္တို ့ခရီးထြက္ရမည့္လမ္းေၾကာင္းမွာကလလတ-အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနယ္ေျမသို့ ျဖစ္သည္။မူရင္းလမ္းအတိုင္းသြားလ်င္ေန့ဝက္ႏွင့္ရည္မွန္းခ်က္သို့ေရာက္ႏိုင္သည္။သို့ေသာ္သတင္းေပါက္မည္ စိုး၍လမ္းေၾကာင္းအတိုင္းမသြားပဲေတာတိုး၍ခရီးတြက္ရသည္။ကယန္းျပည္သစ္ေဒသအစပ္ႏွင့္ကလလတ- ေဒသအစပ္အၾကားေတာင္မ်ားမွာျမင့္မားမို့ေမာက္လွသည္။တခါတရံမတ္ေစာက္လွ၏။အတက္ဆိုးလွေသာ ေတာင္မ်ားမွတဆင့္ခက္ခက္ခဲခဲျပန္ဆင္းျပီးေခ်ာင္းၾကိဳ၊ေခ်ာင္ၾကားေတြကို ျဖတ္ေက်ာ္ရျပန္သည္။
က်ေနာ္တို့ခရီးထြက္တြင္ဒီေန့အဖို့အေရာက္ခ်ီတက္ရမည့္ေနရာမွာကလလတအတြင္းေရးမွဴးဗိုလ္မွဴးေရႊဝါ သစ္ေတာရံုးသို့ျဖစ္သည္။က်ေနာ္တို့အဖြဲ့အားလမ္းျပအျဖစ္ကယန္းျပည္သစ္ဥကၠဌရံုးမွရဲေဘာ္ေအာင္ေက်ာ္မွဦး ေဆာင္သည္။ေတာင္ေၾကာေရစပ္မ်ားတြင္ကၽြန္းသစ္တံုးၾကီးမ်ားအစီအရီေတြ့ရသည္။ခရီးထြက္ေနစဥ္အတြင္း ခပ္ေဝးေဝးေတာင္ေၾကာမ်ားအေပၚမွကားသံအခ်ိဳ ့ၾကားရသည္။
ထိုကားသံသည္ရာဒိုသို့သြားေသာကားျဖစ္ေၾကာင္းလမ္းျပရဲေဘာ္မွရွင္းျပသည္။က်ေနာ္တို့အဖြဲ့တြင္အိမ္ေထာင္ သည္(၂)ဦးပါသျဖင့္ခရီးထြက္ရာတြင္အေတာ္အခက္အခဲျဖစ္ရသည္။ရဲေဘာ္တစ္ဦး၏ဇနီးမွာကိုယ္ေလးလက္ ဝန္ၾကီးျဖင့္ကလလတသစ္ေတာရံုးသို့ည(၁၉းဝဝ)နာရီေလာက္မွေရာက္ၾကသည္။သစ္ေတာရံုးသို့မေရာက္မွီ ေရစီးၾကမ္းသည့္ ထူးေခ်ာင္းၾကီးကို ျဖတ္ကူးရသည္မွာအသဲတေအးေအး ျဖစ္မိသည္၊
ေခ်ာင္းအက်ယ္မွာက်ဥ္းေသာ္လည္းေခ်ာင္းတဘက္ကမ္းသို့ကူးရန္သစ္တံုးတစ္တံုးတည္းျဖင့္ကန့္လန့္ျဖတ္ခင္းထားသည္။ေဘးတဘက္တခ်က္တြင္လက္ကိုင္စရာတစံုတခုမွမရွိ။ကူးရသည္မွာမလြယ္ကူလွ။ျပဳတ္က်သြားလ်င္ထိုေရစီး၌သယ္ေဆာင္ရာသို့တဟုန္ထိုးပါသြားႏိုင္သည္။
က်ေနာ္တို့အေျဖင့္ကူးႏိုင္ေသာ္လည္းအိမ္ေထာင္သည္ရဲေမ(၂)ဦးကူးမွကူးႏိုင္ပါ့မလားလို့ရင္တမမျဖင့္တဘက္ ကမ္းမွေစာင့္ရင္းၾကည့္ေနမိသည္။ရဲေဘာ္မ်ားမွရဲေမ(၂)ဦးအထုတ္အပိုးမ်ားကိုခြဲေဝယူေဆာင္ၾကျပီး၄င္းတို ့(၂)ဦးအလြယ္အပိုးမပါဒီအတိုင္းကူးေစသည္။ရဲေမ(၂)ဦးမွာစိတ္ဓါတ္ခိုင္မာစြာျဖင့္ထူးေခ်ာင္း၏ေရစီးၾကမ္းလွေသာ အခက္အခဲကိုေက်ာ္လႊားႏိုင္ခဲ့ၾကသည္။ထိုတစ္ညပင္ပန္းႏြမ္းနယ္စြာအိပ္စက္အနားယူလိုက္ၾကသည္။
က်ေနာ္တို့အဖြဲ့မွာကလလတသစ္ေတာရံုးတြင္(၅)ရက္မွ်ေနထိုင္အနားယူၾကျပီးေအာက္တိုဘာလ(၂၉)ရက္ေန ့။ နံနက္(၉းဝဝ)နာရီတြင္ေရွ ့ခရီးဆက္ၾကသည္။
လမ္းခရီးလံုျခံဳေရးအတြက္ေသနတ္(၅)လက္ကိုယူေဆာင္ခဲ့ေသာ္လည္းထိုသစ္ေတာရံုးမွထားခဲ့ရမည္ဆိုျပန္ ေသာေၾကာင့္ထားခဲ့ရျပန္သည္။ျမတ္ႏိုးယုယစြာေထြးပိုက္ခဲ့ရေသာေသနတ္ႏွင့္က်ည္ေဘာက္အခ်ိဳ့ကိုေနာက္ဆံုး အေလးျပဳ၍ေပးလိုက္ရျပန္သည္။စိတ္ထဲနစ္နစ္သည္းသည္းခံစားလိုက္ရသည္။လမ္းျပမွာယခင္လမ္းျပမဟုတ္ပဲ ရဲေဘာ္တစ္ေယာက္မွပို့ေပးမည္ ျဖစ္ေၾကာင္းသိရသည္။
အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေဒသအတြင္းရွိရြာမ်ား၏အမည္မ်ားကိုေမးရင္းစကားတေျပာေျပာႏွင့္ေတာေတြကိုတေတာျပီး တေတာတေတာင္ျပီးတေတာင္က်ာ္ျဖတ္ေနရသည္။ဟာအို(ပလဲ့)၊ဝယ္ဒိုးသာ(ရြာသစ္၊ရြာေဟာင္း)၊ယူလီးခို (ေဂေကာ)ဂိတ္စခန္းစသည့္ရြာမ်ားျဖတ္ျပီးယူလီးခိုတြင္က်ေနာ္တို့အဖြဲ ့နားၾက သည္။
ယူလီးခိုရြာအေရွ့ဘက္တြင္ႏြားကုန္သည္မ်ားစခန္းခ်အနားယူသည့္ဝါးတဲတစ္ခုတြင္စခန္းခ်ေစသည္။ညဘက္ အိပ္လို့တိတ္ဆိတ္၍အိပ္ေမာက်ခ်ိန္ေလာက္တြင္ဝါးတဲတဘက္တခ်က္မွခ်ံဳႏြယ္မ်ားကိုတိုးျပီးအုပ္လိုက္ ေတာတိုးသံၾကားရ၍ရဲေဘာ္မ်ားအားလံုးအလန့္တၾကားဝါးတဲေပၚမွထ၍လြတ္ရာလြတ္ေၾကာင္းထြက္ေျပးၾကကုန္ သည္။အမွန္ကခ်ံဳတိုးလာေသာအသံမွာရန္သူမဟုတ္ပဲႏြားမ်ားျဖစ္ေန၍ ငိုအားထက္ရယ္အားသန္ ေနမိသည္။
သို့ေသာ္ထိုသို့အျဖစ္မ်ိဳးႏြားမဟုတ္ပဲရန္သူသာအမွန္တကယ္ျဖစ္ခဲ့မည္ဆိုလ်င္က်ေနာ္တို႔၏ဘဝမွာရန္သူ၏ ေသနတ္သံေအာက္မွာအသက္အားလံုးေပ်ာက္သြားၾကမည္ကိုေတြးရင္းျဖင့္ဝမ္းနည္းအားငယ္မွဳမ်ားျဖစ္ခဲ့ရ သည္။
က်ေနာ္တို့အဖြဲ့သည္ယူလီးခို(ေဂေကာ)ဂိတ္စခန္းမွႏိုဝင္ဘာလ(၃)ရက္၁၉၉၈၊နံနက္(၇းဝဝ)နာရီတြင္ခရီး ဆက္ၾကရာလိုေဒး၊ေဘခီး၊လပါခီးရြာမ်ားသို့ျဖတ္ေက်ာ္ရသည္။ကလလတေဒသသည္လည္းကယန္းျပည္သစ္ ေဒသလိုပဲေတာင္မ်ားမွာေတာင္ယာမ်ားအထပ္ထပ္ခုတ္ထား၍သစ္ၾကီးဝါးၾကီးပင္မ်ားမေတြ့ရသေလာက္ရွားပါး သည္။ဘရယ္ေစာ္ရြာဝသို့က်ေနာ္စတင္ဝင္ေရာက္ရာတြင္စစ္ယူနီေဖာင္းႏွင့္အဖြဲ့တဖြဲ့ကိုအိမ္တစ္အိမ္၌ေတြ၍ ေန၏၊ပထမရင္ထဲထိတ္သြားသည္။ရန္သူ့တပ္မ်ားျဖစ္ေနမလား၊ေလးဆယ္မမက်ည္တြဲအီကြန့္မင့္ကိုတဲ၏ ဝါးအစြန္းတြင္ခ်ိတ္ထားသည္ကိုေတြ ့ရသည္။အီကြန့္မင့္တြင္ပုဝါအနီကိုလည္းေတြ ့ရသည္။က်ေနာ့္မွာေရွ့သို ့ဆက္မတိုးရဲပဲလမ္းျပျဖစ္သူအားေနာက္လွည့္သတင္းပို့သည္။လမ္းျပမွစက္ဖြင့္၍ထိုအဖြဲ့အားဆက္သြယ္ရာ ထိုအဖြဲ ့မွာရန္သူ ့အဖြဲ ့မဟုတ္ပဲေကအန္ပီပီမွလွဳပ္ရွားတပ္ဖြဲ ့ျဖစ္ေနမွန္းသိရသည္။
တပ္ၾကပ္ၾကီးျဖစ္သူရဲေဘာ္မွာယခင္ကမကဒတတပ္ရင္း(၃ဝ၃)တြင္တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ဘူးေသာရဲေဘာ္ျဖစ္ မွန္းေနာက္မွသိရသည္။
ထိုရဲေဘာ္မ်ားမွက်ေနာ္တို့၏ ျဖစ္စဥ္မ်ားကိုနားလည္ျပီးအစစကူညီေပးရွာသည္။
က်ေနာ္တို့အားယခုလာသည့္လမ္းေၾကာင္းအတိုင္းေရွ့ဆက္မတိုးဖို့အၾကံေပးသည္။ဖားေဆာင္းဂြင္တြင္ က်ေနာ္တို့သတင္းကိုအတိအက်ရထားေသာရန္သူမွတပ္မ်ားအခိုင္အမာခ်ထားေၾကာင္းသိရ၍ထိုခရီးကိုေရွ့ဆက္ဖို ့မစဥ္းစားေတာ့ရန္ က်ေနာ္တို ့ေဆြးေႏြးတိုင္ၾကသည္။ထို ့ေၾကာင့္ ထိုခရီးမဆက္ပဲ လမ္းေဘးေတာင္ယာတဲတညနားလိုက္ၾက သည္၊ ထိုတစ္ညေရမရွိ၍ တမင္းတနပ္ ငတ္ခဲ ့ၾကေသးသည္၊
ထိုေဒသတြင္ေကအန္ပီပီမွနယ္ေျမခံမ်ားႏွင့္ကလလတ နယ္ေျမတာဝန္ခံ မ်ားမွာ နားလည္မွဳ ရယူထားၾကသည္၊
ေကအန္ပီပီကလည္းကလလတရဲေဘာ္မ်ားကိုမလြဲမေရွာင္သာမွေတြ့ခဲ့ရင္ေတာင္တိုက္ပြဲမျဖစ္ရန္။ ကလလတကလည္းေကအန္ပီပီတပ္မ်ားလွဳပ္ရွားသြားလာၾကတာကိုေတြ့လ်င္တိုက္ပြဲမေဖာ္ေဆာင္ရန္ညႊန္ၾကား ထားသည္ဟုသိရသည္။ထိုနယ္ေျမမွာေကအန္ပီပီႏွင့္ကလလတ(၂)ဖြဲ့၏ဆံုခ်က္အေကာက္အခြန္ေဒသမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ထို ့ေၾကာင့္အက်ိဳးစီးပြားအရေရရွည္အက်ိဳးကိုေမ်ွာ္ကိုးျပီးတိုက္ပြဲမျဖစ္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။
က်ေနာ္တို့ကရိန္နီလမ္းေၾကာင္းအတိုင္းခရီးထြက္ဖို့သေဘာတူဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္သည္။ေနာက္ထပ္ လမ္းေၾကာင္းစဥ္းစားရာတြင္ယခုကရိန္နီနယ္စပ္ေတာင္ေၾကာမ်ားကိုျဖတ္ျပီးအေနာက္ေတာင္ေထာင့္ ေကအန္ယူေဒသသို ့ျဖတ္ခ်ိဳးဝင္ရန္ စဥ္းစား ဆံုးျဖတ္ ခဲ့ၾကသည္၊
ယခုက်ေနာ္တို ့စခန္းခ်သည့္ေနရာမွာကလလတအုပ္ခ်ဳပ္ေရးေဒသအတြင္းမွေတာသီးဖိုရြာတြင္ျဖစ္သည္။
ေတာသီးဖိုရြာ၏ေအာက္တြင္ဖဲေလာ္ေခ်ာင္းရွိသည္။ဖဲေလာ္ေခ်ာင္းကိုေက်ာ္ျပီးမွေကအန္ယူနယ္စပ္ကို ေရာက္မည္။လမ္းခရီးမွာရက္ပိုင္း၊လပိုင္းေလာက္အထိၾကာႏိုင္မည္ဟုခန့္မွန္းၾကသည္။
အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ရန္သူ့အေျခအေနႏွင့္က်ေနာ္တို့၏ခရီးစဥ္ကိုသတင္းမေပါက္ၾကားေအာင္လ်ိဳ့ဝွက္စြာ ထြက္ခြာရန္အတြက္ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။(၂၇)ရက္။ႏိုဝင္ဘာ၁၉၉၈ ေန့ေတာသီးဖိုရြာမွစထြက္ရာ(၂၉)ရက္ႏိုဝင္ ဘာ၁၉၉၈ေန့တြင္ကရိန္နီထိန္းခ်ဳပ္ရာမီးခါးတဲရြာသို့ေရာက္ရွိသည္။လမ္းခရီးတြင္ရြာအခ်ိဳ့မွာရန္သူမွမီး ရိွဳ ့ထား၍ အိမ္တိုင္မ်ားမွာမီးကၽြမ္းထား၍မီးေသြးေခ်ာင္ႁကီးေတြအလားေတြ ့ရ၏၊ခရစ္ယာန္ဘုရားေက်ာင္းမ်ားမွာယိုယြင္း ပ်က္စီး၍ခ်ံဳႏြယ္မ်ားအၾကားတည္ရွိေနတာေတြ့ရျပန္သည္။ဘုရားေက်ာင္းထဲတြင္အိမ္ေမြးဆိတ္မ်ား၌ ေခ်တံုးမ်ား၊သခင္ေယရွဳ ့ရုပ္ပံုကားခ်ပ္မွာ ယိုယြင္း ပ်က္စီး ေနတာေတြ ့ရႈ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိရံု ကလြဲျပီး ဘာမ်ားတတ္ႏိုင္ ဦးမွာလဲ၊နာမည္ၾကီးလွသည့္ဘြီးေကာ္ဘြားခီးေတာင္ေၾကာကိုအေဝးမွလွမ္းေတြ့ေနရသည္။က်ေနာ္တို့အဖြဲ့ဘြီး ေကာ္ဘြားခီးသို့(၂းဝဝ)နာရီေက်ာ္မ်ွသြားရသည္။ထိုေတာင္သို့မေရာက္မွီမီခါးေဒး(ရြာပုန္း)ရြာမွာပဲစခန္း ခ်ျဖစ္သည္။မီးခါးေဒးရြာတြင္စခန္းခ်စဥ္။ရြာထဲလွည့္ပတ္အကဲခတ္ေလ့လာရာတြင္ကရင္တိုင္းရင္းသား မ်ားမွာ ဆင္းရဲၾကပ္တည္းစြာျဖင့္လုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနထိုင္ရသည္ကိုေတြ ့ရသည္။ရြာေတြကိုစစ္တပ္မွ မီးရွဳိ ့ျပီးေနာက္ ရြာသားမ်ားမွာယခင္ရြာထဲ၌မေနလိုၾကေတာ့ပဲရြာပုန္းမ်ားအျဖစ္စုဖြဲ ့ေနထိုင္ၾကရသည္။
ရြာပုန္းမ်ားတြင္အေျခခံပညာရွိေသာေက်ာင္းဆရာ၊တစ္ေယာက္စ၊ႏွစ္ေယာက္စ၊ႏွစ္ေယာက္စမွရြာထဲမွ ကေလးမ်ားကိုပညာသင္ေပးၾကရသည္။ထိုကေလးမ်ားမွာက်ေနာ္တို့ကိုေတြ့လ်င္က်ေနာ္တို ့မွဗမာစကားေျပာ၍ အေတာ္ေၾကာက္ရံြ ့ေနပံုရသည္။ေခတ္၏ဆိုးက်ိဳးမ်ားကိုကေလးေတြခါးသည္းနာက်ည္းစြာခံစားေနရသည္ကို ၾကည့္ရင္းက်ေနာ္၏ရင္ထဲနင့္သည္းစြာခံစားရသည္။ရြာသားမ်ားမွာ၄င္းတို့ေတာင္ယာထြက္သီးႏွံမ်ားကို ေနာက္လြယ္ပုလိုင္းထဲသို့ကိုယ္စီထည့္၍မနက္ခရီးထြက္ဘို့ျပင္ဆင္ေနၾကသည္ကိုၾကည့္ရင္းေမးျမန္းၾကည့္မိရာ မနက္တြင္ရာဒိုသို့ခရီးထြက္ျပီးယခုသီးႏွံမ်ားကိုျမိဳ့ေပၚတြင္ဆားျဖင့္လည္းေကာင္း၊လဲလွယ္ရန္အတြက္ ျဖစ္သည္ဟုသိရ၍ဆက္သြယ္ေရးလမ္းေၾကာင္း၏အခက္အခဲကိုဤေဒသတြင္ေတြ့ရျပန္သည္။မူခါေဒးရြာ၏ အေရွ့တည့္တည့္ေဘြမိုခီးဆိုသည့္ေတာင္ေၾကာေပၚတြင္ကားလမ္းေဖာက္လုပ္ထားသည္ဟုသိရသည္။ ထိုကားလမ္းမွာေတာင္ငူ၊ေမာ္ခ်ီး၊ဖားေဆာင္း၊လြိဳင္ေကာ္စသည္ျမိဳ့မ်ားသို့စစ္သံုးကားလမ္းအျဖစ္ေဖာက္ လုပ္ထားသည္။
မီးခါးေဒးရြာတြင္ေနစဥ္။ေကအန္ယူေဒသ၊ခရီးလမ္းေၾကာင္းစကားစျမည္ေမးျမန္းတီးေခါက္ၾကည့္သည္။ လက္ရွိရြာႏွင့္ေကအန္ယူတပ္မဟာ(၂)သံေတာင္ျမိဳ ့နယ္အတြင္းရွိ ရိွခိုရြာမွာေျခက်င္ေလ်ွာက္ေသာ္(၆)နာရီခန္ ့ သြားရမည္ဟုေဒသခံတစ္ဦးမုေျပာျပသည္။ရိွခိုႏွင့္အနီးတဝိုက္ေမာသူးတဲရြာဘက္တြင္သံေတာင္ျမိဳ့နယ္ေကအန္ ယူလွဳပ္ရွားတပ္ဖြဲ ့မ်ားလွဳပ္ရွားေနသည္ဟုသတင္းရသည္။ထိုေဒသမ်ားမွာက်ေနာ္က်င္လည္ခဲ့ဘူးေသာ ေဒသမ်ားျဖစ္၍စိတ္ထဲဝမ္းသာမိသည္။
ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါဦးမည္။။---
မွတ္ခ်က္။ ။ဟစ္တိုင္၀က္ဆိုက္မွကူးယူေဖာ္ျပသည္။
က်ည္ေ၀ျဖိဳး။
Subscribe to:
Posts (Atom)